Μο Τζόνστον: Ο Καθολικός που πρόδοσε τη Σέλτικ για την Ρέιντζερς

Ένας Καθολικός στην Ρέιντζερς. Γίνεται; Γίνεται! Γιατί στη ζωή και στο ποδόσφαιρο όλα επιτρέπονται. Ο Μόρις Τζον Γκίμπλιν Τζόνστον πιο γνωστός ως Μο Τζόνστον ήταν ο πρώτος Καθολικός ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Ρέιντζερς και έγινε η αιτία να προκαλέσει έναν εμφύλιο ανάμεσα στους οπαδούς της Σέλτικ και των Προτεσταντών.
Ένας φανατικός οπαδός της Σέλτικ

Ο Mόρις Τζον Γκίμπλιν Τζόνστον γεννήθηκε στη Γλασκώβη στις 13 Απριλίου 1963. Ήταν αό μικρός λάτρης του ποδοσφαίρου και ως παιδί Καθολικής οικογένειας, ήταν φυσικά φανατικός υποστηρικτής της Σέλτικ. Ο Μο ήταν ταλαντούχος και εντυπωσίασε από νωρίς με τις εμφανίσεις του Καθολικού Σχολείου της Γλασκώβης, έτσι οι σκάουτερ τον έφεραν για δοκιμαστικά στην Πάτρικ Θιστλ. Ο Μο στην ηλικία των 16 ετών υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο το 1979, ενώ το 1981 ήταν πλέον έτοιμος για την πρώτη του σεζόν με ανδρική ομάδα.

Απ’ την Σκωτία στην Αγγλία

Ο Μο αγωνιζόταν πολύ εύκολα τόσο ως «δεκάρι» όσο και ως επιθετικός, εντούτοις οι προπονητές του προτιμούσαν να του δίνουν ρόλο σέντερ φορ αφού είχε φοβερά ερωτική σχέση με τα αντίπαλα δίχτυα. Μέσα στην επόμενη διετία, ο Μο σημείωσε 41 γκολ σε 85 συμμετοχές, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της Γουότφορντ που τελικά κατέβαλε το ποσό των 200.000 λιρών στην Πάτρικ Θιστλ για να τον εντάξει στο δυναμικό της το 1983. Παράλληλα, ο Μο κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Σκωτίας, σκοράροντας στο ντεμπούτο του το νικητήριο γκολ στο 2-1 επί της Ουαλίας.

Η κλήση στην Εθνική και η… παράκληση στην Σέλτικ

Ο Τζόνστον σημείωσε 23 γκολ σε 38 ματς και βοήθησε τις «μέλισσες» όχι μόνο να σωθούν, αλλά και να φτάσουν στον μοναδικό τελικό Κυπέλλου της ιστορίας τους, όπου ηττήθηκαν 2-0 από την Έβερτον, σε ένα ματς που έβαλε τέρμα, αλλά τελικά δεν χρίστηκε σκόρερ.

Μάλιστα, ανήμερα του τελικού του Κυπέλλου Αγγλίας ο Μο παραχώρησε δηλώσεις σε ραδιοφωνικό σταθμό της Γλασκώβης λέγοντας ότι: «Αν χρειαζόταν θα περπατούσα ξυπόλυτος σε σπασμένα γυαλιά για να παίξω στη Σέλτικ». Την ώρα που η ομάδα του έχανε από τα «ζαχαρωτά», οι «Καθολικοί» έχαναν στον δικό τους τελικό Κυπέλλου με την Αμπερντίν. Ο Τζόνστον το έμαθε στα αποδυτήρια και δήλωσε ότι η ήττα της Σέλτικ τον πόνεσε εξίσου με την ήττα της Γουότφορντ!

Η υλοποίηση ενός παιδικού ονείρου

Το 1984, η Σέλτικ πλήρωσε 400.000 λίρες – ρεκόρ για την εποχή στη Σκωτία και έφερε τον Μο στο «Πάρκχεντ». Η ποιότητά του, η πίστη στην ομάδα της καρδιάς του, αλλά και η αποχώρηση του αρχισκόρερ της Σέλτικ, Τσάρλι Νίκολας για την Άρσεναλ είχαν ανοίξει το δρόμο για να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Το γκολ-τίτλου απ’ τον «Σούπερ Μο»

Ο Μο Τζόνστον παρέα με τον Μπράιαν Μακ Κλερ, συνέθεσαν ένα φοβερά εκρηκτικό επιθετικό δίδυμο, το οποίο προκαλούσε τρόμο στις αντίπαλες άμυνες. Την πρώτη του σεζόν κατέκτησε το Κύπελλο και την επόμενη χρονιά το πρωτάθλημα, σε μία δραματική τελευταία αγωνιστική, όπου η Σέλτικ χρειαζόταν νίκη με 5 γκολ διαφορά επί της Σεντ Μίρεν και ήττα της Χαρτς από την αδιάφορη Νταντί. Ο Μο Τζόνστον σημείωσε το γκολ τίτλου στο μαγικό 5-0 επί της Σεντ Μίρεν. Αναμφίβολα, το γκολ αυτό θεωρείται ένα από τα κορυφαία μέχρι σήμερα στην ιστορία της Σέλτικ, οι οπαδοί της οποίας τον θεοποίησαν και του έδωσαν το παρατσούκλι «Σούπερ Μο».

Τα πειθαρχικά παραπτώματα και η αποχώρηση

Ωστόσο, όσο καλή δουλειά έκανε στο γήπεδο ο Τζόνστον, αλλά τόσα πειθαρχικά παραπτώματα έκανε εκτός γηπέδων. Κάπως έτσι, έχασε την θέση του στο αρχικό σχήμα, ενώ ο Άλεξ Φέργκιουσον δεν τον συμπεριέλαβε στην αποστολή της Σκωτίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 στο Μεξικό, καθώς κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας είχε καταναλώσει αλκοόλ, φέροντας κοπέλες στο δωμάτιό του.

Την σεζόν 1986-1987 η Ρέιντζερς άρχισε να ξοδεύει τεράστια ποσά για μεταγραφές και να κατακτά εν τέλει το πρωτάθλημα με 6 βαθμούς διαφορά από τη Σέλτικ. Η διοίκηση μη ανεχόμενη πλέον τα παραπτώματα του Τζόνστον, ο οποίος παραπέμφθηκε δύο φορές σε δίκη με κατηγορίες που αφορούσαν τη χρήση ναρκωτικών, τον άφησε ελεύθερο λύνοντας το συμβόλαιό του.

Ο παίκτης από την πλευρά του, δήλωσε ότι ο θρησκευτικός φανατισμός από πλευράς Ρέιντζερς και η διείσδυση του Τύπου στην προσωπική του ζωή, ήταν οι κύριοι λόγοι που ήθελε να φύγει από τη Γλασκώβη. Οι οπαδοί της Σέλτικ ήταν έξαλλοι, καθώς έχαναν τον ήρωά τους. Με παρακαταθήκη 52 γκολ σε 99 συμμετοχές, ο Τζόνστον υπέγραψε στη γαλλική Ναντ, όπου κατά τη διετή παρουσία του σημείωσε 22 τέρματα σε 66 αναμετρήσεις.


Διαβάστε το αφιέρωμα: Ρέιντζερς vs Σέλτικ: Μια θρησκευτική-ποδοσφαιρική μάχη


«Δεν θα μπορούσα να παίξω για άλλη ομάδα»

Εντός γηπέδου όλα κυλούσαν καλά, ωστόσο ο ίδιος δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στον τρόπο ζωής της χώρας και σε ένα «πηγαδάκι» με τον πρώην συμπαίκτη του Ρόι Έιτκεν εκμυστηρεύθηκε ότι θέλει να επιστρέψει στη Σέλτικ. Ο Τζόνστον δυσκολευόταν να προσαρμοστεί στους ρυθμούς της ζωής στη Γαλλία και επικοινωνόντας με τον παλιό του συμπαίκτη Ρόι Έιτκεν, του εκμυστηρεύθηκε ότι επιθυμεί να επιστρέψει στη Σέλτικ.

Ο Έιτκεν ενημέρωσε τον προπονητή Μπιλ Μακ Νιλ με τη σειρά του, και τον Απρίλιο του 1989 οι ιθύνοντες των «Καθολικών» κατέβαλαν προκαταβολή 400.000 λιρών στη Ναντ για τη μεταγραφή, η οποία αποτέλεσε νέο ρεκόρ με συνολικό κόστος 1.200.000 λίρες. Η ανακοίνωση την επικείμενης επιστροφής επισημοποιήθηκε στις 12 Μαΐου 1989, όταν ο Μο Τζόνστον εμφανίστηκε με φανέλα της αγαπημένης του ομάδας και δήλωσε: «Δεν θα μπορούσα να παίξω για άλλη ομάδα στη Βρετανία πέραν από τη Σέλτικ».

Τελικά υπέγραψε στην… μισητή Ρέιντζερς

Το επόμενο πρωινό ο Τζόνστον δεν εμφανίστηκε στο γήπεδο για την πρώτη του προπόνηση, με τις φήμες να αναφέρουν ότι η Σέλτικ δεν είχε κατάφερει τελικά να ολοκληρώσει τη συμφωνία, λόγω αδυναμίας καταβολής του φόρου για τη μεταγραφή. Οι οπαδοί ξεσηκώθηκαν και επιτέθηκαν στη διοίκηση. Εντούτοις, ο Τζόνστον δεν είχε υπογράψει ποτέ συμβόλαιο με την ομάδα παρά ένα προσύμφωνο, δίνοντας προφορικά το λόγο του ότι θα επιστρέψει.

Πάντως, η διοίκηση της Σέλτικ είχε καταβάλει 400.000 λίρες στη Ναντ, αλλά η μεταγραφή δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί, καθώς τα δικαιώματα του παίκτη κατείχε μια εταιρεία που συμμετείχε και ο ίδιος. Όπως είπε ο ατζέντης του, φανατικός οπαδός της Ρέιντζερς αρκετά χρόνια αργότερα: «Δεν μπορούσα καν να πλησιάσω στο Παρκχεντ εκείνη την εποχή. Όταν έμαθα ότι ο Μο μιλούσε για τη μεταγραφή του με τη Σέλτικ τον ενημέρωσαν ότι δεν μπορεί να υπογράψει μαζί τους και του έδωσα ένα γράμμα που εξηγούσε την κατάσταση για να το παραδώσει στον Μπιλ Μακ Νιλ. Μόνο αν πλησίαζαν εμένα θα μπορούσε να ολοκληρωθεί η μεταγραφή και αυτό ήταν κάτι που δεν ήθελαν να κάνουν και δεν το έκαναν τελικά ποτέ».

Απ’ την άλλη, η Σέλτικ είχε κάθε νόμιμο δικαίωμα να διεκδικήσει τον παίκτη, εφόσον είχε την υπογραφή του, αλλά τελικά δεν κατάφερε να βρει τα απαιτούμενα χρήματα για να ολοκληρώσει την μεταγραφή και αποσύρθηκε. Ενόσω η μεταγραφή στην ομάδα της καρδιάς του Μο ναυαγούσε, ο ατζέντης του παίκτη του πρότεινε να συναντηθεί με τον προπονητή της Ρέιντζερς, Γκρέιαμ Σούνες, ο οποίος τον έπεισε εύκολα να υπογράψει στους «Διαμαρτυρόμενους»!

Επιθέσεις σε σκυλιά και μπυραρίες που λέγονταν Μο!

Στις 10 Ιουλίου του 1989, ο Μο Τζόνστον έσπασε μία παράδοση 116 ετών, αφού έγινε ο πρώτος Ρωμαϊοκαθολικός ποδοσφαιριστής που φορούσε τη φανέλα των «Διαμαρτυρόμενων» και ο δεύτερος ποδοσφαιριστής της μεταπολεμικής περιόδου που το τολμούσε μετά τον Άλφι Κον (εκείνος είχε κάνει το αντίθετο δρομολόγιο τη δεκαετία του ’70).

Τις επόμενες ημέρες οι οπαδοί της Σέλτικ ξεσπούσαν στα ραδιόφωνα, τον αποκαλούσαν «Ιούδα» και ζητούσαν να αφαιρεθεί το όνομά του από τα βιβλία ιστορίας της ομάδας. Οι πιο θερμοκέφαλοι απ’ αυτούς επιτέθηκαν στο πατρικό του στη Γλασκώβη και έκαψαν το αυτοκίνητο του πατέρα του. Τόσο οργισμένοι ήταν που μάλιστα υπήρξαν αναφορές για επιθέσεις σε σκυλιά ή σε pub που έφεραν το όνομα Mo!

Μίσος από παντού

Ο προπονητής της Σέλτικ, Μπιλ Μακ Νιλ, έλεγε πως δεν θα τον συγχωρέσει ποτέ, ενώ ο αρχηγός της ομάδας και φίλος του, Τόμι Μπερνς, δήλωνε σοκαρισμένος. Oι οπαδοί της Ρέιντζερς δεν μπορούσαν δεχθούν με τίποτα το… «πράσινο» παρελθόν του, αλλά και τις προκλητικές δηλώσεις του, όπως και το γεγονός ότι πλέον θα έσπαγε μια μακρά παράδοση θρησκευτικής «καθαρότητας» που ήθελε μέχρι και τους υπαλλήλους στα γραφεία να είναι προτεστάντες και να προσκομίζουν έγγραφα που αποδείκνυαν τα θρησκευτικά πιστεύω της οικογενείας τους!

Ακόμα αρνούνταν να ξεχάσουν ένα περιστατικό που είχε λάβει χώρα στο «Old Firm» στον τελικό του League Cup το 1986, όταν ο Τζόνστον αποβλήθηκε επειδή χτύπησε με κουτουλιά έναν αντίπαλο και πηγαίνοντας προς τα αποδυτήρια γύρισε στους οπαδούς της Ρέιντζερς για να κάνει επιδεικτικά τον σταυρό του!

«Ανέκαθεν θαύμαζα τη Ρέιντζερς!»

Ο προπονητής της Ρέιντζερς, Γκρέιαμ Σούνες, σχολίασε την μεταγραφή ποιοτική «αν και σκοπός δεν ήταν να πληγωθεί η Σέλτικ, αυτό έγινε και με το παραπάνω». Αντίστοιχα, ο πρόεδρος της ομάδας, Ντέιβιντ Μάρεϊ, υποστήριξε πως η απόφαση ήταν καθαρά ποδοσφαιρική, καθώς ο Τζόνστον ήταν ο καλύτερος Σκωτσέζος παίκτης και ότι «αυτή η κίνηση αφαιρεί μια και καλή την ταμπέλα των στενόμυαλων από τη Ρέιντζερς».

Τότε, ο μεγαλύτερος σύνδεσμος οπαδών της Ρέιντζερς ανέστειλε τη λειτουργία του σε ένδειξη διαμαρτυρίας, με τον πρόεδρο Ντέβιντ Μίλερ να δηλώνει στη «The Herrald»: «Είναι η πιο μαύρη μέρα στην ιστορία της Ρέιντζερς. Ένας Ρωμαϊοκαθολικός στο “Άιμπροξ”. Ντροπή!»

Κατά την παρουσίασή του, ο Μο Τζόνστον δήλωνε ενθουσιασμένος με τη νέα προοπτική στην καριέρα του και επεσήμανε ότι ανέκαθεν θαύμαζε τους «Διαμαρτυρόμενους», τη στιγμή που οι οπαδοί έκαναν διαδήλωση έξω από το «Άιμπροξ» και κάποιοι εξ’ αυτών έκαιγαν τα κασκόλ και τα εισιτήρια διαρκείας τους. Οι συμπαίκτες του και οι υπάλληλοι της ομάδας τον υποδέχθηκαν μουδιασμένα, ενώ κάποιοι άλλοι όπως ο φροντιστής αρνήθηκαν να τον βοηθήσουν ακόμη και με τα βασικά, όπως π.χ. να του δώσουν τη φανέλα του ή τη φόρμα προπόνησης.

Έκανε τα πάντα για να τον αγαπήσουν οι της Ρέιντζερς

Ο Τζόνστον συνειδητοποίησε γρήγορα ότι πρέπει να σκοράρει πολλά γκολ για να τον συγχωρέσουν και να τον δεχτούν οι οπαδοί και όχι μόνο. Έτσι, σκοράροντας απέναντι στη Σέλτικ στο 90 της αναμέτρησης, κέρδισε πόντους. Βέβαια, ξεπερνώντας τα όρια, έτρεξε και πανηγύρισε μπροστά στους «Καθολικούς», έφτυσε το σήμα τους και δέχθηκε βροχή αντικειμένων. Στο τέλος της χρονιάς πανηγύρισε το πρωτάθλημα και η κάμερα τον «συνέλαβε» να τραγουδά συνθήματα των «Διαμαρτυρόμενων» που αφορούσαν συγκρούσεις με τους «Καθολικούς».

Απειλές και αποχώρηση μια για πάντα απ’ τη Γλασκώβη

Οι απειλές για τη ζωή του Μο έγιναν πιο έντονες από ποτέ. Η Ρέιντζερς διπλασίασε τη φρουρά στο σπίτι του, του απαγόρευσε τις νυχτερινές εξόδους και τον συμβούλευσε να μην παραστεί ούτε στη βράβευσή του ως καλύτερος παίκτης της χρονιάς. Η επόμενη χρονιά κύλησε επίσης δύσκολα και παρά το γεγονός ότι κατέκτησε ακόμη ένα πρωτάθλημα, ο Τζόνστον ήθελε να φύγει από τη Γλασκώβη, αφού φοβόταν για τη ζωή των παιδιών του.

Το καλοκαίρι του 1991, ο Μο έφυγε από τη Ρέιντζερς μετά από 31 γκολ σε 76 ματς και μετακόμισε στην Έβερτον έναντι 1.500.000 λιρών, ωστόσο η ταλαιπωρία που είχε υποστεί ψυχολογικά στη Γλασκώβη, άρχισε να εμφανίζεται και αγωνιστικά. Σε δύο χρόνια κατέγραψε 34 συμμετοχές (10 γκολ), ενώ το 1993 επέστρεψε στη Σκωτία για λογαριασμό της Χαρτς και κατόπιν της Φόλκερκ, προτού αποφασίσει να πάρει οριστικά τον δρόμο της ξενιτιάς.

Αμερική και μια… παράδοξη επιστροφή

Στη συνέχεια της καριέρα του, ο Μο κατέφυγε το 1996 στις ΗΠΑ, όπου φόρεσε τη φανέλα των Κάνσας Σίτι Γουίζαρντς, με τους οποίους σε 5 χρόνια κατέκτησε ένα κύπελλο και σημείωσε 31 γκολ σε 149 συμμετοχές. Το 2001 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση με συνολικά 221 γκολ σε 623 αναμετρήσεις, παραμένοντας στην Αμερική μαζί με τη σύζυγο και τα τρία τους παιδιά, ενασχολούμενος με την προπονητική.

Τον Απρίλιο του 2016, ο Μο Τζόνστον βρέθηκε ξανά στη γενέτειρά του στη Γλασκώβη ως σχολιαστής του «Sky Sports» για τον ημιτελικό του League Cup. Ο Τζόνστον παραδέχθηκε ότι μετάνιωσε με την τότε απόφασή του επειδή πλήγωσε τον αρχηγό της ομάδας και φίλο του Τόμι Μπερνς, ωστόσο τα έριξε στη Σέλτικ, αφού είπε ότι δεν είχε πληρώσει ποτέ για την απόκτησή του. Ο Τζόνστον, αποκάλυψε δε ότι ο ένας γιος του υποστηρίζει τη Σέλτικ και ο άλλος τη Ρέιντζερς και ότι ο ίδιος αγαπά περισσότερο τη Σέλτικ, αλλά πλέον δεν τον απασχολεί ποιος επικρατεί στο «Old Firm» και πως απλά θέλει να περπατήσει ξανά χωρίς να φοβάται στην πόλη που μεγάλωσε.

Η ειρωνεία της όλης υπόθεσης ήταν ότι η παρουσία του στη Γλασκώβη συνέπεσε με την επέτειο των 30 χρόνων από το μοναδικό του πρωτάθλημα με τη Σέλτικ! Μπορεί μεν ο ίδιος να είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατάκτηση της κούπας, και το είχε χαρακτηρίσει ως την καλύτερη στιγμή της καριέρας του, αλλά στην τελετή που θα γινόταν δεν ήταν φυσικά καλεσμένος απ’ την ομάδα. Αντίθετα, καλεσμένος και μάλιστα επίτιμος ήταν ο Άλμπερτ Κιντ, ο οποίος δεν φόρεσε ποτέ τη φανέλα της Σέλτικ (!), αλλά ήταν ο σκόρερ της Νταντί σε εκείνο το ματς με τη Χαρτς που έδινε μαθηματικά τον τίτλο στους Κέλτες.

Αντίθετα, στις 17 Μαΐου, ο Μο Τζόνστον βραβεύεται από το MLS για την προσφορά του στο αμερικανικό ποδόσφαιρο με την εισαγωγή στο Hall of Fame. Κάτι που φυσικά ποτέ δεν θα γίνει με την ομάδα της καρδιάς του, Σέλτικ.