Τζιατσίνο Φακέτι: Ο πρώτος full back στο ποδόσφαιρο

328
Ο Τζιατσίνο Φακέτι, υπήρξε εκ των κουρφαίων αμυντικών στον κόσμο. Για την ακρίβεια, το πρώτο μοντέρνο full back του ποδοσφαίρου, πριν από την νεότερη εκδοχή που τελειοποίησε ο Μπέκενμπαουερ, αυτή του λίμπερο.

Ήταν κυριολεκτικά ένας γίγαντας του ιταλικού και του παγκόσμιου ποδοσφαίρου που άφησε το στίγμα του από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ο Φακέτι, ήταν ο στυλοβάτης της περίφημης άμυνας-κατενάτσιο της Ιντερ και της Εθνικής Ιταλίας, ο αμυντικός που ξεχώριζε και που οι δυνατότητές του ξεπερνούσαν τα προπονητικά συστήματα. Διότι αυτός δεν ήταν σαν τους άλλους αμυντικούς. Ήταν τολμηρός, διέθετε την καρδιά επιθετικού, που ήταν και η πρώτη του θέση όταν ξεκίνησε να παίζει μπάλα.

Μια πλούσια καριέρα γεμάτη τίτλους και διακρίσεις…

Ο Φακέτι ήταν γέννημα θρέμμα Μιλανέζος και ήρθε στον κόσμο στις 18 Ιουλίου του 1942, στο Τρεβίλιο της ανατολικής Λομβαρδίας, κοντά στο Μπέργκαμο. Έπαιξε για ολόκληρη την συλλογική του καριέρα, για την Ίντερ, αγωνιζόμενος σε 634 επίσημα ματς, σκοράροντας 75 γκολ και ήταν μέλος της ομάδας που συχνά αναφέρεται ως «Grande Inter» (Μεγάλη Ίντερ), υπό την προπονητική καθοδήγηση του Ελένιο Ερέρα, με την οποία κατέκτησε 4 τίτλους της ιταλικής Serie A (1962-63, 1964-65, 1965-66, 1970-71), το Κύπελλο Ιταλίας 1977-78, 2 Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης (1963-64, 1964-65), 2 φορές φιναλίστ (1966-67, 1971-72) και 2 Διηπειρωτικά Κύπελλα (1964, 1965).

Σε διεθνές επίπεδο, εκπροσώπησε την εθνική ομάδα της Ιταλίας σε 94 αγώνες και πήρε μέρος σε 3 Παγκόσμια Κύπελλα, κερδίζοντας ένα μετάλλιο φιναλίστ στην διοργάνωση του 1970 κόντρα στην Βραζιλία, στο οποίο επιλέχθηκε στην Ιδανική 11άδα του τουρνουά. Ήταν μάλιστα ο αρχηγός της εθνικής ομάδας σε 70 αγώνες από τις 94 συμμετοχές του (3 γκολ), ομάδα που κατέκτησε για πρώτη φορά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στα γήπεδα της πατρίδας του το 1968, όπου είχε επίσης επιλεγεί στην Ιδανική 11άδα της διοργάνωσης.

Ο Φακέτι κατέλαβε τη 2η θέση στον διαγωνισμό για την Χρυσή Μπάλα το 1965, μόλις 8 ψήφους πίσω από τον Εουσέμπιο! Θεωρείται επίσης, ως ένας από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών στη θέση του, λόγω της τεχνικής κατάρτισης, της ευφυΐας, της εξαιρετικής σωματικής του διάπλασης και της αντοχής του! Τον Μάρτιο του 2004, ο Πελέ τον έβαλε στη λίστα του με τους μεγαλύτερους 125 εν ζωή ποδοσφαιριστές του κόσμου, στο πλαίσιο των εορτασμών της εκατονταετηρίδας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας. Από τον Ιανουάριο του 2004 μέχρι το θάνατό του, διετέλεσε χρέη Προέδρου της Ίντερ και πρόλαβε να δει την ομάδα να παίρνει τον τίτλο πριν φύγει από τη ζωή. Μετά τον θάνατο του στις 4 Σεπτεμβρίου 2006, έγινε αποδέκτης του Προεδρικού Βραβείου της FIFA και το 2015, μεταθανάτια, εγκαταστάθηκε στο ιταλικό ποδοσφαιρικό Hall of Fame.

Η τεράστια συμβολή του Ελένιο Ερέρα που άλλαξε την προπονητική και τον Φακέτι!

Ο Φακέτι έγινε διάσημος αμυντικός και ο μάλιστα το πρώτο επιθετικογενές μπακ, αγωνιζόμενος στην Ίντερ του Αργεντίνου προπονητή Ελένιο Ερέρα, εκφραστή του κατενάτσιο, ουσιαστικά από…σπόντα! Έτσι, δηλαδή όταν γεννιούνται οι κοσμογονικές ιδέες…

Ο Ερέρα, ήταν λάτρης της αυστηρής πειθαρχίας και στην Ίντερ τελειοποίησε μία διάταξη που βασίστηκε σε μία σκληρή αμυντική γραμμή με τον Φακέτι να είναι το “κλειδί” της ομάδας. Η επιθετικότητα του διέψευσε εκείνους που κατηγορούσαν τον Ερέρα, ότι έχτιζε μία άμυνα με ένα λίμπερο περιτριγυρισμένο από τέσσερις αμυντικούς.

“Πήρα έναν μέσο και τον έβαλα να “σκουπίζει” τις φάσεις πίσω από τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, ελευθερώνοντας τον αριστερό μπακ και δίνοντας του τη δυνατότητα να επιτεθεί”, ήταν η απάντηση του Ερέρα προς τους επικριτές του.

Αυτό έδωσε ελευθερία στον Φακέτι να προωθείται και να εμφανίζεται ως πρόσθετος επιθετικός, όποτε το επέτρεπαν οι συνθήκες του αγώνα. Τα γκολ του έγιναν συνήθεια στην Ίντερ. Πέτυχε 75 γκολ σε 634 παιχνίδια (σε 476 έβαλε 59 γκολ στο πρωτάθλημα). Κατείχε το ρεκόρ για τα περισσότερα γκολ σε μια σεζόν στη Serie A από Ιταλό αμυντικό, με 10 τέρματα κατά τη διάρκεια της περιόδου 1965-1966, μέχρι να το σπάσει ο Μάρκο Ματεράτσι (ναι, ο αγαπημένος σε όλους μας τύπος που του έριξε κουτουλιά ο Ζιζού στο τελευταίο του ματς!) , με 12 τη περίοδο 2000-2001! Ενδιάμεσα, ο Αργεντίνος Ντανιέλ Πασαρέλα, είχε σημειώσει 11 για την Φιορεντίνα τη σεζόν 1985-86.

Ο Φακέτι ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γενέτειράς του Τρεβιλιέσε, ξεχωρίζοντας για τη δύναμη, την ταχύτητα και ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι που τον έκαναν έναν υποσχόμενο επιθετικό και αρκετά καλό ώστε να υπογράψει στην Ίντερ, με την προοπτική να εξελιχθεί σε σκόρερ των “νερατζούρι”!

Ο Φακέτι, υπό τις οδηγίες του Ερέρα, φανέρωσε και άλλες αγωνιστικές αρετές τις οποίες ο Αργεντίνος προπονητής εκμεταλλεύτηκε και τον έκανε ηγέτη της άκαμπτης αμυντικής γραμμής της Ίντερ. Ήταν ένας σωματώδης, κομψός και σκληρός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ήταν καλός στον αέρα, είχε μεγάλη ικανότητα και με τα δύο πόδια, εξαιρετικές μεταβιβάσεις και πολύ καλές ικανότητες με τη μπάλα. Διακρίθηκε και ως λίμπερο-σκούπα αργότερα στην καριέρα του, χάρη στην ικανότητά του να διαβάζει το παιχνίδι, στις εξαιρετικές τοποθετήσεις του, τη πρόβλεψη των επικίνδυνων καταστάσεων και την αντιμετώπισή τους.

Η πειθαρχία, το υψηλό ήθος και η μοναδική κόκκινη…

Ο Φακέτι είχε μέσα στα γήπεδα και άψογη συμπεριφορά και αποβλήθηκε μόνο μία φορά σε όλη τη σταδιοδρομία του, επειδή χειροκρότησε ειρωνικά μια απόφαση του διαιτητή Βιτόριο Βανούτσι σ’ έναν αγώνα Ίντερ-Φιορεντίνα (1-0), στις 13 Απριλίου του 1975!

Ο Τζιατσίνο Φακέτι πέθανε στο Μιλάνο, στις 4 Σεπτεμβρίου του 2006, στα 64 του χρόνια, έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο στο πάγκρεας. Άφησε πίσω τη σύζυγό του, Τζιοβάννα και 4 παιδιά. Γνωστός για την πειθαρχία που τον διακατείχε σε όλη του την καριέρα, μετά το θάνατό του, ιδρύθηκε το «Premio Internazionale Giacinto Facchetti» (Διεθνές Βραβείο Τζιατσίνο Φακέτι) προς τιμήν του, το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο σε μια προσωπικότητα του ποδοσφαίρου που ξεχωρίζει για την ειλικρίνειά του, τη σωστή συμπεριφορά και το αθλητικό του πνεύμα!

Η Ίντερ, μετά θάνατον, απέσυρε τη φανέλα με το № 3 προς τιμή του. Μάλιστα, στις 22 Σεπτεμβρίου του 2008, μια πλατεία στην πόλη Cesano Maderno, λίγο έξω από το Μιλάνο πήρε τ’ όνομά του προς τιμήν του.

Τεράστιος από τους τεράστιους…