Ράζα-Ουιντάντ: Το πιο έντονο και πολύχρωμο ντέρμπι της Αφρικής

917
Θες να δεις ντέρμπι που να έχει τα πάντα; Θέαμα, συγκινήσεις, υπέροχες κερκίδες γεμάτες πάθος και χρώμα, φανταστικά και επιβλητικά coreo, φωτοβολίδες και καπνογόνα; Τότε πρέπει σίγουρα να δεις μια αναμέτρηση ανάμεσα σε Ράζα Καζαμπλάνκα και Ουιντάντ Καζαμπλάνκα. Πρόκειται για το πιο ιδιαίτερο ντέρμπι του Μαρόκο και το 2ο μεγαλύτερο ντέρμπι της Αφρικής μετά το Αλ-Αχλί – Ζάμαλεκ της Αιγύπτου.

Μπορεί το πάθος των οπαδών στις κερκίδες σε μια χώρα όπως το Μαρόκο να προκαλεί αρχικά την απορία για το από που μπορεί να πηγάζει όλο αυτό το συναίσθημα, ωστόσο το ποδόσφαιρο φαίνεται ότι είναι αναπόσταστο κομμάτι της κουλτούρας και της ζωής των Μαροκινών και αυτό αντικατοπτρίζεται σε κάθε έκφανση της ζωής τους. Μπορεί εύκολα κανείς να το αντιληφθεί αν επισκεφτεί τις παραλίες της Καζαμπλάνκα, όπου θα συναντήσει ανθρώπους να παίζουν ξυπόλυτοι στην άμμο. Ή ακόμα να δει στα στενά των πιο φτωχών περιοχών τα παιδιά που κυνηγάνε οτιδήποτε μπορεί να θυμίζει μια μπάλα, μέχρι τις γυναικείες ομάδες ποδοσφαίρου που συμμετέχουν ενεργά στην αναγνώριση της θέσης των γυναικών σε μια παραδοσιακά συντηρητική κοινωνία, αλλά και την Εθνική ομάδα τυφλών του Μαρόκο.

Ποια είναι η Ράζα

Η Ραζά Κλεμπ Ατλετίκ (στα αραβικά σημαίνει «Ελπίδα»), γνωστή ως Ραζά Καζαμπλάνκα, είναι αθλητικό σωματείο με τμήματα σε πολλά και διαφορετικά αθλήματα, με έδρα την Καζαμπλάνκα στο Μαρόκο. Η Ράζα ιδρύθηκε στις 20 Μαρτίου του 1949, ως μέρος του πολιτικού αγώνα κατά της γαλλικής αποικιοκρατίας, από Μαροκινούς εθνικιστές, οι οποίοι είχαν ως στόχο να δημιουργήσουν ένα πυρήνα από την εργατική τάξη των νεαρών Μαροκινών.

Στο Μαρόκο η Ράζα Καζαμπλάνκα εξακολουθεί να θεωρείται η “ομάδα του λαού” και έχει το παρατσούκλι “Πράσινοι Αετοί”. Για πολλά χρόνια είχε τη φήμη της ομάδας που έπαιζε θεαματικό ποδόσφαιρο, χωρίς όμως να κερδίζει πολλά τρόπαια. Ωστόσο, η Ράζα ανέβηκε πολλά επαγγελματικά επίπεδα και είναι ικανή να κερδίσει τρόπαια εγχώρια, αλλά και στο εξωτερικό. Σήμερα μάλιστα, αποτελεί την πιο ισχυρή ομάδα στο Μαρόκο, ενώ το 2000, τοποθετήθηκε 3η στην κατάταξη της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (CAF) του περασμένου αιώνα, τερματίζοντας πίσω από τις αιγυπτιακές ομάδες Αλ-Αχλί και Ζάμαλεκ.

Η Ράζα Καζαμπλάνκα είναι η μόνη ομάδα του Μαρόκου, και η πρώτη αφρικανική και αραβική ομάδα που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της FIFA, ενώ αγωνίστηκε στην πρώτη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε το 2000 στη Βραζιλία. Η Ράζα διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό οπαδών στο Μαρόκο, ενώ είναι ομάδα με έντονο οπαδικό κίνημα. Οι φίλοι της είναι ένθερμοι, φανατικοί και δημιουργούν έντονες και καυτές ατμόσφαιρες με coreo, καθώς σχετίζονται με τους ultras της Ιταλίας. Οι οπαδοί τους αυτοαποκαλούνται Green Boys 2006 και θεωρούνται απ’ τους πρώτους ultras στην Καζαμπλάνκα και το Μαρόκο.

Ουιντάντ Καζαμπλάνκα

Αντίστοιχα, η Ουιντάντ είναι αθλητικός σύλλογος από την Καζαμπλάνκα του Μαρόκου που ιδρύθηκε στις 8 Μαΐου 1937 και είναι γνωστή και ως Γουιντάντ Αλ Ούμα ή WAC “Τα Λιοντάρια της Αφρικής”. Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στο Stade Mohamed V, χωρητικότητας 67.000 θεατών όπως και η μεγάλη της αντίπαλος και μέχρι πρότινως ήταν και η ομάδα με τους πιο πολλούς τίτλους στο Μαρόκο και η δεύτερη στην Αφρική μετά την Άλ-Αχλί Καΐρου.

Η ομάδα της Ουιντάντ ενσαρκώνει τον αγώνα του Μαροκινού λαού ενάντια στη γαλλική κατοχή, και σε αντίθεση με άλλα κλαμπ όπως την Racing Καζαμπλάνκα ή την Union Sportive Marocaine (USM), η Ουιντάντ αποτελείτο κυρίως από μαροκινούς ποδοσφαιριστές (10 από τους 11 Μαροκινούς παίκτες ήταν το μέγιστο επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς). Συνεπώς ιδεολογικά δεν μπορούμε να πούμε ότι έχει μεγάλες διαφορές με την μεγάλη της αντίπαλο, ωστόσο η εχθρότητα είναι μεγάλη.

Για να καταλάβει κανείς πόσο εθνικιστές ήταν σ’ αυτή την ομάδα πιο συγκεκριμένα, οι παίκτες της Ουιντάντ σε ένα παιχνίδι της ομάδας στο Βόρειο Αφρικανικό Κύπελλο στην Αλγερία, αρνήθηκαν να αγωνιστούν επειδή η σημαία του Μαρόκου δεν σηκώθηκε δίπλα στη γαλλική. Το εν λόγω παιχνίδι δεν ξεκίνησε έως ότου οι διοργανωτές αποφάσισαν να σηκώσουν τη σημαία του Μαρόκου δίπλα στους Γάλλους. Μάλιστα, ένας παίκτης της Ουιντάντ, δεν δίστασε να ουρίσει προς την κατεύθυνση των μουσικών που έπαιξαν τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας. Ο πρίγκιπας στο θρόνο του Βασιλείου του Μαρόκου, ο Χασάν Β’ δε ήταν ο κύριος υποστηρικτής της ομάδας και δεν δίσταζε να κατέβει στο αποδυτήριο για να ενθαρρύνει παίκτες της ομάδας ονομάζοντάς τους «μαροκινά στρατεύματα».

Όπως και στη Ράζα, οι οπαδοί της Ουιντάντ είναι πολύ φανατικοί και ονομάζονται Ultras Winners 2005. Μάλιστα, έχουν ψηφιστεί το 2015 και το 2019 ως το κορυφαίο οπαδικό κίνημα από το Ultras world magazine, ενώ γνωστός ήταν και ο Σύνδεσμος οπαδών Red & White Boys μέχρι και το 2007. Σε ότι αφορά τις γυναίκες στο Μαρόκο. Εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει το έντονο γυναικείο στοιχείο στις κερκίδες τόσο της Ουιντάντ, όσο της Ράζα. Αν και είναι δυνατό το γυναικείο οπαδικό κίνημα της χώρας, αφού πλέον προσπαθεί να εκσυχρονιστεί και να γίνει πιο προοδευτική σε σχέση με παλιά, εντούτοις, αυτές απαγορεύεται ρητώς να συμμετέχουν στους ultras!

Αφήνουμε τις εικόνες και τα βίντεο να παίξουν μπαλίτσα…

Δεν χρειάζεται να ειπωθούν και πολλά για τις αναμετρήσεις ανάμεσα σ’ αυτές τις δυο ομάδες. Το συναίσθημα είναι έντονο και τα γήπεδα πολύχρωμα. Απ’ τη μια πλευρά κόκκινο και απ’ την άλλη πράσινο.