Η ποδοσφαιρική τραγωδία της Λίμα και του Εστάδιο Νασιονάλ

Πολλές φορές συνθήκες που είτε ελέγχουμε, είτε θα μπορούσαμε να αποφύγουμε και άλλοτε που δεν είναι στο χέρι μας έχουν αμαυρώσει ανεξίτηλα ορισμένα αθλητικά γεγονότα. Βία, πυρκαγιές, δυστυχήματα, τρομοκρατία είναι μερικά από αυτά. Ωστόσο, εκεί που η λογική σταμάτησε εντελώς, ήταν στη Λίμα του Περού στις 24 Μαΐου του 1964, σε μια ποδοσφαιρική αναμέτρηση ανάμεσα σε Περού και Αργεντινή σε ένα προολυμπιακό τουρνουά.

Ποιος θα το περίμενε ότι εκείνο το άπογευμα, αντί μια εκ των δυο ομάδων να χαίρονται για ένα καλό παιγνίδι και ένα αποτέλεσμα για αποτέλεσμα τα προκριματικά των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο, θα καταλήγαμε σε μια ανείπωτη τραγωδία με 328 νεκρούς (!) και με περισσότερους από 500 σοβαρούς τραυματισμούς! Όλη αυτή η τρέλα, ξεκίνησε με αφορμή ένα… ακυρωθέν τέρμα. Η τραγωδία του Εστάδιο Νασιονάλ έμεινε γνωστή και ως ποδοσφαιρική τραγωδία της Λίμα και μέχρι σήμερα, θεωρείται ίσως η χειρότερη τραγωδία στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Ένα λάθος και τα αίματα είχαν ανάψει

Η «αλμπιτσελέστε» προηγείτο με 1-0, μέσα στο κατάμεστο γήπεδο της Λίμα με 53.000 φιλάθλους. Δυο όμως λεπτά πριν από τη λήξη του αγώνα, το Περού ισοφάρισε με τον Ουρουγουανό διατητή, Ángel Eduardo Pazos, να ακυρώνει το τέρμα των γηπεδούχων. Αυτό λοιπόν το διαιτητικό λάθος ήταν αρκετό για να προκαλέσει μια τεράστια τραγωδία. Οι φίλαθλοι του Περού ξεσηκώθηκαν και το εθνικό στάδιο της πρωτεύουσας “Εστάδιο Νασιονάλ” μετατράπηκε κυριολεκτικά σε πεδίο μάχης.

Άτακτη φυγή οπαδών και τραγικός θάνατος

Το αφηνιασμένο πλήθος εισέβαλε στο γήπεδο για να λιντσάρει το διαιτητή και η αστυνομία παρενέβη με όλα τα μέσα που διέθετε. Οι συμπλοκές στον αγωνιστικό χώρο γρήγορα μετατράπηκαν σε γενική επίθεση με δακρυγόνα κατά των θεατών στις εξέδρες, οι οποίοι τράπηκαν σε άτακτη φυγή.

Ο αγώνας ωστόσο δεν είχε λήξει και πολλές από τις πόρτες του εθνικού σταδίου της περουβιανής πρωτεύουσας ήταν κλειδωμένες. Οι θεατές συνωστίστηκαν στους αδιέξοδους διαδρόμους. Πολλοί έχασαν τις αισθήσεις τους, ενώ λίγα λεπτά αργότερα 328 άτομα ήταν νεκρά από ασφυξία, ποδοπατημένα μέχρι θανάτου. Μάλιστα, η τραγωδία συνεχίστηκε και έξω από το στάδιο, όπου ο μαινόμενος όχλος επιδόθηκε σε ένα όργιο καταστροφής, πυρπολώντας καταστήματα, αυτοκίνητα και εργοστάσια με απολογισμό 500 άτομα να τραυματιστούν σοβαρά.