23/06/1968: Η τραγωδία της θύρας 12 στην Αργεντινή

106

Σαν σήμερα, δυστυχώς, 71 άτομα χάνουν τη ζωή τους και εκατοντάδες τραυματίζονται στο Μπουένος Άιρες μετά τη λήξη του αγώνα Μπόκα Τζούνιορς – Ρίβερ Πλέιτ, όταν οι φίλαθλοι πιστεύουν εσφαλμένα ότι έχει ξεσπάσει στο γήπεδο πυρκαγιά και φεύγουν πανικόβλητοι…

Οπαδοί πεθαίνουν από ασφυξία ή ποδοπατιούνται στην προσπάθειά τους να φύγουν. Οι οικογένειες των θυμάτων δεν έμαθαν ποτέ για το τι ακριβώς συνέβη… Η επικρατέστερη εκδοχή είναι, ότι η πόρτα της θύρας 12 ήταν κλειστή, με αποτέλεσμα οι φίλαθλοι που κινήθηκαν μαζικά προς την έξοδο να ποδοπατηθούν.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς οι θύρες πρέπει να ανοίγουν 20 λεπτά πριν από τη λήξη του αγώνα. Πολλοί κατηγόρησαν την αστυνομία για το τραγικό συμβάν, αλλά δεν ήταν δυνατόν να γίνει εκτεταμένη έρευνα εναντίον της αστυνομίας που στήριζε το δικτατορικό καθεστώς.

Μία εκδοχή που ακούστηκε έντονα, είναι ότι οι αστυνομικοί επίτηδες δεν άνοιξαν την πόρτα στους οπαδούς της Μπόκα, επειδή οι τελευταίοι τους πετούσαν ποτήρια με ούρα κατά τη διάρκεια του αγώνα. Μία άλλη, είναι ότι οι φίλαθλοι που βρίσκονταν στα ψηλά καθίσματα άρχισαν να καίνε σημαίες της Ρίβερ Πλέιτ και να τις πετούν μέσα στο γήπεδο.

Όταν κάποια στιγμή τα πρώτα καθίσματα έπιασαν φωτιά οι θεατές κατευθύνθηκαν γρήγορα προς την σκάλα που οδηγούσε στην έξοδο και επικράτησε χάος. Το πλήθος που ακολουθούσε δεν κατάλαβε ότι η πόρτα ήταν μπλοκαρισμένη, με συνέπεια να συνεχίσουν να προχωράνε και να πιέζουν τους μπροστινούς που πέθαναν από ασφυξία.

Δεν απαγγέλθηκαν ποτέ κατηγορίες σε κανέναν και ακόμη και σήμερα η υπόθεση σχετικά με το τι συνέβη εκείνο το απόγευμα δεν έχει διαλευκανθεί…

Προηγούμενο άρθρο23/06: Στον αθλητισμό σαν σήμερα
Επόμενο άρθροΑΕΚ: Στην αναζήτηση για κεντρικό αμυντικό
Η πιο ωραία ντρίμπλα σε δημιουργία και εκτέλεση από τον θρυλικό Ροναλντίνιο. Η τύπισσα είναι χίπισσα… τρελή για τα καλά και χωρίς να πίνει ούτε ένα καφεδάκι! Με μια μπυρίτσα όλη μέρα, παρακολουθεί μανιακά ότι αθλητικό παίζει στην τηλεόραση. Δηλώνει θιασώτης του επιθετικού ποδοσφαίρου και οι ρετρό ιστορίες είναι αυτές που την κάνουν να ζει και να αναπνέει.