27+1 λόγοι που μισούμε το μοντέρνο ποδόσφαιρο!

194

Από τον “οπαδό” που καταγράφει τα πάντα με το κινητό του για να ενημερώσει τα social media του, μέχρι τους προσχεδιασμένους πανηγυρισμούς και τις τυποποιημένες δηλώσεις παικτών. Οι χορηγοί στις φανέλες και το ποδόσφαιρο που έγινε μπίζνα. Αυτά είναι όλα όσα μισούμε στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

1. Έλλειψη πάθους, απουσία “ξύλου” για τη φανέλα

Ας το παραδεχτούμε, το ποδόσφαιρο ήταν πολύ καλύτερο όταν οι παίκτες δεν ήταν και τόσοοο υπεραθλητές του θεάματος και βλέπαμε και λίγο… ξύλο με δυνατά τάκλιν και πάθος. Το κλασικό ποδόσφαιρο της αλάνας είναι το αγαπημένο όλων. Όπως και οι παίκτες που παίζουν για τη φανέλα και είναι σημαίες που σπανίζουν στις μέρες μας.

2. Οι αλλαγές των κανονισμών στα οφσάιντ και τα χλιαρά φάουλ

Μερικές φορές βλέπεις συνέχεια τις φάσεις να διακόπτονται λόγω των πολλών σφυριγμάτων των διαιτητών για φάουλ λες και το ποδόσφαιρο είναι… μπαλέτο. Για μερικά αγγίγματα και αθώες σπρωξιές. Είπαμε και λίγο ξύλο να πέσει καθόλου δεν μας πειράζει. Επίσης, όλοι αναρωτιώμαστε αν έχει χαθεί το νόημα του κανονισμού στο οφσάιντ κάθε φορά που οι διαιτητές εξετάζουν το replay του VAR για να δουν αν ο ώμος του επιθετικού είναι ακάλυπτος την στιγμή που η μπάλα φεύγει από το πόδι του συμπαίκτη του…

3. Τα πανό που γράφουν «Μπορώ να έχω τη φανέλα σου;»

Η απάντηση είναι “Όχι ρε! Δεν μπορείς να έχεις τη φανέλα, γιατί γουστάρουμε να δώσουμε τη φανέλα στον τυπά που κάθετε στο πέταλο κάθε φορά και στηρίζει με τα συνθήματα την ομάδα! Ή γιατί θα την ανταλλάξω με έναν άλλο παίκτη στο τέλος του αγώνα”.

4. Οι ώρες και μέρες διεξαγωγής αγώνων που αδιαφορούν για τους φιλάθλους λόγω τηλεοπτικών

Θέλετε και ειδικό σχολιασμό για το πιο πάνω; Νομίζουμε δεν χρειάζεται…

5. Τις κάρτες φιλάθλων/οπαδών

Γιατί είναι ένα σύστημα που δεν λειτουργεί πουθενά και το μόνο που καταφέρνει είναι αντί να καταστείλει τη βία στα γήπεδα, είναι να αδειάζει τα γήπεδα. Τα ματς στην Κύπρο έχουν καταντήσει να γίνονται μεταξύ συγγενών και φίλων χωρίς τον παλμό και το χρώμα των οργανωμένων.

6. Στάδια “εκκλησιές” χωρίς pyro shows

Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι κερκίδες χωρίς οπαδούς που να φωνάζουν στα πέταλα 90 και πλέον λεπτά, τα κορεό και τους πυρσούς, το ποδόσφαιρο δεν είναι τίποτα.

7. Η κίτρινη κάρτα στο να βγάλεις φανέλα ή να πανηγυρίσεις με τους οπαδούς 

Παιδιά αντιληφθείτε ότι η ώρα του γκολ είναι μια απολύτως αυθόρμητη στιγμή, κάτι που μοιάζει με μια… ευλογημένη κάθαρση. Ας τους αφήσουμε να πανηγυρίσουν όπως γουστάρουν εκείνη την στιγμή. Ειδικά κάτι γκολάκια στο 90+ 1000 ή απέναντι στους αιώνιους αντιπάλους…

8. Οι νέες διοργανώσεις για τα λεφτά!

Το Μουντιάλ 48 ομάδων και κάτι σχέδια για το Γιουρόπα Λιγκ 2 (αν και δεν έχουν γίνει ακόμη) είναι απλά απαράδεκτα. Χαλά την ισορροπία και τη σημασία των υπάρχοντων θεσμών αλλά και την κατάκτηση του τροπαίου. Σε ότι αφορά ειδικά το Μουντιάλ, την τελευταία φορά που έγινε καταμέτρηση, η FIFA είχε 211 χώρες-μέλη. Αν σχεδόν το 1/4 αυτών προκρίνονται, τότε μάλλον το Μουντιάλ δεν θα είναι πλέον μια διοργάνωση της elite. Για να μην πάμε στα… μαθηματικά που θα πρέπει να κάνουμε με τους ομίλους τριών ομάδων. Τι είναι αυτά ρε ξεφτίλες;

9. Οι προσχεδιασμένοι πανηγυρισμοί παικτών

Οκ το πιάσαμε. Παίζετε fortnite και τέτοια. Πόσο κακό είναι εκείνη την στιγμή της απόλυτης ομαδικής χαράς, να βλέπεις τον πλέον σταρ επιθετικό σου να κάνει νόημα στους συμπαίκτες του να απομακρυνθούν ώστε να πανηγυρίσει όπως έχει σχεδιάσει εκ των προτέρων, στο σημείο του κόρνερ με take the L ή dab;

10. Οι “οπαδοί” που βιντεοσκοπούν τις κερκίδες και τη μούρη τους για τα social media

Εκατοντάδες να κρατούν συνεχώς τα κινητά τους, με την ελπίδα να καταγράψουν ένα γκολ ή να βγάζουν selfie ή stories για το insta για να το μοιραστούν στα social media. Λες και είναι πιο σημαντικό το να ξέρουν όλοι ότι ήσουν εκεί, από το να είσαι εκεί για σένα και να τραγουδάς για την ομάδα. Απλά τραγικό… Που είναι οι εποχές που τα γήπεδα δεν είχαν wifi και δεν χρειαζόταν να βάλεις οτι είσαι στην τοποθεσία… ΓΣΠ για παράδειγμα.

11. Η υστερία της τελευταίας μέρας των μεταγραφών και οι μεταγραφές εμπορικής σημασίας και μόνο!

Δεν είναι που τελειώνει το deadline και πετάς τα εκατομμύρια έτσι για να πεις οτι τον πήρες στο τέλος. Είναι κακός προγραμματισμός αυτό (πλην ελάχιστων περιπτώσεων). Οι δανεισμοί παικτών ανάμεσα σε ομάδες που συνεργάζονταν και είχαν πιο στενή σχέση, ήταν απλά η αρχή. Ο μέσος Μιξ Ντίσκερουντ ήταν ένας από τους παίκτες του MLS όταν η Μάντσεστερ Σίτι τον απέκτησε, με την Umbro να ανακοινώνει την μεταγραφή. Δανεικός κάπου στη Ν. Κορέα πλέον, έχει συμβόλαιο με την Σίτι ως το 2022… Αστε μας κύριοι!

12. Οι φανέλες μιας χρήσης

Δεν περιμένουμε από τον Πογκμπά ή τον Κέιν να υποκρίνονται ότι πλένουν τις φανέλες τους έπειτα από κάθε ματς. Πρέπει να υπάρχει καινούργια φανέλα για κάθε ματς, όμως; Αυτό το μυθικό Νο9, όμως, μοιάζει λιγότερο μυθικό όταν έχει την ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα κάτω από τον γιακά.

13. Η ανάγκη για ύπαρξη του Financial Fair Play

Είπαμε μετατρέψαμε το ποδόσφαιρο σε μια επιχείρηση (δις) εκατομμυρίων και δυστυχώς υπάρχει πλέον η ανάγκη να υπάρχουν όργανα που πρέπει να ελέγχουν τις ομάδες και να καταπολεμηθούν αυτά. Τιμωρήστε αυστηρά τους συλλόγους κύριοι να επιστρέψουμε στις παλιές καλές εποχές. Ακους εκεί για 40 δανεικούς σε ομάδες όπως η Σίτι και η Τσέλσι… Για κλάματα.

14. Οι εταιρείες, οι ιδιοκτήτες ομάδων και λέξεις όπως brand name, club και κόουτς… Που πήγε η ομάδα; 

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε την λέξη “κλαμπ” συνεχώς και για τα πάντα. Και ειδικά την λέξη “κόουτς”. Οι εταιρείες είναι το αναγκαίο κακό για να επιβιώσουν οι ομάδες. Έχουμε καταντήσει να υπάγονται οι ομάδες σε τύπους άσχετους με το ποδόσφαιρο που απλά έχουν χρήμα και πετυγχαίνουν τη φιλοδοξία να αποκτούν ομάδα όντας Προέδροι.

15. Οι προμήθειες σε μάνατζερ

Κατάφερες και έπεισες έναν μικρό ταλαντούχο παίκτη ότι εσύ και μόνο εσύ μπορείς να του βρεις συμβόλαιο σε μια ομάδα. Γιατί πρέπει μετά οι ομάδες να σου δώσουν μετά ένα τρελό ποσό για να γίνει η μεταγραφή; Γιατί πρέπει να χαλάς μεταγραφές που θα έγραφαν ιστορία απλά και μόνο για το χρήμα;

16. Οι παίκτες που πάνε στον “αιώνιο” και μετά πανηγυρίζουν και τα γκολ τους

Μπορεί να γουστάρεις όταν είσαι οπαδός στην πλευρά του σκόρερ που τυχαίνει να ήταν στον αιώνιο αντίπαλο που μόλις έριξε γκολάκι και να θες να κάνει καζούρα. Εκεί το καταλαβαίνω γιατί είναι το πάθος στη μέση και το… ποδοσφαιρικό μίσος. Όμως ο παίκτης που τα κάνει αυτά ποτέ δεν θα πάρει τις τιμές και τον σεβασμό από κανέναν γιατί το να πληγώνεις τις ομάδες που πανηγύριζες πριν είναι μαχαιριά… Αυτό το ξέρουμε και οι οπαδοί!

17. Όταν σταματά το παιχνίδι για ανύπαρκτους τραυματισμούς

Αυτό είναι γελοιότητα. Ειδικά όταν ένας παίκτης το κάνει αυτό για έναν “τραυματισμό” συμπαίκτη του, όταν η ομάδα του προηγείται. Α ναι, βασικά, μόνο τότε το κάνουν. Αηδιαστικό αντιποδόσφαιρο.

18. Η εξωπραγματική τιμή της φανέλας και των εισιτηρίων

Σε ποιον άλλο πλανήτη θα πλήρωνες ένα ποσό από 80-200 ευρώ για να αγοράσεις μια φανέλα με ένα γιγάντιο σήμα χορηγού και το οποίο θα είναι… ξεπερασμένο 12 μήνες μετά; Θα έπρεπε να μας πληρώνουν για να φοράμε τις φανέλες όπως τις φτιάχνουν πλέον! Κάτι ακόμα. Πρόσεξε, ποδόσφαιρο γιατί τα οικονομικά μας δεν είναι και τα καλύτερα, ενώ οι επιλογές για την ψυχαγωγία μας δεν ήταν ποτέ περισσότερες. Ακού 20 ευρώ για ένα Δόξα-ΕΝΠ (χωρίς δόση υποτίμηση στις ομάδες). Εδώ μετράμε και τα άλλα πράγματα που σου προσφέρονται. Όμορφα στάδια, καθαρές τουαλέτες κλπ…

19. Τα social media παικτών με διαχειριστές fans

Το να έχεις έναν αγαπημένο ποδοσφαιριστή είναι καλό. Πολύ σπουδαίο. Ενας παίκτης που πάντα θαύμαζες και θαυμάζεις. Το να δημιουργείς όμως έναν λογαριασμό, για παράδειγμα, του στυλ @CR0naldo777977 για να γράφεις συνεχώς και να τσακώνεσαι με άτομα που δεν ξέρεις, απαντώντας σε έναν προς έναν, επειδή γράφουν ότι ο ήρωας σου δεν είναι καλός, σημαίνει ότι… μάλλον χρήζεις ιατρικής βοήθειας. Εξ’ άλλου πρέπει να ξέρεις ότι κανένας παίκτης δεν είναι πάνω από την ομάδα.

20. Η μουσική στα γκολ

Το γκολ είναι το πιο σημαντικό πράγμα στο ποδόσφαιρο. Τη στιγμή, επομένως, που η ομάδα σου σκοράρει, πρέπει να είσαι σε μια κατάσταση οργασμού και όχι να ακούς και να χορεύεις στον ρυθμό ενός τραγουδιού που παίζει από τα μεγάφωνα του σταδίου!

21. Καθυστερήσεις και διακοπές των αγώνων

Φίλε, έχεις πληρώσει πολλά λεφτά για το εισιτήριο και για να πας στο γήπεδο, οπότε οι καθυστερήσεις έναρξης του αγώνα ή οι διακοπές για άναμμα βεγγαλικών και τέτοια πρέπει να σε εξοργίζουν, ακόμη κι αν τις κάνει η ομάδα σου. Πρώτο και σημαντικό τα βεγγαλικά και οι πυρσοί δεν θα έπρεπε να απαγορεύονται στις κερκίδες των οργανωμένων. Δεύτερον οκ, αν κάποιος έχει μπουκάρει με τα πιστόλια στα γήπεδα, τρέχα γύρευε!

22. Οι χορηγοί (παντού) στη φανέλα

Για όνομα, αφήστε και κάποιο σημείο της φανέλας που να μην έχει πάνω του το σήμα ενός χορηγού. Σε λίγο θα καλύψουμε και το σήμα της ομάδας!

23. Τα… μισά-μισά κασκόλ

Το κασκόλ είναι κάτι φυσικό, κάτι που φέρουμε αυθόρμητα μαζί μας για να δείχνουμε το έμβλημα μας, κάτω από το οποίο πάμε στην… εικονική μάχη. Δεν θα έπρεπε να είναι χωρισμένο στη μέση και να έχει και το σήμα του αντιπάλου, ακόμη κι αν πρόκειται για έναν τελικό Τσάμπιονς Λιγκ! Γενικά τα αναμνηστικά σουβενίρ με άλλες ομάδες θα πρέπει να υπάρχει λόγος να τα πάρουμε και όχι να… τιμούμε και τον αντίπαλο!

24. Οι χορηγοί για τα ΠΑΝΤΑ

Ένα κακό παράδειγμα είναι η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που έχει επίσημους partners για ψηφιακό μετασχηματισμό, παγκόσμιο λιπαντικό και λιανικό εμπόριο καυσίμων, καφέ, ξενοδοχεία, στρώματα και μαξιλάρια, λογιστικά, μουσική, κρασιά, λάστιχα, ιατρικά συστήματα, ηλεκτρικό στυλ και βαφή. Έχουν partner για βαφή…

25. Οι τυποποιημένες δηλώσεις παικτών και προπονητών για το ματς

Ήταν βαρετές κάποτε επειδή οι παίκτες ήταν κακομαθημένοι, δεν είχαν όρεξη να μιλήσουν και δεν σε διαφώτιζαν ιδιαίτερα όταν το έκαναν. Τώρα είναι πάντα βαρετές επειδή οι παίκτες είναι κακομαθημένοι, δεν έχουν όρεξη να μιλήσουν, δεν μας διαφωτίζουν όταν το κάνουν και έχουν εκπαιδευτεί για να μην λένε τίποτα. Κανένα νόημα σε αυτές τις δηλώσεις… Θα το παραδεχτούμε. Είναι από τους λόγους που γουστάρουμε Μουρίνιο. Κάτι ατάκες τύπου… “Πίτπ Βιλανόβα” που σε εξοργίζουν είναι καταπληκτικές.

26. Τα δημοσιογραφικά “θέματα” που δεν είναι θέματα

Παλιά υπήρχαν διασκεδαστικές “κατασκευές”. Τώρα, απλά ανεχόμαστε τα βαρετά “θέματα” του internet στα αθλητικά. Ο Ραχίμ Στέρλινγκ στην Poundland, ο Ραχίμ Στέρλινγκ αγόρασε σπίτι στη μαμά του, ο Ραχίμ Στέρλινγκ έχει σκονισμένο αυτοκίνητο. “Θέματα”…

27. Οι… τεμπέληδες, χωρίς πάθος σχολιαστές

Θες να δεις ευρωπαϊκή διοργάνωση ή Μουντιάλ. Άνοιξες μπύρες, έχεις αγοράσει γιαγαντοοθόνη και οι πίτσες είναι ζεστές στο σαλόνι. Μπαίνει το τέρμα στον τελικό και ακους τον σχολιαστή: “Καλό σουτ και γκολ”. Ευχαριστούμε φίλε, μπορούμε να το δούμε κι εμείς αυτό. Δώσε φωνή, πάθος! Θέλουμε να ακούμε “ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ”.

28. Το VAR (με ερωτηματικά)

Κανονικά αυτό σηκώνει ολόκληρα κείμενα και ήδη το σχολιάσαμε ως Goleador. Βέβαια, έτσι όπως κατάντησε το άθλημα, η τεχνολογία είναι πραγματικά αναγκαία. Γιατί τώρα παίζονται εκατομμύρια και οι διαιτητές είναι ανθρώποι και κάνουν λάθη. Και ένα λάθος μπορεί να κοστίσει για πάντα (οικονομικά) σε μια ομάδα. Έτσι θεωρούμε ότι το VAR καλώς μπήκε, αλλά οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι η χρήση του πολλές φορές είναι λανθασμένη. Συνεχόμενες άσκοπες διακοπές για να δούμε αν είχε χέρι ή όχι. Λες και κάνουμε τσάλεντζ στο τένις. Μπορεί το άθλημα να διασφαλίζει ότι γίνεται πιο δίκαιο, αλλά επειδή και το VAR ελέγχεται και πάλι από ανθρώπους έχει καταστρέψει το πιο απλό πράγμα που μας κάνει όλους να παρακολουθούμε ποδόσφαιρο: Την έκσταση που νιώθουμε σε αυτά τα δευτερόλεπτα αμέσως μετά την επίτευξη ενός γκολ!