Η «ασύλληπτη» Βραζιλία του Μουντιάλ 1970

433
Το Παγκόσμιο Κύπελλο 1970 διεξήχθη στο Μεξικό και θεωρείται το πιο θεαματικό και χορταστικό στην ιστορία του αθλήματος. Ήταν το πρώτο Μουντιάλ που μεταδόθηκε από την έγχρωμη τηλεόραση. Η τηλεοπτική κάλυψη δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή για τους παίκτες, καθώς λόγω απαίτησης των καναλιών, πολλά ματς έγιναν κάτω από την καλοκαιρινή μεσημεριάτικη ζέστη που χτυπούσε μέχρι και τους 40 βαθμούς Κελσίου.

Ήταν επίσης το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο όπου χρησιμοποιήθηκαν κίτρινες και κόκκινες κάρτες και το πρώτο στο οποίο επιτράπηκε η αντικατάσταση δυο παικτών. Η FIFA επίσης είχε αποφασίσει πως σε περίπτωση ισόπαλου αποτελέσματος μετά και την παράταση, στους νοκ-άουτ αγώνες, η πρόκριση θα κρινόταν στο στρίψιμο της δεκάρας. Ευτυχώς όμως για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, τέτοια ανάγκη δεν εμφανίστηκε. Αξιοσημείωτο ήταν ότι όλα τα παιγνίδια έγιναν σε υψόμετρο που πολλές φορές πλησίαζε τα 3.000 μέτρα! Ήταν πραγματικά φαντασμαγορικό, όπως και η απροσπέλαστη Βραζιλία!

Η Βραζιλία των «ενδοοικογενειακών» προβλημάτων και των λαμπρών αστέρων

Το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου ήταν εξ’ αρχής η Βραζιλία.Η «σελεσάο» διέθετε την καλύτερη ομάδα όλων των εποχών, με τον Πελέ να μεσουρανεί. Δίπλα του υπήρχαν παίκτες Παγκόσμιας εμβέλειας, όπως οι μέσοι Ζέρσον και Τοστάο, οι επιθετικοί Ριβελίνο, Ζαϊρζίνιο και Ζαϊρ. Κάτω από τα δοκάρια δέσποζε η μορφή του Φελίξ, ενώ η τετράδα των αμυντικών απαρτιζόταν από τον αρχηγό Κάρλος Αλμπέρτο και τους Μπρίτο, Πιάτσα και Κλοντοάλντο.

Η Βραζιλία ωστόσο, παρά την λάμψη που ακτινοβολούσε στα γήπεδα, μερικούς μήνες πριν το Μουντιάλ αντιμετώπισε σοβαρά «ενδοοικογενειακά» προβλήματα και χρειάστηκε να παρέμβει ο τότε πρόεδρος της ομοσπονδίας της Ζοάο Χαβελάνζε. Ο ομοσπονδιακός προπονητής Ζοάο Σαλτάνια είχε έρθει σε ρήξη με ορισμένους παίκτες, μεταξύ αυτών και με τον Πελέ.

Στις 4 Μαρτίου του 1970 η Βραζιλία έχασε στο Πόρτο Αλλέγκρε σε φιλικό από την Αργεντινή με 2-0. Ο Σαλτάνια «φόρτωσε» έμμεσα την ήττα στον Πελέ και δήλωσε ότι θα τον αποκλείσει από την αποστολή του Μουντιάλ. Ο Χαβελάνζε αμέσως τον απομάκρυνε από την τεχνική ηγεσία και την ανέθεσε στον Μάριο Ζαγκάλο, ο οποίος το 1958 και το 1962 ήταν βασικό στέλεχος των ομάδων που στέφθηκαν Παγκόσμιες πρωταθλήτριες.

Ο Ζαγκάλο, είχε τη φιλοσοφία ότι στην εθνική ομάδα πρέπει να αγωνίζονται οι καλύτεροι παίκτες. Έκανε λοιπόν το εξής απίθανο και «ποδοσφαιρικά παρανοϊκό». Πήρε πέντε άσους οι οποίοι ήταν όλοι τους «δεκάρια» στις ομάδες τους και τους έβαλε στην βασική ενδεκάδα ταυτόχρονα, τη στιγμή που άλλοι τεχνικοί, ακόμα και σήμερα, δεν βάζουν στην ενδεκάδα ούτε δύο παίκτες που αγωνίζονται στην ίδια θέση, και δη αυτή του οργανωτή. Ο Ζαγκάλο έβαλε λοιπόν μαζί τους Πελέ (Σάντος), Ριβελίνο (Κορίνθιανς), Ζαϊρζίνιο (Μποταφόγκο), Ζέρσον (Σαο Πάολο) και Τοστάο (Κρουζέιρο). Το αποτέλεσμα μπορείτε να το διαβάσετε αναλυτικά πιο κάτω…

Η Βραζιλία στην φάση των ομίλων κόντρα στην Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Αγγλίας

Το 3ο γκρουπ ήταν αυτό που συγκέντρωνε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στη φάση των ομίλων, καθώς η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Αγγλίας θα έδινε μάχη για την πρώτη θέση του ομίλου με τη Βραζιλία. Οι Βραζιλιάνοι σε μια επίδειξη ισχύος συνέτριψαν την Τσεχοσλοβακία με 4-1. Στις 7 Ιουνίου Αγγλία και Βραζιλία συναντήθηκαν στην Γκουανταλαχάρα.

Οι Άγγλοι είχαν επιλέξει σαν τόπο διαμονής ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο, το οποίο όμως βρισκόταν στο κέντρο της πόλης. Μεγάλο σφάλμα, καθώς την παραμονή του αγώνα και όλη τη νύχτα αρκετοί Μεξικάνοι είχαν συγκεντρωθεί έξω από το ξενοδοχείο και φώναζαν «Brazil, Brazil».

Το αποτέλεσμα ήταν οι περισσότεροι Άγγλοι να μείνουν ξύπνιοι όλο το βράδυ και να πληρώσουν το τίμημα στον αγώνα. Την επόμενη μέρα έχοντας σαφώς λιγότερες δυνάμεις έλιωσαν κάτω από τους 36 βαθμούς Κελσίου και μοιραία έχασαν από τη Βραζιλία με 1-0 με γκολ του Ζαϊρζίνιο. Αυτό το παιγνίδι όμως έμεινε στην ιστορία για την απόκρουση του Μπανκς στην καρφωτή κεφαλιά του Πελέ έπειτα από την σέντρα ακριβείας του Ζαϊρζίνιο. Όλοι φώναξαν «γκολ» όμως ο Άγγλος γκολκίπερ σαν αίλουρος εκτινάχθηκε και απόκρουσε. Αυτή η ενέργεια αποκαλέστηκε από τους απανταχού ποδοσφαιρόφιλους ως η απόκρουση του αιώνα.

Οι Βραζιλιάνοι στο τρίτο παιγνίδι τους νίκησαν και τους Ρουμάνους με 3-2 και τριπλασίασαν τις νίκες τους. Η Αγγλία με χίλια ζόρια προκρίθηκε ως δεύτερη.

Προημιτελικά με εύκολο πέρασμα επί του Περού

Η «σελεσάο» κληρώθηκε με το Περού όπου προκρίθηκε με σχετική ευκολία στα ημιτελικά. Η Βραζιλία προηγήθηκε στο ημίχρονο με 2-0 με γκολ των Ριβελίνο και Τοστάο. Ο Γκαγιάρντο μείωσε αρχικά σε 2-1 στο 28’, όμως ο Τοστάο στο 52’ έκανε το 3-1. Νέα μείωση από τον Κουμπίγιας στο 70’ και στο 75’ ο Ζαϊρζίνιο έγραψε το τελικό 4-2.

«Νοτιοαμερικάνικο» ντέρμπι και ρεβάνς μετά από 20 χρόνια!

Οι δύο Ευρωπαϊκές (Ιταλία, Δ. Γερμανία) και οι δύο νοτιοαμερικανικές (Βραζιλία, Ουρουγουάη) ήταν οι ομάδες που προκρίθηκαν στα ημιτελικά. Βραζιλία και Ουρουγουάη είχαν να συναντηθούν σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου από τον τελικό του 1950, όταν η «σελέστε» είχε νικήσει μέσα στο «Μαρακανά» με 2-1 και είχε κατακτήσει για δεύτερη φορά το τρόπαιο. Οι Βραζιλιάνοι περίμεναν 20 χρόνια για να πάρουν τη ρεβάνς!

Οι Ουρουγουανοί στην αρχή καρδιοκτύπησαν τους Βραζιλιάνους καθώς προηγήθηκαν στο 19’ με τον Κουμπίγια και στη συνέχεια κλείστηκαν στην άμυνα. Όμως η «σελεσάο» απάντησε στο 44’ με τον Κλοντοάλντο, και στο δεύτερος μέρος, πέτυχε άλλα δύο γκολ με τους Ζαϊρζίνιο (76’) και Ριβελίνο (89’) καθαρίζοντας το παιγνίδι με 3-1 και περνώντας για τρίτη φορά μέσα σε 12 χρόνια σε έναν τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο τελικός Βραζιλίας-Ιταλίας

Η Βραζιλία ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί στον τελικό απέναντι στην Ιταλία. Ο Άγγλος άσος Φράνσις Λι, είχε συμβουλεύσει τους Ιταλούς να μην παίξουν «κατενάτσιο», αλλά να χτυπήσουν τους Βραζιλιάνους στα ίσα! «Αν φέρετε το παιγνίδι στην περιοχή σας, είστε χαμένοι, καθώς οι άνθρωποι σε στενό χώρο δεν παίζονται, είναι απίστευτοι τεχνίτες» είχε πει τότε ο Λι στον τεχνικό των Ιταλών, Βαλκαρέτζι.

Ωστόσο, αυτός παρέταξε την ομάδα του με άκρως αμυντικούς προσανατολισμούς και παίκτες σαν τους Ματσόλα, Ριβέρα, Ρίβα, Μπονισένια «χάθηκαν» στον αγώνα. Η «σελεσάο» ως συνήθως, μπήκε στον αγώνα δυνατά με την Ιταλία να αμύνεται μαζικά και να προσπαθεί να βγει στην αντεπίθεση. Ο Πελέ στον τελευταίο τελικό της καριέρας του ξεπέρασε τον εαυτό του. Πέτυχε στο 18’ με κεφαλιά το πρώτο γκολ της Βραζιλίας, ενώ δημιούργησε άλλα δύο. Οι «ατζούρι» μετά το γκολ που δέχθηκαν βγήκαν κάπως μπροστά και ισοφάρισαν με τον Μπονισένια στο 37’.

Παρότι το ημίχρονο έληξε 1-1, στην επανάληψη η «σελεσάο» μετέτρεψε το ματς σε παράσταση για έναν ρόλο. Στο 65’ ο Ζέρζον πετυχαίνει το 2-1, στο 70’ ο Ζαϊρζίνιο το 3-1 και το σκορ έκλεισε στο 86’ ο Κάρλος Αλμπέρτο (4-1).

Η νίκη της Βραζιλίας ήταν η αποθέωση του επιθετικού ποδοσφαίρου και η συντριβή της Ιταλίας το πιο γερό χαστούκι που δέχθηκε ποτέ το «κατενάτσιο».

Αυτή ήταν η τρίτη κατάκτηση του τροπαίου από τη Βραζιλία. Η «σελεσάο» μάλιστα, κέρδιζε το δικαίωμα να κάνει μόνιμα δικό της το τρόπαιο «Ζιλ Ριμέ» και το πήγε στην τροπαιοθήκη στα γραφεία της Βραζιλιάνικης Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Απ’ εκεί κλάπηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1983 και δε βρέθηκε ποτέ.

Το Μουντιάλ του Μεξικού πέρασε στην ιστορία για την «ασύλληπτη» Βραζιλία του Πελέ και των άλλων μεγάλων αστέρων της εποχής όπως οι Ριβελίνο, Ζαϊρζίνιο, Ζέρσον, Τοστάο. Όμως εκτός από τη «χρυσή» Βραζιλία από τη μνήμη των φιλάθλων όλου του κόσμου δεν θα σβήσει και ο ημιτελικός Ιταλίας- Δυτικής Γερμανίας 4-3.

Μέχρι σήμερα το ματς αυτό θεωρείται το πιο συγκλονιστικό που έγινε ποτέ σε τελική φάση, και όχι άδικα.

Previous articleΗ αμμωνία έκανε τη δουλειά!
Next articleΒίντα: «Να καεί το Βελιγράδι»!
Η πιο ωραία ντρίμπλα σε δημιουργία και εκτέλεση από τον θρυλικό Ροναλντίνιο. Η τύπισσα είναι χίπισσα… τρελή για τα καλά και χωρίς να πίνει ούτε ένα καφεδάκι! Με μια μπυρίτσα όλη μέρα, παρακολουθεί μανιακά ότι αθλητικό παίζει στην τηλεόραση. Δηλώνει θιασώτης του επιθετικού ποδοσφαίρου και οι ρετρό ιστορίες είναι αυτές που την κάνουν να ζει και να αναπνέει.