Ντόρντμουντ – «Signal Iduna Park»: Το γήπεδο της κίτρινης κόλασης

Το ποδόσφαιρο είναι ο «Βασιλιάς» των αθλημάτων, και όπως κάθε «Βασιλιάς» έχει τα δικά του «φρούρια». Αυτά δεν είναι άλλα απ’ τα γήπεδα σε όλο τον κόσμο. Γήπεδα σε μικρές συνοικίες και μεγάλες πόλεις. Όλα με ένα κοινό σκοπό και ένα κοινό στόχο. Να εξυπηρετήσουν τις ομάδες και τους φίλαθλους, οι οποίοι δίνουν ζωή στο ποδόσφαιρο. Το Goleador βγαίνει σε Tour και σε αυτή τη στήλη θα δούμε την ιστορία πολλών και σημαντικών γηπέδων. Σήμερα το Goleador on Tour ετοιμάζει «βαλίτσες» για το «Signal Iduna Park» της Ντόρντμουντ.

Η σύλληψη της ιδέας για κατασκευή νέου σταδίου

Το 1965 – έπειτα από μία πενταετία διαβουλεύσεων – η γερμανική Πολιτεία αποφασίζει ότι δεν θα ανακαινίσει το απαρχαιωμένο «Rote Erde» (την παλαιότερη έδρα της BVB Μπορούσια), αλλά θα χτίσει από το μηδέν ένα ολοκαίνουργιο γήπεδο στην πόλη του Ντόρντμουντ. Παρόλο που κάτι τέτοια έμοιαζε αδύνατο, λόγω των οικονομικών δεδομένων της εποχής, η βοήθεια έρχεται… απρόσμενα από την Κολωνία, η οποία αποφασίζει να αποσυρθεί από την διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974 που θα γινόταν στην Γερμανία, αφού αρνείται να κατασκευάσει ένα νέα στάδιο.

Tο απαρχαιωμένο «Rote Erde»

Έτσι, την θέση της παίρνει η πόλη του Ντόρντμουντ, η οποία θα έπαιρνε μαζί και τα κρατικά κονδύλια για τη δημιουργία νέου σταδίου. Βέβαια, εκείνα τα χρήματα δεν επαρκούσαν, αφού το κόστος κατασκευής υπολογιζόταν στα 30 εκατομμύρια ευρώ, ποσό δυσβάσταχτο για την εποχή. Το έργο μπλοκάρεται και μένει στάσιμο για μια ακόμη φορά, ενώ το Παγκόσμιο 1974 πλησιάζει.

Το «Βεστφάλεν» γίνεται πραγματικότητα

Την λύση έρχεται να δώσει ο Erich Rüttel, ο οποίος προτείνει ένα μοντέλο κατασκευής παρόμοιο με το Ολυμπιακό Χωριό του Μόντρεαλ στον Καναδά, το οποίο περιλαμβάνει χρησιμοποίηση προκατασκευασμένων υποδομών. Με αυτό το πλάνο το κόστος για την κατασκευή γηπέδου μειώνεται στο μισό και συνεπώς δινόταν και το πράσινο φως για να ξεκινήσουν οι εργασίας. Μοναδικός αντίπαλος ήταν πλέον ο χρόνος, αφού το γήπεδο έπρεπε να είναι έτοιμο για να φιλοξενήσει αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974.

Στις 2 Απριλίου του 1974 το νεόδμητο γήπεδο, «Βεστφάλεν Στάντιον» ανοίγει τις πύλες του για το κοινό με μια φιλική αναμέτρηση κόντρα στην «μισητή» αντίπαλο της κοιλάδας του Ρουρ, τη Σάλκε. Το στάδιο τότε μπορούσε να φιλοξενήσει 54.000 φιλάθλους, από τους οποίους οι 47.000 βρίσκονταν κάτω από στέγη, πράγμα καθόλου συνηθισμένο για την εποχή, και οι 17.000 ήταν καθήμενοι.

Η πόλη εκείνο το καλοκαίρι κινείται σε ρυθμούς Μουντιάλ και στο Ντόρντμουντ διεξάγονται τα παιχνίδια ομίλων των Ζαΐρ, Σκωτίας, Σουηδίας, Βραζιλίας, αλλά και της φιναλίστ του θεσμού Ολλανδίας. Ο ποδοσφαιρικός ενθουσιασμός επιστρέφει στην πόλη της κοιλάδας του Ρουρ. Οι θεατές στα παιχνίδια της Μπορούσια τριπλασιάζονται σε σχέση με το «Rote Erde» και ο μέσος όρος θεατών φτάνει πλέον στις 45.000, παρά το ότι η ομάδα δεν εξασφαλίζει το εισιτήριο της ανόδου για την πρώτη κατηγορία. Τον Ιούλιο του 1976 θα έρθει εν τέλει η άνοδος, με την Ντόρντμουντ απ’ εκεί και πέρα να γράφει την δίκη της ιστορία με εγχώριες και ευρωπαϊκές διακρίσεις.

Ανακαίνιση και αλλαγή ονόματος

Για να φτάσει το «Βεστφάλεν Στάντιον» να είναι το τρίτο μεγαλύτερο στάδιο της Ευρώπης, πίσω από το «Καμπ Νου» της Μπαρτσελόνα και το «Σταντιάγκο Μπερναμπέου» της Ρεάλ Μαδρίτης, πέρασε από πολλά στάδια και αλλαγές. Αρχικά το 1992, λόγω των περιορισμών της UEFA, η χωρητικότητά του μειώθηκε στις 42.800 θέσεις, ενώ μετά την κατάκτηση από την Μπορούσια του πρωταθλήματος της Bundesliga το 1995, οι θέσεις επανήλθαν στον αρχικό τους αριθμό.

Το 1997 βρήκε την Ντόρτμουντ να πανηγυρίζει στην κορυφή της Ευρώπης και οι ανάγκες αυξήθηκαν ραγδαία, καθώς οι ενθουσιασμένοι οπαδοί της ομάδας γέμιζαν ανελλιπώς το γήπεδο. Το 1999 η νότια εξέδρα, το επιβλητικό πέταλο των φανατικών οπαδών της ομάδας ανακαινίσθηκε πλήρως και έφτασε να φιλοξενεί 24.454 θεατές, γεγονός που το καθιστά ως την μεγαλύτερη κερκίδα στην Ευρώπη!

Ο συνολικός αριθμός των θεατών έφτασε τους 68.600. Το τελικό στάδιο ανακατασκευής ολοκληρώθηκε το 2003 και πλέον το γήπεδο μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι και 83.000 θεατές! Την σεζόν 2003-2004, καθώς και την επόμενη στις αναμετρήσεις κόντρα σε Σάλκε (δις), Μπάγερν (δις), Στουτγκάρδη και Ρόστοκ ήρθαν τα ρεκόρ καθώς τις εν λόγω αναμετρήσεις παρακολούθησαν 83.000 θεατές πραγματοποιώντας έξι ιστορικά sold out.

Σήμερα το γήπεδο μπορεί να φιλοξενήσει 80.667 ανθρώπους, καθώς οι εργασίες που έγιναν ενόψει Μουντιάλ 2006, έριξαν ελάχιστα τον συνολικό αριθμό θεατών. Πλέον το γήπεδο έχει την ονομασία «Signal Iduna Park». Αυτό οφείλεται στην συμφωνία που σύναψε η διοίκηση της ομάδας το 2005 με την «Signal Iduna Group», μία τοπική ασφαλιστική εταιρεία, προκειμένου να βελτιώσει την δραματική κατάσταση των οικονομικών του συλλόγου εκείνη την περίοδο.

Δεν είναι υπερβολή να πει κάποιος πως αν δεν είχε αλλάξει το όνομα του σταδίου, ίσως να μην ερχόταν ποτέ η εποχή Κλοπ, που σήμανε ουσιαστικά την επιστροφή της ομάδας στο ποδοσφαιρικό προσκήνιο της Ευρώπης, μετά από μία οδυνηρή περίοδο στο χείλος της καταστροφής.

Το «Borusseum» και το «BVB FanWorld»

Βέβαια, το στάδιο της Μπορούσια δεν είναι απλώς ένα γήπεδο. Στις εγκαταστάσεις του σταδίου συμπεριλαμβάνονται δύο ακόμα χώροι που είναι κυριολεκτικά η καρδιά του συλλόγου. Ο λόγος για το μουσείο γεμάτο με ιστορικά κειμήλια της ομάδας, «Borusseum», αλλά και το επίσημο κατάστημα της Μπορούσια, που παρά την ύπαρξη άλλων τριών καταστημάτων στην πόλη, επέλεξε να δημιουργήσει ένα ακόμη εντυπωσιακότερο στον χώρο του γηπέδου, προκειμένου οι χιλιάδες φίλοι της ομάδας που βρίσκονται εκεί τις ημέρες των αγώνων να μπορούν να προμηθεύονται τα προϊόντα της Μπορούσια. Το «BVB FanWorld» μπορεί να εξυπηρετήσει μέχρι και 50.000 χιλιάδες πελάτες, ενώ η έκταση του καταστήματος ανέρχεται στα 6,400 τ.μ.

Μουντιάλ και τελικός UEFA

Το «Signal Iduna Park» έχει φιλοξενήσει αναμετρήσεις σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα (1974, 2006). Ωστόσο, το στάδιο γνώρισε την απόλυτη αίγλη την διεξαγωγή του Μουντιάλ 2006, όταν και η εθνική ομάδα της χώρας το χρησιμοποίησε δύο φορές ως έδρα.  Αρχικά στην φάση τον ομίλων η Γερμανία επιβλήθηκε της Πολωνίας, ενώ στις 4 Ιουλίου στον ημιτελικό κόντρα στην Ιταλία, τα «Πάντσερ» γνώρισαν μία οδυνηρή ήττα και έχασαν την ευκαιρία να διεκδικήσουν το βαρύτιμο τρόπαιο στον τελικό. Εκτός από τα δύο παραπάνω παιχνίδια, διεξήχθησαν άλλα τέσσερα, τρία για τους ομίλους και έναν για την φάση των «16», με το Τριντάντ Τομπάκο να δίνει το παρθενικό του παιχνίδι σε Μουντιάλ μπροστά σε 62.959 θεατές κόντρα στην Σουηδία.

Επίσης το «Signal Iduna Park» έχει φιλοξένησε μια φορά τελικό Κυπέλλου UEFA. Στις 16 Μαΐου 2001, η Λίβερπουλ επέστρεψε σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης μετά το Χέιζελ και τέθηκε αντιμέτωπη κόντρα στην εκπληκτική Αλαβές από την Ισπανία. Μετά από ένα συγκλονιστικό σε εξέλιξη αγώνα, ο οποίος κρίθηκε στην παράταση, οι Άγγλοι κατάφεραν να επικρατήσουν με 5-4 και να κατακτήσουν το τρόπαιο.