ALS: Η ασθένεια των ποδοσφαιριστών

555

Ο πρωταθλητισμός είναι το όνειρο κάθε αθλητή. Για την διάκριση θυσιάζουν πολλά πράγματα. Απ’ τις μικρές χαρές της ζωής όπως οι νυχτερινές έξοδοι, το αλκοόλ, η διατροφή και τόσα άλλα. Το να γίνει κανείς επαγγελματίας αθλητής – πρωταθλητής μόνο εύκολο δεν είναι. Κι όμως πέραν απ’ τις θυσίες εγκυμονούν και πολλοί κίνδυνοι σχετικά με την υγεία. Μια ασθένεια που κτυπά σε μεγάλο βαθμό τους αθλητές είναι και η πλάγια αμυστροφική σκλήρυνση (ALS).

Η ανάγνωση της ασθένειας

Πρόκειται για ασθένεια που έγινε γνωστή στον κόσμο απ’ τον Στίβεν Χόκινγκ αλλά και από το ice bucket challenge. Δεν είναι όμως μια καινούργια ασθένεια μιας και έχει εντοπιστεί απ’ τον 19ο αιώνα. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει μελετηθεί προσεκτικά και πλέον η μελέτη επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση της ασθένειας. Πρόκειται για ασθένεια που προκαλείται απ’ την καταστροφή κυττάρων που ελέγχουν την κίνηση στον εγκέφαλο και στην σπονδυλική στήλη. Αρχικά οι ασθενείς βλέπουν τις συνέπειες στα άκρα τους και τον φάρυγγα τους. Με την πάροδο του χρόνου χάνουν μυϊκή δύναμη μέχρι που παραλύουν και δεν μπορούν να κινηθούν, να μιλήσουν, να καταπιούν ακόμη και να αναπνεύσουν. Έτσι το καροτσάκι είναι αναγκαστικά ενώ για την επικοινωνία χρειάζονται μηχανήματα. Δεν είναι ακόμη σαφές τι ακριβώς ευθύνεται για την εξάπλωση της ασθένειας. Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποια θεραπεία, παρά μόνο σε πειραματικό στάδιο. Οι μισοί άνθρωποι που αναγνωρίζονται με την συγκεκριμένη νόσο, χάνουν τη ζωή τους εντός τριών με πέντε ετών. Έτσι πολλές φορές το ALS αναφέρεται και ως «η ασθένεια των πέντε ετών».

Μια ασθένεια βετεράνων πολέμου και… ποδοσφαιριστών

Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται συχνά στους βετεράνους πολέμων. Συγκεκριμένα έχουν διπλάσιες πιθανότητες από ένα «φυσιολογικό» άνθρωπο να εμφανίσουν τη συγκεκριμένη νόσο. Αυτό όμως που παραξενεύει είναι πως οι αθλητές και συγκεκριμένα οι ποδοσφαιριστές εμφανίζουν πενταπλάσιες πιθανότητες να «κτυπηθούν» απ’ την συγκεκριμένη νόσο. Ένα στατιστικό που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και έχει οδηγήσει σε πολλές επιστημονικές μελέτες. Μια μελέτη στην Ιταλία είχε δείξει πως η συχνότητα εμφάνισης σε έναν μέσο άνθρωπο είναι 1 στις 50 χιλιάδες, ενώ στους ποδοσφαιριστές 1 στις 10 χιλιάδες. Συνάμα η ίδια μελέτη σημειώνει πως οι ποδοσφαιριστές εμφανίζουν την ασθένεια αυτή κατά μέσο όρο στα 40 τους χρόνια ενώ ο υπόλοιπος κόσμος στα 60. Μέχρι στιγμής η Ιταλία είναι και η χώρα με τους περισσότερους θανάτους ποδοσφαιριστών απ’ τη συγκεκριμένη νόσο.

Η έμφαση στην επιστημονική έρευνα

Το πανεπιστήμιου του Μιλάνου έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο συγκεκριμένο θέμα και έχει αφιερώσει πολλούς πόρους για έρευνα. Μάλιστα οι έρευνες έχουν καταλήξει και σε συγκεκριμένα συμπεράσματα σχετικά με την αιτία εμφάνισης της νόσου σε ποδοσφαιριστές. Τέσσερις είναι οι βασικοί παράγοντές που οδηγούν τους ποδοσφαιριστές στην ασθένεια αυτή με μεγαλύτερη συχνότητα απ’ τον υπόλοιπο κόσμο.

Οι πολλοί τραυματισμοί

Η πρώτη αιτία αφορά τα επανειλημμένα τραύματα στα άκρα και στο κεφάλι. Οι βλάβες στα συγκεκριμένα σημεία είναι μια σοβαρή αιτία που φέρνει τη νόσο πιο κοντά. Είναι χαρακτηριστικό πως οι παίκτες του κέντρου οι οποίο τρέχουν πιο πολύ από όλους και δέχονται και τα περισσότερα κτυπήματα εμφανίζουν πιο συχνά το ALS. Αντίθετα δεν έχει εμφανιστεί ούτε και μια περίπτωση τερματοφύλακα που να έχει «κτυπηθεί» απ’ την συγκεκριμένη νόσο.

Τα αναβολικά και τα ανδρογόνα στο αίμα

Δεύτερη αιτία είναι το ντόπινγκ. Όπως αναφέρει το πανεπιστήμιου του Μιλάνου όταν οι ποδοσφαιριστές χρησιμοποιούν πολλά συμπληρωματικά αλλά κυρίως παράνομες ουσίες – αναβολικά, τα επίπεδα ανδρογόνων στο αίμα αυξάνονται και ως αποτέλεσμα κάποιες φορές αυτά προκαλούν το θάνατο του κινητικού νευρώνα.

Τα φάρμακα και η κατάχρηση

Τρίτη αιτία είναι η κατάχρηση φαρμάκων. Οι ποδοσφαιριστές πολύ συχνά λαμβάνουν αντιφλεγμονώδη, κάτι που είναι φυσιολογικό. Όμως όσο πιο συχνά χρησιμοποιούνται τέτοια φάρμακα πέραν απ’ τις θεραπευτικές πάντα ανάγκες, τόσο περισσότερο αυξάνουν τα πιθανότητες για εμφάνιση ALS.

Το γήπεδο και τα παράσιτα

Τέταρτη και τελευταία αιτία που αναφέρει το πανεπιστήμιο του Μιλάνου, είναι η επαφή των ποδοσφαιριστών με παρασιτοκτόνα και ζιζανιοκτόνα στα γήπεδα. Στο σώμα των ποδοσφαιριστών εισέρχονται πολυάριθμες ουσίες όπως η φορμαλδεΰδη (βακτηριοκτόνο που χρησιμοποιείται για την φροντίδα του χλοοτάπητα). Μαζί με αρκετές άλλες ουσίες μπορούν να οδηγήσουν ένα άνθρωπο πιο κοντά στο ALS.

Η επιστημονική έρευνα έχει προχωρήσει. Πλέον υπάρχουν θεραπείες σε πειραματικό στάδιο για το ALS. Όμως μέχρι και ανακάλυψη της ολοκληρωτικής θεραπείας για τη συγκεκριμένη πάθηση, θα αποτελεί ένα απ’ τους μεγαλύτερους εχθρούς των αθλητών και των ποδοσφαιριστών.