Μιχάλης Παυλής: Ο αγωνιστής, μαχητής, ήρωας ζωής της ΑΕΚ

O ταλαντούχος Μιχάλης Παυλής στο ξεκίνημα της ποδοσφαιρικής του καριέρας στην αγαπημένη του ΑΕΚ, θύμιζε τον Ντέμη Νικολαΐδη. Βέβαια, ο ίδιος ο Παυλής, ένα παιδί χαμηλών τόνων, αρνήθηκε αυτόν τον τίτλο πεισματικά κατά το παρελθόν. Ο Παυλής  γεννήθηκε στα Λουτρά Μυτιλήνης στις 22 Σεπτεμβρίου του 1989. Γέννημα θρέμμα ΑΕΚτζής, το 2006 έκανε το όνειρό του πραγματικότητα κι αφού εντοπίστηκε από τον Τόνι Σαβέφσκι πήγε στην ΑΕΚ.

Φορούσε το νούμερο 11 στη φανέλα (και το 83 που σήμαινε 8+3=11), ήταν δηλωμένος φανατικός οπαδός της ΑΕΚ και η απίστευτη… ερωτική επαφή του με τα αντίπαλα δίχτυα στις ακαδημίες της ομάδας, είχαν δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες γύρω από το όνομά του. Όλα συνηγρούσαν πως θα γινόταν ο επόμενος θρύλος της ΑΕΚ.

Η φανταστική αρχή

Ο Παυλής αγωνίστηκε με πάθος και τίμησε τη φανέλα με το εθνόσημο στην ομάδα της Εθνικής Ελλάδος Κ19, αλλά και την ομάδα Νέων της ΑΕΚ, δημιουργώντας παράλληλα ένα εντυπωσιακό ρεκόρ σκοραρίσματος. Το 2007, ο έμπειρος Ισπανός τεχνικός της ΑΕΚ, Λορέντσο Σέρα Φερέρ, αποφάσισε να δώσει την ευκαιρία στον Παυλή να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα συμμετέχοντας στην πρώτη ομάδα.

Μάλιστα, ο Παυλής μπήκε δυναμικά στην ομάδα και αγωνίστηκε απέναντι στην Σεβίλλη για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, δείχνοντας πολύ καλά δείγματα γραφής. Μέχρι το 2010, φορώντας πάντα τη φανέλα της ΑΕΚ σημείωσε 2 τέρματα και αγωνίζονταν κυρίως ως αλλαγή. Άλλωστε, ήταν εξαιρετικά δύσκολο να κερδίσει θέση βασικού, αφού εκείνη την εποχή στο ρόστερ της ομάδας υπήρχαν οι Μπλάνκο, Λυμπερόπουλος και ο Ραφίκ Τζιμπούρ, ωστόσο ο νεαρός ήταν ευγνώμων μόνο και μόνο που αγωνιζόταν στην ΑΕΚ.

Το όνειρο που έγινε εφιάλτης

Ο χρόνος περνούσε και ο νεαρός έμοιαζε ευτυχισμένος με τις ευκαιρίες που έπαιρνε στην ΑΕΚ, έστω και ελάχιστες. Εντούτοις, όσο εμείς κάνουμε σχέδια, ο Θεός γελά. Η ατυχία της σκληρής ζωής χτύπησε τη πόρτα του Παυλή τον Μάιο του 2010. Ήταν ένα τεράστιο σοκ για όλους, ένας κεραυνός εν αιθρία. Ο Παυλής διαγνώστηκε με κατά πλάκας σκλήρυνση (!) Οι γιατροί, αμέσως του συνέστησαν να σταματήσει να αγωνίζεται, αφού υπολόγιζαν ότι η κατάσταση θα χειροτέρευε και τα πράγματα θα έμοιαζαν επικίνδυνα για τον ίδιο. Το πλήγμα ήταν αβάσταχτο για ένα παιδί που είχε όνειρο το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Το άθλημα ήταν τρόπος ζωής, το πάθος του.

«Είναι μια πονεμένη ιστορία, τον Μάιο του 2010 ξύπνησα ένα πρωινό και είχα κάποιο πρόβλημα ξαφνικό και από εκεί άλλαξε όλη μου η ζωή. Έμεινα στα αζήτητα για σχεδόν δυο χρόνια. Ένιωθα μουδιάσματα στα πόδια και στα χέρια, είχα παράλυση σε σημεία στο σώμα μου, πήγα στην προπόνηση και πάταγα τα πόδια μου και έπεφτα κάτω. Εκεί κατάλαβα ότι κάτι παίζει….», είπε κάποτε.

Η μεγάλη μάχη και η δύναμη ψυχής

Ο Παυλής έσφυξε τα δόντια και συνέχισε να παλεύει για αυτό που αγαπούσε περισσότερο στη ζωή. Το ποδόσφαιρο. Έτσι, αποφάσισε να συνεχίσει να αγωνίζεται με δική του ευθύνη.  Τον Αύγουστο του 2010 πάει δανεικός στα Τρίκαλα και κατόπιν στον Εθνικό Αστέρα και τον Ιανουάριο του 2011 μένει ελεύθερος από την ΑΕΚ.

Στην πορεία έπαιξε στον Ελπιδοφόρο και την Καβάλα και το καλοκαίρι του 2013 γύρισε στην ΑΕΚ κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του Βαγγέλη Βλάχου. Ο Μιχάλης φόρεσε συνολικά 51 φορές τη λατρεμένη του φανέλα, σκοράροντας έξι γκολ. Το 2012, η αγαπημένη του ΑΕΚ πολέμησε για την παραμονή της στην κατηγορία, όπως και αυτός πολεμούσε για τη ζωή του. Ο πιστός στρατιώτης της ΑΕΚ αμέσως αυτοπροτάθηκε να βοηθήσει. Ο Παυλής αγωνίστηκε σε κάθε αγώνα με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, ενώ αξίζει να σημειώσουμε ότι βρήκε δίχτυα 2 φορές, ωστόσο η ΑΕΚ υποβιβάστηκε.

Ο άνθρωπος που δεν τα παρατά ποτέ!

Ακόμα και τότε, εκεί στην Γ’ Εθνική ο Παυλής, συνέχισε να φοράει περήφανα την αγαπημένη του φανέλα και τελικά βλέποντας ότι η υγεία του δεν του επέτρεπε πλέον να αγωνίζεται, αποφάσισε το 2014 να σταματήσει πρόωρα την καριέρα του σε ηλικία μόλις 24 ετών. Ένας άνθρωπος με πάθος για τη ζωή και πείσμα μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Συνεπώς, ο Παυλής δεν έμεινε για μεγάλο διάστημα μακριά από τα γήπεδα. Έγινε προπονητής στις ακαδημίες μα φυσικά της ΑΕΚ για να μπορέσει να προσφέρει τις γνώσεις, τις εμπειρίες ζωής και το ήθος του στα νέα ταλαντούχα παιδιά που έχουν όνειρο να φορέσουν τη φανέλα της ΑΕΚ.

Μπορεί ο Παυλής να στάθηκε άτυχος και η ασθένεια του να τον απέτρεψε από το να λάμψει στα γήπεδα όπως θα μπορούσε να κάνει, εντούτοις αυτό του το πάθος του για το ποδόσφαιρο και η ανιδιοτελής αγάπη στην ομάδα του, αποτελούν πρότυπο για τον άνθρωπο ξεχωριστά.