Αρίτζ Αντούριθ: Ένας βιονικός Βάσκος ταυρομάχος

Ο χρόνος όσο και αν κάποιος τον ξεγελά, είναι ένα παιχνίδι χαμένο. Κάπως έτσι έχουμε τέλος εποχής για τον Αρίτζ Αντούριθ από την αγωνιστική δράση. Ο 39χρονος βιονικός Βάσκος επιθετικός που έμοιαζε σαν το παλιό καλό κρασί μέσα στα γήπεδα, ανακοίνωσε το απόγευμα στις 20 Μαΐου 2020, ότι κρεμάει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

Ο killer Αρίτζ Αντουρίθ γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου το 1981 στο Σαν Σεμπάστιαν και παρότι πέρασε από την Ντεπορτίβο Ορερά ντε Βιτόρια, τη δεύτερη ομάδα της Ατλέτικ Μπιλμπάο, την Μπούργος, τη Βαγιαδολίδ, τη Μαγιόρκα και τη Βαλένθια, άφησε το στίγμα του στην μεγάλη του αγάπη, την Ατλέτικ Μπιλμπάο, όπου πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του σε τρεις (!) θητείες σκοράροντας 172 τέρματα με τη φανέλα της απ’ τα 221 που πέτυχε σε 640 συμμετοχές.

Απ’ το 2010-2017 ο Αρίτζ τίμησε με την παρουσία του τόσο την Εθνική Ισπανίας με 13 συμμετοχές και 2 τέρματα, όσο και την Εθνική Βασκονίας από το 2006-2019 με 13 συμμετοχές και 12 γκολ! Μπορεί ο Θεός να μην τον αξίωσε να πάρει πολλά τρόπαια, στην ουσία έχει μόνο ένα ισπανικό Σούπερ Καπ το 2015, αλλά η κατάκτηση του μοναδικού του τροπαίου ήρθε εντυπωσιακά με το συνολικό 5-1 επί της Μπάρτσα (4-0 και 1-1) με προπονητή τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο ένα ματς ο Αντουρίθ έκανε χατ-τρικ ενώ είχε σκοράρει επίσης και στο εκτός έδρας. Ένας δήμιος της Μπαρτσελόνα…

Μια αθλητική οικογένεια… μακριά απ’ το ποδόσφαιρο

Ο Αρίτζ προερχόταν από μια οικογένεια που ενδιαφερόταν και συνέδεσε το όνομά της με τον αθλητισμό. Το γενεαλογικό δέντρο έδειχνε ξεκάθαρη προτίμηση σε σέρφινγκ, ορειβασία και σκι. Μάλιστα στο σκι ο Αντουρίθ είχε ταλέντο, όπως βέβαια και στην μπάλα. Γι’ αυτήν όμως δεν ήθελαν να ακούσουν οι γονείς του. Ο Αντουρίθ όταν ήταν μικρός πήγε στο γήπεδο της Ρεάλ Σοσιεδάδ μόλις μια φορά, ενώ του απαγόρευαν να βλέπει τους αγώνες από την τηλεόραση.

Η μάχη για μια θέση στην Ατλέτικ Μπιλμπάο

Ο Αντουρίθ και οι φίλοι του έμαθαν να παίζουν ποδόσφαιρο στην άμμο στην παραλία La Concha, και κάπου εκεί μέσα από έναν τοπικό σύλλογο νεολαίας, τον Antiguoko, γνώρισε και έγινε φίλος με τους Τσάμπι Αλόνσο, Μικέλ Αρτέτα και Άντονι Ιραόλα. Μπορεί η Ατλέτικ Μπιλμπάο να μην τον επέλεξε απ’ την αρχή στις ακαδημίες της, όπως άλλους μετέπειτα συμπαίκτες του, ωστόσο ο Αντουρίθ έδειχνε να το έχει με το γκολ και ξεκίνησε στην Ντεπορτίβο Ορερά ντε Βιτόρια πριν καταλήξει στη δεύτερη ομάδα της Μπιλμπάο. Ήταν ένα παιδί που χρειαζόταν δουλειά, αλλά κάτι σου φώναζε ότι αυτός ο τύπος ξέρει να βάζει γκολάκια.

Μετά από δύο σεζόν να κάθεται στον πάγκο ως ρεζέρβα, ο Αντουρίθ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Ατλέτικ στις 14 Σεπτεμβρίου 2002, εναντίον της Μπαρτσελόνα στην εντός έδρας ήττα με 0-2. Μέχρι το 2004 είχε κάνει μόλις άλλες δυο εμφανίσεις με την αγαπημένη του ομάδα, ωστόσο για να πάρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής αναγκάστηκε να αγωνιστεί ως δανεικός στις Μπούργος (2003-2004), σημειώνοντας 36 συμμετοχές και 16 γκολ και Ρεάλ Βαγιαδολίδ (2004-2005) με 46 συμμετοχές και 20 τέρματα, για να επιστρέψει στην Μπιλμπάο το 2006.

Ο Αντουρίθ εργαζόταν μεθοδικά και κατάφερε να βελτιωθεί σημειώνοντας 9 γκολ σε 34 αγώνες το 2006-2007 με τη φανέλα της Ατλέτικ, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ-τρικ εναντίον της Ρεάλ Σαραγόσα στις 19 Μαΐου 2007 στην ήττα με 3–4! Έτσι εδραιώθηκε στην ενδεκάδα. Εντούτοις, την επόμενη σεζόν, ο Αντουρίθ επισκιάστηκε από τον νεότερο επιθετικό της ομάδας, Φερνάντο Γιορέντε, παρόλα αυτά σημειώνοντας 7 τέρματα σε 33 εμφανίσεις. Συνολικά με τη φανέλα της Μπιλμπάο ο Αρίτζ είχε καταγράψει 82 συμμετοχές και 22 τέρματα μέχρι το 2008.

Σταθμοί στη Μαγιόρκα και Βαλένθια

Στις 23 Αυγούστου 2008, ο Αντουρίθ πωλήθηκε στη Μαγιόρκα, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Εκεί παρέμεινε τελικά μόνο μέχρι το 2010, έχοντας στο ενεργητικό εξαιρετικές παρουσίες και 69 συμμετοχές με 23 τέρματα. Όντας 29 ετών, ο Αντουρίθ μετακόμισε στη Βαλένθια στις 14 Ιουλίου 2010, για περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ. Ο Βάσκος πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του στις 28 Αυγούστου, ανοίγοντας το φύλλο του αγώνα κόντρα στη Μάλαγα στη νίκη με 3-1. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 2012 σημειώνοντας 58 συμμετοχές και 17 τέρματα.

Μια δεύτερη νιότη στο Μπιλμπάο

Το 2012 η Ατλέτικ Μπιλμπάο που δεν ξεχνά τα παιδιά της, αφού ως γνωστόν κατά βάση στηρίζεται μόνο σε γηγενείς παίκτες (Βάσκους), έφερε τον Αντουρίθ πίσω στην ομάδα, την μεγάλη του αγάπη για 3η και τελευταία φορά! Μάλιστα, η Μπιλμπάο πλήρωσε για να τον αποκτήσει μόλις 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Πιθανότατα θα είναι και η καλύτερη επένδυση χρημάτων που είχε κάνει ποτέ. Εκείνα τα οκτώ χρόνια που θα έμενε ο Αρίτζ στην Ατλέτικ θα έγραφε ιστορία. Και αυτό γιατί ο Αντουρίθ περνούσε μια δεύτερη νιότη, που παραδόξως ήταν πιο πετυχημένη από την πρώτη! Τα νούμερα συγκλονίζουν και μιλούν από μόνα τους. 231 συμμετοχές και 96 τέρματα! Πρόκειται για τις σπάνιες ποδοσφαιρικές περιπτώσεις που ο χρόνος αντί να φθείρει την αθλητική πορεία του παίκτη, αυτός γινόταν σύμμαχός του!

Η ψαλιδάρα με την Μπάρτσα και η ατυχία με την πανδημία

Στα 38 του χρόνια ήταν δεδομένο πως θα έπαιρνε λιγότερο χρόνο συμμετοχής για να κάνει συντήρηση δυνάμεων. Το 2019 είχε ξεκινήσει ιδανικά για τον γερόλυκο, αφού στην πρεμιέρα του ισπανικού πρωταθλήματος μέσα στο «Σαν Μαμές», ο φορ από το Σαν Σεμπαστιάν πέρασε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά του αγώνα κόντρα στην Μπαρτσελόνα. Μαντέψτε. Ο δήμιος τη Μπάρτσα το έκανε ξανά. Το καλύτερο γκολ, και όπως φάνηκε στην πορεία και το μοναδικό του στην τελευταία του χρονιά, ήρθε στο 89′ με ανάποδο ψαλίδι. δίνοντας το τρίποντο στην Μπιλμπάο κόντρα στην Μπαρτσελόνα (1-0).

Στη συνέχεια, ο Αντουρίθ ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, όμως το τραγικό της υπόθεσης, είναι πως η πανδημία του κορωνοϊού δεν θα τον άφηνε να ζήσει το φινάλε στον τελικό κυπέλλου της Ατλέτικ Μπιλμπάο με τη Ρεάλ Σοσιεδάδ, με την ελπίδα πως θα έφευγε με ένα τρόπαιο στα χέρια.

Όπως ο ίδιος εξήγησε με το αποχαιρετιστήριο μήνυμά του, στις 20 Μαΐου 2020, έπρεπε να περάσει την πόρτα του χειρουργείου για τους γοφούς του, το οποίο θα τον άφηνε για μεγάλο διάστημα εκτός δράσης. Δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια. Ήταν 39 ετών. Ο ίδιος ένιωθε πως δε θα μπορεί να βοηθήσει πια την ομάδα.

«Έφτασε η στιγμή. Πολλές φορές είχα αναφέρει ότι το ποδόσφαιρο σε αφήνει πριν το αφήσεις εσύ. Χθες κιόλας, οι γιατροί μου είπαν ότι πρέπει να περάσω από το χειρουργείο. Δεν υπάρχει επιστροφή. Δυστυχώς, το κορμί που είπε: Φτάνει. Δεν μπορώ να βοηθήσω τους συμπαίκτες μου με τον τρόπο που θα ήθελα και θα τους άξιζε. Έτσι είναι η ποδοσφαιρική ζωή. Απλά, πολύ απλά.

Δυστυχώς, βιώνουμε καταστάσεις πολύ πιο σοβαρές από το ποδόσφαιρο, όπως είναι η πανδημία που μας έχει κάνει και αφήσει μεγάλη ζημιά, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να την παλεύουμε με κάθε μέσο. Γι’ αυτό μην ανησυχείτε για μένα. Αυτό είναι κάτι ασήμαντο. Και κάπως έτσι έφτασε η ώρα του αποχαιρετισμού. Και κάπως έτσι τελειώνει για μένα αυτή η διαδρομή, που υπήρξε αξέχαστη και υπέροχη από το ξεκίνημα έως το φινάλε».