Δημήτρης Χαραλάμπους: Γιατί το καράτε είναι… τέχνη και τρόπος ζωής

«Το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά θα πέσει», λέει η σοφή ρήση και έτσι ο κανόνας επιβεβαιώνεται στην υπόθεση του Δημήτρη Χαραλάμπους, ο οποίος ακολούθησε πιστά τα χνάρια του πατέρα του και ασχολήθηκε μια με σπουδαία τέχνη, για την ακρίβεια… πολεμική τέχνη. Αυτή του καράτε. Ο Δημήτρης ξεκίνησε από την παιδική του ηλικία το καράτε και πλέον είναι εκπαιδευτής, διατηρώντας τη δική του σχολή μαζί με τον πατέρα του Γιώργο.

Το καράτε θεωρείται ως μία από τις πιο γνωστές και δημοφιλέστερες πολεμικές τέχνες. Εσύ πώς ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με αυτό το άθλημα;

«Από την ηλικία των 5, ξεκίνησα τα πρώτα μου βήματα στη σχολή καράτε Bushido, η οποία ανήκει στον πατέρα μου, Γιώργο Χαραλάμπους. Εκεί άρχισα να αντιλαμβάνομαι πολλά πράγματα, όπως η πειθαρχία. Ως παιδί, το να προπονείσαι μαζί με άλλα άτομα με σεβασμό μεν, αλλά και με πείσμα ώστε σε κάθε προπόνηση να γίνεσαι και να νιώθεις καλύτερος άνθρωπος, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, είναι μεταβλητές ανεκτίμητης αξίας».

Ως εκπαιδευτής καράτε, τι είναι αυτό που σου αρέσει περισσότερο, όσον αφορά τη διδασκαλία του αθλήματος;

«Είναι τόσα πολλά! Από την στιγμή που αρχίζει ένας καινούριος μαθητής την ενασχόλησή του με το εν λόγω άθλημα, το πόσο υποψιασμένος είναι και ανυπόμονος, αλλά και αρκετές φορές βιαστικός να μάθει καινούρια πράγματα, μέχρι την μετέπειτα πορεία και εξέλιξη του σε αυτό. Την επιμονή και πείσμα που έχουν μερικά παιδιά όταν μιλάμε ειδικότερα για πρωταθλητισμό».

Έχεις κάποιον αθλητή ως πρότυπο; Αν ναι, ποιον και γιατί;

«Φυσικά και έχω! Τον Έλληνα παγκόσμιο πρωταθλητή Γιώργο Τζάνο, επειδή έχει όλο το πακέτο που χρειάζεται ένας αθλητής του καράτε. Σωστή τεχνική, δύναμη, γρηγοράδα, εκρηκτικότητα, πολύ καλά αντανακλαστικά σε συνδυασμό με υπομονή, επιμονή, πείσμα και φυσικά γιατί δεν τα βάζει κάτω όταν βρεθεί μια δυσκολία στον δρόμο του. Αυτό έχει συμβεί πρόσφατα, όπου υπέστη χειρουργείο στο γόνατο και εδώ και ένα μήνα έχει επιστρέψει στις προπονήσεις με σταθερούς ρυθμούς. Του εύχομαι γρήγορη ανάρρωση!»

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, εν τέλει το 2021, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, θα συμπεριληφθεί και το καράτε για πρώτη φορά. Βέβαια, γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι άλλες πολεμικές τέχνες έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων, εδώ και χρόνια. Πώς αισθάνεσαι και γιατί πιστεύεις ότι αυτό άργησε να συμβεί, παρόλο που το καράτε είναι μία πολύ γνωστή πολεμική τέχνη;

«Εννοείται πως αυτό με χαροποίησε ιδιαίτερα εμένα, αλλά και πολλά εκατομμύρια αθλητές και προπονητές ανά το παγκόσμιο. Αυτό που χρόνια έλειπε από αυτό το υπέροχο άθλημα ήταν το κύρος της αναγνώρισής του ως Ολυμπιακό άθλημα. Με την πρόσφατη ένταξή του στους Ολυμπιακούς αγώνες, δικαιώθηκαν μεγάλοι δάσκαλοι και αθλητές που με τις δικές τους θυσίες και προσπάθειες καταξιώθηκαν εδώ και πολλά χρόνια, πρώτα κοινωνικά και τώρα από την Ολυμπιακή Επιτροπή! Από την προσωπική μου εμπειρία είμαι βέβαιος ότι στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ιαπωνίας οι αγώνες του καράτε θα καταπλήξουν τους θεατές όλου του κόσμου με τις θεαματικές αναμετρήσεις των Kumite και των Kata. Τώρα όσο αφορά το γιατί αυτό άργησε να συμβεί, απλά θεωρώ ότι είναι κάτι το οποίο μας αδίκησε για αρκετά χρόνια».

Πέραν από εκπαιδευτής του συγκεκριμένου αθλήματος, έχεις συμμετάσχει σε αγώνες και προσωπικά. Μίλησέ μας για τις εμπειρίες και τις διακρίσεις σου.

«Έχω συμμετάσχει σε αγώνες στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στην Μάλτα. Στην Κύπρο ήταν σωματειακοί, διασωματειακοί, παγκόσμιοι μόνο από το στυλ καράτε που κάνω (Shotokan) και παγκύπριοι. Στην Ελλάδα ήταν φιλικοί και στην Μάλτα σε αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης. Στην Κύπρο ανά τα παιδικά μου χρόνια κυρίως, ήταν διάφορες οι διακρίσεις που είχα και στα 2 διαφορετικά είδη αγώνων καράτε, Kata και Κumite. Στην Ελλάδα κατέλαβα την 3η θεση στο Kata και στην Μάλτα κατέλαβα την 3η θέση στο Kumite. Όσο πιο πολλές εμπειρίες έχεις σε αγώνες, τόσο το καλύτερο, γιατί θα σε βοηθήσει να εξελιχτείς και να γίνεσαι καλύτερος».

Τι σημαίνει για εσένα το καράτε;

«Λόγω του ότι ξεκίνησα την ενασχόλησή μου με το καράτε από πολύ νεαρή ηλικία, έχει γίνει για εμένα τρόπος ζωής. Μπορεί να είχα ανά τα χρόνια κάποια πισωγυρίσματα λόγω στρατιωτικής θητείας, σπουδών και κάποιων μικροτραυματισμών, αλλά με θυμάμαι πάντα να περιμένω να έρθει η ώρα για να προπονηθώ στο τατάμι, ψυχή τε και σώματι».

Ποια είναι η αγαπημένη σου τεχνική καράτε;

«Ονομάζεται γιακουζούκι-τσούταν. Ουσιαστικά είναι ένα κτύπημα στην κοιλιά, όπου εάν είναι μπροστά το αριστερό πόδι τότε εκτελείται με το δεξί χέρι, περιστρέφοντας την μέση και τους γοφούς, το οποίο παίρνει από εκεί όλη τη δύναμη και ενέργεια όταν το εκτελείς και το αντίθετο όταν είναι το δεξί πόδι μπροστά. Προπονώντας το με σωστή τεχνική και εκρηκτικότητα μπορεί να είναι ένα πολύ δυνατό κτύπημα, λόγω της περιστροφής της μέσης».

Τι πιστεύεις ότι έχει μεγαλύτερη βαρύτητα στο καράτε; Η δύναμη, η τεχνική, η αυτοσυγκέντρωση ή κάτι άλλο;

«Μεγάλη βαρύτητα έχει ο συνδυασμός των πιο πάνω και όχι μόνο! Όπως έχω αναφέρει ξανά, συνδυάζοντας αρχικά την σωστή τεχνική και στη συνέχεια συνδυάζοντας την με αμεσότητα αντανακλαστικών, εκρηκτικότητα και δύναμη, παράλληλα με υπομονή, επιμονή και πείσμα είναι μοναδικό το αποτέλεσμα που μπορείς να επιτύχεις».

Πώς συνεχίζεις την ενασχόληση με το καράτε και ευρύτερα με τον αθλητισμό, εν καιρώ πανδημίας;

«Αναγκαστικά προπονούμαι μόνος. Το μόνο θετικό από όλα αυτά είναι ότι τώρα έχω περισσότερο χρόνο για να εστιάσω και να βελτιώσω τις αδυναμίες».

Ως καρατέκα, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις μετά το τέλος της καραντίνας;

«Να πάω για τρέξιμο στην παραλία και να προπονήσω, αλλά και να προπονηθώ ξανά με τους μικρούς μου αθλητές».

Όσον αφορά το καράτε, ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

«Να προπονώ τους αθλητές μου, αλλά και με το καλό όταν όλα επιστρέψουν σε κανονικούς ρυθμούς και μπουν σε τροχιά, με ενδιαφέρουν οι αγώνες εντός και εκτός Κύπρου. Θέλω να μπω στη διαδικασία προετοιμασίας για να μπορέσω να αγωνιστώ ξανά το συντομότερο».

Η ομάδα του Goleador.org ευχαριστεί τον Δημήτρη Χαραλάμπους που συμμετείχε σε αυτήν τη συνέντευξη και του εύχεται καλή συνέχεια και κάθε επιτυχία στο μέλλον!