Μοασίρ Μπαρμπόσα Νασιμέντο: Ο «καταραμένος» τερματοφύλακας της Βραζιλίας

Στη Λατινική Αμερική, η μπάλα λατρεύεται ως θεότητα! Έτσι, όλοι γνωρίζουν τη μεγάλη αγάπη που τρέφουν οι Βραζιλιάνοι για το ποδόσφαιρο. Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι που ξεπερνούν τα όρια της αγάπης και είναι ικανοί να φτάσουν στα άκρα για ένα και μόνο… ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα.

Μια από αυτές της ιστορίες που αποτελεί απ’ τις πιο μαύρες στιγμές στην ιστορία του ποδοσφαίρου της χώρας, χειρότερη μάλιστα κι από την απώλεια ενός τίτλου – ακόμη κι αν μιλάμε για το Παγκόσμιο Κύπελλο, ακόμη κι αν μιλάμε για το Μουντιάλ που διοργανώνει η Βραζιλία – ήταν η ιστορία του Βραζιλιάνου τερματοφύλακα, Μοασίρ Μπαρμπόσα Νασιμέντο.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μοασίρ Μπαρμπόσα Νασιμέντο

Το καλοκαίρι του 1950, η “Σελεσάο” ήταν το μεγάλο φαβορί για να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο μιας και φιλοξενούσε τη διοργάνωση. Οι “καριόκας” διέθεταν στο ρόστερ τους παίκτες-αστέρες, όπως οι Αντεμίρ, Μπαλτάζαρ, Ζιζίνιο, Ζαΐρ, και κάτω απ’ το τέρμα τον Μοαζίρ Μπαρμπόσα Νασιμέντο, με τον οποίο είχαν κατακτήσει το Κόπα Αμέρικα το 1948. Ο Νασιμέντο ήταν ο βασικός τερματοφύλακας της Βάσκο, η οποία κυριαρχούσε εκείνη την εποχή και αποτελούσε εγγύηση για την εστία της Βραζιλίας… Μέχρι το τέλος του Μουντιάλ του 1950.

Το περιβόητο «Μαρακανάζο»

16 Ιουλίου 1950. Η Βραζιλία ήταν στον τελικό της διοργάνωσης, όπως θα ανέμενε κανείς και είχε απέναντι της την Ουρουγουάη. Κανείς όμως δεν πίστευε ότι η “Σελεσάο” θα μπορούσε να χάσει αυτόν τον τίτλο. Τα γκολ των Αλσίδες Τζίτζια και Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο (από ασίστ του Αλσίδες), έγραψαν το 2-1 για την Ουρουγουάη και βύθισαν στο πένθος τους Βραζιλιάνους, οι οποίοι έμειναν να το θυμούνται για πάντα ως το περιβόητο «Μαρακανάζο».

«Τη στιγμή που κατάλαβα ότι η μπάλα βρισκόταν στην εστία, μία παγερή αίσθηση παρέλυσε όλο το κορμί μου. Ηταν εκείνα τα δευτερόλεπτα που ένιωσα μία απερίγραπτα τρομακτική αίσθηση πως 200.000 ζευγάρια μάτια στο γήπεδο είχαν στραφεί σε μένα και με ήθελαν νεκρό», ήταν τα λόγια με τα οποία ο Μπαρμπόσα περιέγραψε το πώς είχε νιώσει όταν η μπάλα κατέληξε για δεύτερη φορά στα δίχτυα του.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μοασίρ Μπαρμπόσα Νασιμέντο

Ηταν η στιγμή, το γκολ, που δεν θα έκρινε απλά έναν τελικό Μουντιάλ, αλλά και το πώς θα ζούσε από εκείνη την ημέρα και ως την τελευταία της ζωής του, ο άνθρωπος που επιλέχθηκε από την μοίρα να βρεθεί κάτω από τα δοκάρια της “Σελεσάο” σε εκείνο το ματς.

Ο Μπαρμπόσα κατηγορήθηκε για το δεύτερο γκολ της Ουρουγουάης, χρεώθηκε την απώλεια του τροπαίου αλλά και τις… αυτοκτονίες που κάποιοι υποστηρίζουν πως υπήρξαν λόγω της ήττας, με τους πάντες να του γυρίζουν την πλάτη. Συμπεριλαμβανομένων και των δικών του ανθρώπων.

«Σχεδόν όλοι οι φίλοι μου, ακόμα και από την οικογένειά μου, με κατηγόρησαν. Ολη η χώρα με κατηγόρησε ότι εγώ έφταιγα», είχε πει δεκαετίες μετά και ενώ το 1994 είχε ζήσει την απόλυτη ταπείνωση.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μοασίρ Μπαρμπόσα Νασιμέντο

Η ταπείνωση για τον… “καταραμένο” τερματοφύλακα

Η επιθυμία του Μπαρμπόσα να επισκεφθεί την αποστολή της Εθνικής ομάδας που προετοιμαζόταν για το Μουντιάλ των ΗΠΑ (1994), δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα, αφού ο τότε ομοσπονδιακός τεχνικός, Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα, θεώρησε ότι ο Μπαρμπόσα ήταν “καταραμένος” και θα έφερνε γρουσουζιά. Απόφαση με την οποία δεν εναντιώθηκε κανείς στη χώρα, για να αποδειχθεί έτσι ότι 44 χρόνια έπειτα από εκείνο τον τελικό, ο Μοαζίρ Μπαρμπόσα Νασιμέντο παρέμενε για τους Βραζιλιάνους… καταδικασμένος στη συνείδηση τους.

«Η ανώτερη ποινή για ανθρωποκτονία στη Βραζιλία είναι 30 χρόνια. Εμένα με τιμωρούν ακόμη, 50 χρόνια μετά, για ένα έγκλημα που δεν έκανα ποτέ», είχε πει κάποτε ο Μπαρμπόσα.

Ο Μοασίρ Νασιμέντο έφυγε από τη ζωή στις 7 Απριλίου 2000, ξεχασμένος από όλους, καταραμένος από τους συμπατριώτες του Βραζιλιάνους και ίσως θα έλεγε κανείς λυτρωμένος από το τέλος.

Σχετική εικόνα