Πόλυς Τζιάμπος: Σκιαγραφώντας τη χαρά του αθλητισμού στην επιτραπέζια αντισφαίριση

Ο Πόλυς Τζιάμπος, πρώην αθλητής, αθλητικός συντάκτης και νυν προπονητής επιτραπέζιας αντισφαίρισης στον «Ονήσιλο» και «Ευαγόρα» Λακατάμιας, παραχώρησε συνέντευξή στο Goleador.org, μετά την πρόσφατη επιτυχία των Λακαταμιτών αθλητών της Εφηβικής ομάδας Κ18, οι οποίοι κέρδισαν πανάξια τον τίτλο του πρωταθλήματος 2019-2020.

Οι Στυλιανός Γεωργίου, Χρίστος Χρυσοστόμου και Αντρέας Παρτασίδης, κατέθεσαν ψυχή στο παιχνίδι που έγινε στο Πολυπροπονητήριο Ευάγγελος Φλωράκης. Πρώτα κέρδισαν στον ημιτελικό τον ΑΠΟΕΛ με 3-1, και στο μεγάλο τελικό την ομάδα του Κ.Ν. Ακρόπολης με 3-2. Μαζί τους έπαιξαν και βοήθησαν στην κατάκτηση του τίτλου, τις προηγούμενες ημέρες της διοργάνωσης, δύο ανερχόμενα ταλέντα, οι Δημήτρης Χατζηγιάννης και Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος. Προπονητής φυσικά, ο Πόλυς Τζιάμπος.

Ο Πόλυς Τζιάμπος, μιλά για το μέλλον της επιτραπέζιας αντισφαίρισης στο Goleador, τονίζοντας ωστόσο, την σημασία της αγάπης του αθλητισμού και όχι απαραίτητα του πρωταθλητισμού, αλλά και τη… συνταγή της επιτυχίας στο πίνγκ-πονγκ.

1. Ποιο ήταν το ερέθισμα και πότε χρονικά αποφάσισες να ασχοληθείς με το πίνγκ-πονγκ;

«Σε πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησα να ασχοληθώ με το άθλημα. Την εποχή εκείνη, στα τέλη του ’90 με αρχές, δεν είχε και πολλές ασχολίες στο κομμάτι του αθλητισμού. Εμείς μπορεί να θεωρηθούμε και από τους τυχερούς, αφού στη γειτονιά μας υπήρχε ένα μικρό σωματείο που είχε και τμήμα πινγκ-πονγκ εκτός των υπολοίπων. Σχεδόν όλα τα παιδιά της γειτονιάς αθλούνταν στο σωματείο, έτσι και εγώ έκανα το ίδιο. Όλοι μας η οικογένεια έπαιζε πινγκ-πονγκ και αυτό βοηθούσε ακόμη περισσότερο. Σε ηλικία 12 ετών, κατέκτησα την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα παμπαίδων και αυτό με έκανε να μπω στην Εθνική ομάδα και να ασχοληθώ πιο εντατικά και καθημερινά με το άθλημα».

2. Μίλησε μας για την ιδέα της ίδρυσης του «Ονήσιλου Λακατάμιας».

«Δεν είμαι ο κατάλληλος για να μιλήσει για αυτό το ένδοξο σωματείο. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτεροι και σεβαστοί άνθρωποι που μπορούν να μιλήσουν για την ίδρυση της ιδέας του Πολιτιστικού Αθλητικού Συλλόγου Ονήσιλος Λακατάμιας. Αυτό που μπορώ να πω και γνωρίζω είναι ότι έγινε με το κόπο και τον ιδρώτα κάποιων εθελοντών που αγαπούσαν κυρίως την ιδέα της ίδρυσης σωματείου. Μεγαλώσαμε σε αυτό το σωματείο, στο οποίο εκτός από το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης και τζούντο, πιο παλιά διατηρούσε και άλλες δραστηριότητες, όπως θέατρο, χορό, τέχνη και άλλα πολιτιστικά».

3. Το πίνγκ-πονγκ, θεωρείται ένα δημοφιλές άθλημα ανά το Παγκόσμιο, ωστόσο στην χώρα μας, αν και δραστηριοποιούνται αρκετά σωματεία, δεν χαίρει της καθολικής αναγνώρισης του κόσμου ή καλύτερα δεν λαμβάνει με ευκολία κάλυψη από τα ΜΜΕ. Εσύ πως το βλέπεις από μεριά σου και τι πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξει την υπάρχουσα κατάσταση στην Κύπρο;

«Μπορώ να πω ότι κανένα άθλημα εκτός από το ποδόσφαιρο, δεν έχει την προβολή που θα έπρεπε να έχει. Υπάρχει η προβολή της επιτυχίας στο χρονικό που γίνεται και μετά ξεχνιέται. Για να αλλάξει χρειάζονται χορηγοί και αλλαγή κουλτούρας».

4. Γιατί ένα παιδί να επιλέξει το πίνγκ-πονγκ ανάμεσα σε τόσες άλλες επιλογές αθλημάτων;

«Ένα παιδί επιλέγει μια από τις πολλές αθλητικές δραστηριότητες που πλέον μπορεί να δοκιμάσει. Υπάρχουν δεκάδες διαφορετικά αθλήματα, σχολές και ακαδημίες. Ένας βασικός λόγος της επιλογής είναι αν περνά καλά. Στην συνέχεια αν έρθει κάποια επιτυχία. Και επίσης δεν ταιριάζουν όλα τα αθλήματα σε όλους. Ψάχνεις για να βρεις την κλίση σου».

5. Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία να ασχοληθεί ένα παιδί με το πίνγκ-πονγκ και πως μοιάζει το πρόγραμμα (ωράρια, προπονήσεις) που ακολουθεί;

«Δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία. Όσο πιο μικρός ξεκινάς απλά θα είσαι πάντα ένα βήμα πιο μπροστά από τον άλλο που είναι στην ίδια ηλικία με εσένα και άργησε να ξεκινήσει. Αν θες να κατακτήσεις τίτλους θα πρέπει να ξεκινήσεις από μικρός, σύμφωνα πάντα και με τον ανταγωνισμό. Όμως, δεν σημαίνει ότι κάνουμε ένα άθλημα για να γίνουμε πρωταθλητές. Το να είσαι ανταγωνιστικός μπορείς να γίνει στη διάρκεια και στα πολλά χρόνια. Όσο αφορά τις προπονήσεις είναι ξεκάθαρο. Ο πρωταθλητισμός θέλει 3-4 ώρες την ημέρα προπόνηση κάθε μέρα. Κάτι τέτοιο γίνεται κατορθωτό από λίγους. Αν θες να κάνεις απλά αθλητισμό και να το συνδυάσεις με άλλα αθλήματα, μπορείς να μειώσεις τις ώρες και μπορεί και τις ημέρες».

6. Από το βράδυ της Παρασκευής 3 Ιανουαρίου 2020, η ομάδα Εφήβων του «Ονήσιλου Λακατάμιας», πανηγυρίζει την κατάκτηση του Πρωταθλήματος για την περίοδο 2019-2020. Μίλησε μας για την επιτυχημένη φετινή πορεία μέχρι τον τίτλο, τους πρωταγωνιστές της και πως το έζησες εσύ ως προπονητής.

«Οι αθλητές μας το δήλωσαν από την αρχή της χρονιάς ότι ήθελαν αυτό τον τίτλο. Δούλεψαν, βρήκαν τα ψυχικά αποθέματα και τα κατάφεραν. Πρωταγωνιστές είναι όπως πάντα οι αθλητές και οι ακούραστοι γονείς τους».

7. Η κατάκτηση ομαδικού πρωταθλήματος στις ηλικίες κάτω των 18 ετών ήταν η τέταρτη για τον «Ονήσιλο Λακατάμιας», από το 2013-2014, που αθλητές και εσύ ως προπονητής, είστε μαζί. Ποια είναι η συνταγή της επιτυχίας;

«Με αυτά τα παιδιά καταφέραμε να πάρουμε μέσα σε 6-7 χρόνια τέσσερα πρωτεία. Φυσικά διακρίσεις και τίτλους παίρνουμε και σε άλλες ηλικιακά κατηγορίες σε αγόρια και κορίτσια. Τόσο με τον «Ονήσιλο Λακατάμιας» όσο και με τον «Ευαγόρα Λακατάμιας», που είναι το άλλο μας σωματείο. Εδρεύουν και τα δύο στον ίδιο χώρο. Ο «Ευαγόρας» έγινε με σκοπό να μπορούν ακόμη περισσότερα παιδιά της Λακατάμιας να παίζουν σε αγωνιστικό επίπεδο. Το μοναδικό που μπορώ να πω για τη… συνταγή είναι η αγάπη και η αφοσίωση, αλλά και η καλή χημεία που έχει δημιουργηθεί με τους αθλητές μας».

8. Υπάρχουν ανερχόμενα ταλέντα στο κυπριακό πίνγκ-πονγκ; Μπορεί η Κύπρος να ελπίζει μελλοντικά σε κάποια Παγκόσμια επιτυχία;

«Οι Κύπριοι πάντα ήταν και θα είναι ταλέντα σε όλα τα αθλήματα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν κίνητρα για τις ηλικιακές κατηγορίες μετα τα 18, έτσι δεν μπορεί εύκολα ένας αθλητής να φτάσει σε ψηλά επίπεδα. Επίσης η Παγκόσμια επιτυχία στο δικό μας άθλημα είναι μόνο ένα… φανταστικό σενάριο. Απλά θα σου αναφέρω πως η μεγαλύτερη δύναμη στο χώρο είναι η Κίνα, της οποίας ο καλύτερος αθλητής της, είναι αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Είναι δηλαδή ο μεγαλύτερος σταρ της χώρας πάνω από όλα τα αθλήματα. Σε αυτή τη χώρα το πινγκ-πονγκ το έχουν στην κορυφή των αθλημάτων, όπως επίσης και σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Στην Κύπρο τα 2/3 το βλέπουν ως χόμπι. Άρα εκτός του οικονομικού κόστους που χρειάζεται να έχει ένας αθλητής μέχρι να έρθει η επιτυχία και αν έρθει είναι και η κουλτούρα μας».

9. Ποιες ενέργειες κάνει η Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης για να ενισχύσει το άθλημα;

«Αυτό δεν μπορώ να σας το απαντήσω εγώ. Αυτό μπορεί να το κάνει η ίδια η Ομοσπονδία. Το σωματείο μας, προωθεί το άθλημα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Διατηρεί τμήματα παρά το κόστος εδώ και χρόνια. Πηγαίνει στα σχολεία για παρουσιάσεις του αθλήματος σε μαθητές. Κάνει συνεργασίες με καλοκαιρινά σχολεία και προσπαθεί με τα media να κάνει την προώθησή».

10. Ποιο θα έλεγες είναι το «μυστικό» για να φτάσει ένας αθλητής του πίνγκ-πονγκ από το μηδέν σε ένα υψηλό επίπεδο;

«Προπόνηση, επιμονή και υπομονή».