Ντόρτμουντ-Σάλκε: Το ντέρμπι της κοιλάδας του Ρουρ

Τα ντέρμπι χαρακτηρίζονται από πάθος, περηφάνια, ένταση και αντιπαλότητα. Το Σάλκε εναντίον Ντόρτμουντ περιλαμβάνει όλα αυτά τα στοιχεία, αφού πρόκειται για το μεγαλύτερ ντέρμπι μίσους στη Γερμανία. Το περίφημο «ντέρμπι της κοιλάδας του Ρουρ», στη Βόρεια Βεστφαλία ή αλλιώς «Revierderby», είναι ο ορισμός της λέξης ντέρμπι, καθώς μια περιοχή που έχει 5,3 εκομμύρια περίπου κατοίκους και δύο πόλεις, το Ντόρτμουντ και το Γκελσεκίρχεν χωρίζονται μόλις 30 χιλιόμετρα από το… κίτρινο και το μπλε χρώμα αντίστοιχα.

Αναφορικά με τους οπαδούς των δυο συλλόγων, αμφότερες στηρίζονται σε μια μεγάλη βάση οπαδών της εργατικής τάξης. Το Ντόρτμουντ μάλιστα,μια ξεκάθαρα βιομηχανική πόλη, έχει ψηφιστεί ως η ασχημότερη στη χώρα, αφού τα χαρακτηρίστικά της είναι μόνο το κάρβουνο και η μπύρα. Και στις δυο πόλεις που εδρεύουν οι δυο συλλόγοι, βλέπεις μόνο ορυχεία, αφού οι κάτοικοι οικονομικά βασίζονται στη βιομηχανία άνθρακα και έχουν ως μόνη διασκέδαση το ποδόσφαιρο.

Η ιστορία της BVB

H επεισοδιακή ίδρυση σε μια μπυραρία

Η Μπορούσια ιδρύθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1909, στην μπυραρία Zum Wildschütz (για Λαθροθήρες) στο Ντόρτμουντ του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, από μία παρέα 17 νεαρών ποδοσφαιριστών, οι οποίοι προηγουμένως αγωνίζονταν στην ομάδα της ενορίας τους, υπό την καθοδήγηση ενός αυταρχικού ιερέα, απ’ τον οποίο ήθελαν να απεξαρτηθούν. Ο πατήρ Ντέβαλντ προσπάθησε να εισέλθει στην μπυραρία και να διαλύσει την ιδρυτική συνέλευση, αλλά μάταια.

Οι συγκεντρωμένοι νεαροί ποδοσφαιριστές αποφάσισαν να ονομάσουν τη νέα ομάδα Μπορούσια (Borussia), που ήταν η ονομασία μιας γειτονικής ζυθοποιίας. Μπορούσια είναι και η λατινική ονομασία της Πρωσίας, του γερμανικού βασιλείου, που συνέβαλε καθοριστικά στην ενοποίηση της Γερμανίας το 1871 και στο οποίο υπαγόταν η πόλη του Ντόρτμουντ. Η πλήρης ονομασία της ομάδας είναι «Ballspielverein Borussia 09 e.V. Dortmund». Πλέον, ο τόπος ίδρυσης της ομάδας είχε μετατραπεί σε πανδοχείο και έπειτα σε μαγαζί που πουλά… πατάτες! Έξω απ’ το σημείο αυτό έχει τοποθετηθεί ένα αστέρι στο πάτωμα που αναφέρει ότι αυτός είναι ο τόπος ίδρυσης της Ντόρτμουντ. Το μαγαζί αυτό είναι ακρετά καλτ, αφού μέσα είναι κιτρινόμαυρο και έχει παντού σημαιάκια της BVB (μοιάζει περισσότερο σαν ένα μικρό οπαδικό κίνημα).

Απ’ τα κυανόλευκα στα κιτρινόμαυρα

Ως χρώματα της ομάδας ορίστηκαν το κυανόλευκο για τις φανέλες και το μαύρο για το σορτσάκι. Από το 1913 οι ομάδα είναι ντυμένη στα κιτρινόμαυρα, χρώματα που διατηρεί μέχρι σήμερα. Τα παρατσούκλια που την ακολουθούν από τότε είναι «Οι Πρώσοι» (Die Borussen) και φυσικά οι «Κιτρινόμαυροι» (Die Schwarzgelben).

Αντίσταση στον Ναζισμό, εκτελέσεις και διάλυση

Η Μπορούσια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’50 βρισκόταν στην αφάνεια, παίζοντας στα τοπικά πρωταθλήματα. Κατά τη διάρκεια του Τρίτου Ράιχ, ο πρόεδρός της αρνήθηκε να ενταχθεί στο Ναζιστικό Κόμμα και αντικαταστάθηκε, ενώ πολλά μέλη εκτελέστηκαν, καθώς χρησιμοποιούσαν τα γραφεία της ομάδος για να τυπώσουν αντιναζιστικά φυλλάδια. Μετά το τέλος του πολέμου, η Μπορούσια διαλύθηκε από τους Συμμάχους για να επανασυσταθεί το 1947.


Διαβάστε επίσης: Ντόρντμουντ – «Signal Iduna Park»: Το γήπεδο της κίτρινης κόλασης


Οι πρώτες επιτυχίες, αναποδίες και η ανασύνταξη

Το 1956 κατέκτησε τον πρώτο της εγχώριο τίτλο, το πρωτάθλημα της Δυτικής Γερμανίας. Ακολούθησε ένα δεύτερο το 1957, με πρωταγωνιστές και πάλι τους «Τρεις Αλφρέδους» της ομάδας (Άλφρεντ Πράισλερ, Άλφρεντ Κέλμπασα, Άλφρεντ Νίπικλο), οι οποίοι έχουν… μυθοποιηθεί από τους οπαδούς της ομάδας.

Το 1962, η Μπορούσια ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Μπουντεσλίγκα, του ενιαίου πρωταθλήματος της Δυτικής Γερμανίας και ήταν η πρώτη ομάδα που το κατέκτησε το 1963. Ακολούθησε ένα κύπελλο Γερμανίας το 1965, ενώ το 1966 η Μπορούσια έγινε η πρώτη γερμανική ομάδα που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο και συγκεκριμένα το Κύπελλο Κυπελλούχων!

Τη δεκαετία του ’70 αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και υποβιβάστηκε στη Β’ Κατηγορία το 1972. Επανήλθε στα μεγάλα σαλόνια το 1976, οπότε την ανέλαβε για δύο χρόνια ο Ότο Ρεχάγκελ, χωρίς επιτυχία. Τα προβλήματα την ακολούθησαν και τη δεκαετία του ’80, αλλά το 1989 φάνηκε φως στο τούνελ με την κατάκτηση του Κυπέλλου Γερμανίας και του Σούπερ Καπ.

Η χρυσή περίοδος της Ντόρτμουντ

Το 1991-1997 υπήρξε η χρυσή περίοδος της Ντόρτμουντ, αφού με προπονητή τον Ότμαρ Χίτζφελντ και σπουδαίους παίκτες (Μίκαελ Τσορκ, Στεφάν Σαπουιζά, Αντρέας Μέλερ, Ματίας Ζάμερ κ.ά.), κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Γερμανίας, ένα Τσάμπιονς Λιγκ και έφθασε μία φορά στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (1993), όπου ηττήθηκε από τη Γιουβέντους.

Έπειτα, μετά από μια περίοδο νέας παρακμής με οικονομικά προβλήματα, που έφεραν ξανά την πτώση της ομάδας, από το 2008 η Μπορούσια βρέθηκε και πάλι στον δρόμο των επιτυχιών, μετά την ανάληψη της τεχνικής της ηγεσίας από τον Γιούργκεν Κλοπ. Η συνέχεια γνωστή.

Η ιστορία της Σάλκε

Η ίδρυση των «Βασιλικών μπλε»

Η Σάλκε ιδρύθηκε στις 4 Μαΐου 1904, στη συνοικία Σάλκε του Γκελσεκίρχεν που υπάγεται στο ομόσπονδο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, από μια παρέα γυμνασιόπαιδων ως «Βεστφάλια Σάλκε» και έπειτα έλαβε την οριστική της ονομασία «Σάλκε 04» το 1924. Τότε ήταν που υιοθέτησε και τα σημερινά χρώματα της, το βασιλικό μπλε και το λευκό, εξ’ ου και το ένα από τα δύο παρατσούκλια της ομάδας, «Οι βασιλικοί μπλε» (Die Königsblauen). Το άλλο είναι «Μιναδόροι» («Die Knappen»), εξαιτίας των πολλών μεταλλείων, που υπάρχουν στην περιοχή.

Ο επίσημος ύμνος της ομάδας είναι το τραγούδι «Blau und weiß, wie lieb ich Dich» («Κυανόλευκοι, πόσο σας αγαπώ»). Πριν από κάθε εντός έδρας αγώνα παίζεται το παραδοσιακό τραγούδι των μεταλλωρύχων «Das Steigerlied». Ύστερα από κάθε γκολ οι οπαδοί της τραγουδούν το «Blau und Weiß ein Leben lang» («Κυανόλευκος για μια ζωή»), ενώ μετά το τέλος κάθε αγώνα τα μεγάφωνα του γηπέδου παίζουν το «Königsblauer S04».


Διαβάστε επίσης: FC Schalke 04-«Veltins Arena»: Το νέο στάδιο των ανθρακωρύχων


Τίτλοι την περίοδο του Ναζισμού

Η Σάλκε κυριάρχησε στο γερμανικό ποδόσφαιρο τα χρόνια του Ναζισμού, όταν κατέκτησε τα έξι από τα επτά της πρωταθλήματα κι ένα κύπελλο μεταξύ του 1934 και 1942. Μεταπολεμικά, συμμετείχε στο πρώτο ενιαίο πρωτάθλημα της τότε Δυτικής Γερμανίας, γνωστό ως «Μπουντεσλίγκα», έχοντας κατακτήσει μόλις ένα πρωτάθλημα το 1958. Στη συλλογή της υπάρχουν ακόμη και 4 κύπελλα, ένα λιγκ καπ κι ένα σούπερ καπ Γερμανίας.

Η πρώτη και μοναδική ευρωπαϊκή καταξίωση της ομάδας

Το 1997 γνώρισε την ευρωπαϊκή καταξίωση, όταν κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με αντίπαλο την Ίντερ, με πρωτεργάτες δύο σπουδαίους ποδοσφαιριστές, τον Όλαφ Τον και τον Μαρκ Βίλμοτς. Στο πρώτο παιγνίδι στην έδρα της νίκησε με 1-0 τη μεγάλη αντίπαλό της, αλλά στον επαναληπτικό του «Τζουζέπε Μεάτσα» ηττήθηκε με το ίδιο σκορ. Έτσι, ο τελικός οδηγήθηκε στην παράταση και στη συνέχεια στα πέναλτι, όπου η Σάλκε επικράτησε με 4-1 και σήκωσε το πρώτο και τελευταίο ευρωπαϊκό της κύπελλο.

Ντέρμπι που έμειναν στην ιστορία

Όπως αναφέραμε, τα ντέρμπι αυτά είναι πολύ έντονα μεταξύ των δυο οπαδών, ωστόσο υπήρξαν στιγμές που άφησαν το στίγμα τους στην ιστορία. Το 1969, ένας σκύλος της αστυνομίας δάγκωσε στα οπίσθια τον ποδοσφαιριστή της Σάλκε, Φρίντελ Ράους, εν μέσω αναμπουμπούλας και μεγάλης έντασης που δημιουργήθηκε από εισβολή οπαδών της Ντόρτμουντ. Στη συνέχεια, η Μπορούσια τον αποζημίωσε για τον τραυματισμό, ενώ για την ιστορία, το ματς έληξε ισόπαλο 1-1.

Άλλη κορυφαία στιγμή, ήταν τη σεζόν 1997-1998, όταν ο Γιανς Λέμαν, τότε τερματοφύλακας της Σάλκε, σημείωσε το πρώτο γκολ τερματοφύλακα στην ιστορία της Bundesliga, ισοφαρίζοντας το ντέρμπι στις καθυστερήσεις (2-2)!

Αξέχαστο ντέρμπι ήταν και η αναμέτρηση της προτελευταίας αγωνιστικής στη σεζόν 2006-2007. Η αδιάφορη Ντόρτμουντ, έχοντας γλιτώσει τη χρεοκοπία, έκανε την καλύτερη εμφάνιση εκείνης της περιόδου και επικράτησε με Φράι και Σμολάρεκ 2-0 της Σάλκε, η οποία μετρούσε επτά σερί ματς αήττητη στις μεταξύ τους κόντρες. Κάπως έτσι, στέρησε το πρωτάθλημα από τη μισητή της αντίπαλο!

Όμως επειδή η εκδίκηση είναι πιάτο, που τρώγεται… κρύο, οι «βασιλικοί μπλε» 12 χρόνια, μετά πήραν το αίμα τους πίσω. Η εκτός έδρας νίκη τους με 4-2 στο ντέρμπι της κοιλάδας του Ρουρ έδωσε το πρωτάθλημα στην Μπάγερν Μονάχου. Βέβαια, η Σάλκε μόνο αδιάφορη δεν ήταν, αφού έπαιζαν την κατηγορία! Συμπτωματικά, είχαν κερδίσει για τελευταία φορά στην έδρα των αντιπάλων τους το 2012, με προπονητή τον Χουμπ Στέφενς.

Οι μεγαλύτερες ανατροπές και νίκες καζούρας

Ιστορικά, το πρώτο μεταξύ τους ραντεβού δόθηκε τον Μάη του 1925, όταν η Σάλκε επικράτησε 4-2. Τη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία των ντέρμπι έχει πετύχει η Σάλκε, όταν στις 20 Οκτωβρίου 1940, είχε διαλύσει με 10-0 την αντίπαλό της! Στις 26 Φεβρουαρίου 1966, ήταν η σειρά της Ντόρτμουντ, η οποία διέσυρε με το ευρύ 7-0 τη Σάλκε. Πάντως, τα πιο πολλά κοινά γκολ σημειώθηκαν στο 7-3 της Σάλκε τον Μάρτιο του 1939, ενώ σε ότι αφορά την πρώτη νίκη της Ντόρτμουντ σε ντέρμπι, ήρθε τον Νοέμβριο του 1943 με 1-0.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2008, σημειώθηκε μια τεράστια ανατροπή. Ενώ η Σάλκε κέρδιζε με 3-0, η Ντόρτμουντ με τον Κλοπ τότε στον πάγκο το ισοφάρισε στα τελευταία 21 λεπτά σε 3-3! Τον Νοέμβριο του 2017, η Σάλκε έκανε το ίδιο, αφού αν και έχανε 4-0, κατόρθωσε να φέρει το ματς στα ίσα, μέσα σε 25 λεπτά!