Παναγιώτης Λοϊζίδης: Γεννημένος πρωταθλητής!

O Παναγιώτης Λοϊζίδης ασχολείται με το Karate από τη παιδική του ηλικία. Σπούδασε Μηχανολογία, όμως το Karate ήταν αυτό που τον κέρδισε και έκανε την δύσκολη και συνάμα τολμηρή επιλογή να ασχοληθεί μόνο με αυτό. Πλέον διαμένει μόνιμα στην Αγγλία, όπου και προπονείται και στόχος του αυτή τη στιγμή είναι η πρόκρισή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο.

Ο Παναγιώτης Λοϊζίδης μίλησε αποκλειστικά στο Goleador.org για τη ζωή του ως αθλητής, αλλά και ως πρωταθλητής, για τις προκλήσεις και δυσκολίες που απαιτεί ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής και φυσικά για τους προσωπικούς και αγωνιστικούς του στόχους.

1. Πότε αποφάσισες πως θα ασχοληθείς με το Κarate;

«Όταν ήμουν 5μιση χρονών οι γονείς μου με γράψανε καράτε. Μου άρεσε, αλλά τότε ήμουνα… καψούρης με την μπάλα, όπως όλοι οι μικροί στην Κύπρο. Στα 14 μου μπήκα στην προεθνική ομάδα και γνώρισα το καράτε στο πιο ψηλό επίπεδο και εκεί μαγεύτηκα πιο πολύ. Από το επίπεδο του εξωτερικού. Στα 16 μου αποφάσισα να το δω πιο σοβαρά, σταμάτησα το ποδόσφαιρο και αφοσιώθηκα στο καράτε με καθημερινές προπονήσεις.

Στα 18 μου όντας τελειόφοιτος, είχα χάσει λίγο την πορεία μου στον πρωταθλητισμό. Στους πρώτους μήνες του στρατού όμως είχα χρόνο να κάτσω να σκεφτώ και κατάλαβα ότι το καράτε θέλω να το συνεχίσω για πολύ καιρό ακόμη στο πιο ψηλό επίπεδο και ότι πολλά πράγματα που θεωρούσα δεδομένα πιο πριν δεν ήταν. Τότε άρχισα να δουλεύω πολύ πιο σοβαρά με διπλές προπονήσεις επί καθημερινής βάσεως. Σιγά σιγά κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτό».

2. Πότε έγινε ο πρώτος σου αγώνας και πως ένοιωσες μετά το τέλος του;

«Αν θυμάμαι καλά, όταν ήμουν 8 ή 9 χρονών. Ήταν φιλικοί αγώνες Λευκωσίας του Σπύρου Επιφανίου, στο κλειστό του Cyprus College. Πήρα την πρώτη θέση και ανυπομονούσα να το πω στους υπόλοιπους της οικογένειας μου μιας και εκεί ήταν μόνο η μητέρα μου».

3. Πόσο εύκολα είναι τα πράγματα για έναν Κύπριο αθλητή του Κarate και πόσο δύσκολα εάν θέλει να ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό; Περίγραψε μας λίγο την ζωή ενός πρωταθλητή του karate.

«Στην Κύπρο είναι αρκετά δύσκολο έως και ακατόρθωτο. Για αυτό αποφάσισα να κάνω πρωταθλητισμό στην Αγγλία. Δεν υπάρχουν λεφτά αλλά ούτε και η τεχνογνωσία για να βγουν πρωταθλητές σε σταθερή βάση. Όλα αυτά συμβάλλουν στο να μην υπάρχει ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον. Η ζωή ενός πρωταθλητή καράτε σημαίνει να ξυπνάς κάθε πρωί με διαφορετικούς πόνους στο σώμα σου από χτυπήματα ή από υπερκόπωση. Την περισσότερη ώρα της μέρας την περνάς μόνος σου.

Εννοείται πρέπει να ακολουθείς πρόγραμμα διατροφής, αλλιώς δεν θα μπορείς να ανταπεξέλθεις. Από εκεί και πέρα, 2 προπονήσεις καράτε (1-1μιση ώρα η κάθε μία) και μια προπόνηση στο γυμναστήριο ενδιάμεσα. Μπόλικο ύπνο αλλιώς πάλι δεν βγαίνεις. Στις πλείστες προπονήσεις του καράτε πρέπει να είσαι πολύ σκληρός πνευματικά αλλά και ανταγωνιστικός λόγω της φύσης του σπορ αλλά και του πρωταθλητισμού. Αυτό είναι κάτι το οποίο είναι ψυχοφθόρο πολλές φορές. Μια μέρα της βδομάδας ξεκουράζομαι και χαλαρώνω. Κάνω επίσης και το λεγόμενο cheat day».

4. Ποιοι είναι οι στόχοι σου αυτή τη στιγμή όσον αφορά τον αγωνιστικό τομέα;

«Ο περσινός μου στόχος ήταν να μπω στους ΤΟP100 της παγκόσμιας κατάταξης μιας και οι συνεχόμενοι τραυματισμοί με έβγαλαν πολύ εκτός. Τώρα ως Νο. 90 στον κόσμο στα -75kg μπορώ να συμμετάσχω σε πρωταθλήματα Premier League. Ο μεγάλος στόχος για φέτος και όνειρο ζωής είναι να προκριθώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Άλλοι στόχοι μου για φέτος είναι να μπω στους ΤOP20 του κόσμου καθώς και να κατακτήσω ένα μετάλλιο σε Παγκόσμιο ή Πανευρωπαϊκό επίπεδο».

5. Υπήρξε ή υπάρχει στήριξη από την πολιτεία;

«Τα προηγούμενα χρόνια η στήριξη ήταν μηδαμινή μιας και το καράτε δεν ήταν στο Ολυμπιακό πρόγραμμα. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει κάπως, αλλά προς το παρόν δεν έχω δεχτεί κάποια βοήθεια μιας και δεν τηρώ τα κριτήρια που έθεσε ο ΚΟΑ ακόμη».

5α. Γιατί πιστεύεις πως δεν υπάρχει στον βαθμό που θα έπρεπε η στήριξη;

«Αυτό γίνεται επειδή δεν υπάρχει σωστή αθλητική παιδεία στην Κύπρο. Όλοι τρέχουν το ποδόσφαιρο (το οποίο και μένα μου αρέσει). Αυτό φέρνει πιο πολλά λεφτά στο ποδόσφαιρο και πιο λίγα στα υπόλοιπα αθλήματα. Η πολιτεία δεν χορηγεί και πολύ. Οπότε τα λεφτά είναι περιορισμένα και δικαιολογημένα πάνε σε λίγους, τους καλύτερους.

Φτασμένους αθλητές με διεθνείς επιτυχίες. Αυτό δεν με πτοεί όμως. Αυτές οι δυσκολίες με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα. Είμαι σίγουρος ότι όταν φτάσω και εγώ εκεί τότε η κατάσταση για μένα να αλλάξει. Με λίγα λόγια, πληρώνεσαι καλά μόνο αν τα καταφέρεις. Αυτό είναι το σύστημα της Κύπρου και αν είναι σωστό η όχι σηκώνει μεγάλη συζήτηση».

6. Ποια ήταν πιστεύεις η καλύτερη σου στιγμή στη μέχρι στιγμής πορεία σου;

«Χάλκινο Μετάλλιο στο Μεσογειακό πρωτάθλημα ανδρών».

7. Ένα μήνυμα προς τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με το Κarate και γενικά με τον αθλητισμό.

«Αν το αγαπάτε δώστε με τα μούτρα μέσα! Χωρίς δεύτερη σκέψη. Και μην τα παρατάτε μέχρι να τα καταφέρετε. Και όταν τα καταφέρετε συνεχίστε να προσπαθείτε, δεν ξέρετε μέχρι που μπορείτε να φτάσετε. Επίσης δεν είναι όλοι πρωταθλητές, ο αθλητισμός και οι πολεμικές τέχνες είναι για όλους. Απολαύστε τα όσο μπορείτε!»

 8. Τι προμηνύει το μέλλον για τον Παναγιώτη Λοϊζίδη και ποιοι οι προσωπικοί σου στόχοι;

«Πρώτα από όλα να είμαι υγιής για να μπορώ να δίνω το 100%. Το επόμενο μου τουρνουά είναι το Παγκύπριο πρωτάθλημα το Νοέμβριο. Ο μοναδικός μου στόχος είναι η πρώτη θέση. Τον Ιανουάριο έχω το επόμενο μου διεθνές τουρνουά το Κarate 1 Premier League στο Παρίσι. Θα συμμετάσχω μετά από πολύ καιρό σε τέτοια διοργάνωση και έχω βάλει ως πρωταρχικό στόχο να κερδίσω τους 2 πρώτους γύρους και να μπω στους 16 του τουρνουά.

Μακάρι να είμαι υγιής μέχρι τότε για να μπορώ να συνεχίσω τη σκληρή δουλειά και ποιος ξέρει. Με λίγη τύχη, λίγο πείσμα και λίγη τρέλα ίσως καταφέρω κάτι μεγάλο φέτος για την Κύπρο μας. Ευχαριστώ πολύ το Goaleador για την ευκαιρία που μου έδωσε να μιλήσω στη σελίδα του. Εύχομαι ότι καλύτερο. Συνεχίστε την καλή δουλειά!»