Η κατάρα του κυπριακού ποδοσφαίρου

0
72

Του Μάριου Προδρόμου
Associate Member of the American Psychological Association


Όταν ένας γονιός πληρώνει σε ένα άθλημα για το παιδί του να αθλείται, έχει απαιτήσεις να παίζει το παιδί του. Εδώ γίνεται όλη η ζημιά στην Κύπρο. Αυτό διότι το σύστημα με τα €50 ως δίδακτρα, δεν αφήνει στην ομάδα να κάνει τη σωστή επιλογή παικτών. Και όταν ένας προπονητής παίρνει €300, εύκολα μπορεί να “λαδώθει” ή να δεχθεί πιέσεις από τους γονείς, πάρα έναν προπονητή που πληρώνεται καλά. Ωστόσο, αυτό γίνεται μόνο αν βγάλει παίκτες για την επόμενη ηλικία, όπως και στο εξωτερικό.

Όταν “λαδώνει” όμως ένας γονιός, αυτόματα σημαίνει ότι δεν πιστεύει πολλά στο ταλέντο του παιδιού του ή απλά πρέπει να το κάνει για να παίξει το παιδί του σε ένα σύστημα σάπιο. Όπως τα “φακελάκια” με τους γιατρούς που είδαν την δημοσιότητα πριν μερικά χρόνια. Πολλές φορές φταίει και η μικρή κοινωνία μας.

Πως να κοιτάξεις τον κουμπάρο ή τον φίλο σου σου στα μάτια αν αφήσεις το παιδί του απ’ έξω; Την ζημιά εδώ την πληρώνουν τα παιδιά που αξίζουν όμως! Πως να έχουμε Εθνική Κύπρου, όταν το πρόβλημα ξεκινάει από τις μικρές ηλικίες; Κανένας Θεός δεν μας σώζει στο κυπριακό ποδόσφαιρο, αφού το σύστημα δεν θα αλλάξει ποτέ.

Καλημέρα μας ή καληνύχτα μας ότι προτιμάτε!