Mercedes… Μια ομάδα θρύλος στην F1

0
21
Στους αγώνες ταχύτητας η Mercedes τα τελευταία χρόνια μονοπωλεί (και με μεγάλη ευκολία) την Formula 1, την ναυαρχίδα των αγώνων ταχύτητας. Τα «ασημένια βέλη» προκαλούν φόβο και τρόμο σε όλους τους αντιπάλους τους, οι οποίοι έχουν εμπεδώσει για τα καλά πως δεν περνά απ’ το χέρι τους η νίκη.

Υπάρχει όμως μια διφορούμενη ιστορία για το πως προέκυψε ο όρος «ασημένια βέλη», ο οποίος ασφαλώς και αναφέρεται στο ασημί χρώμα των βολίδων. Η ιστορία αυτή πάει πολλά χρόνια πίσω και συγκεκριμένα το 1934, όταν τότε από άσπρο το χρώμα των Mercedes έγινε… ασημί. Ήταν τότε ο Γερμανικό Grand Prix στο οποίο θα έτρεχαν οι βολίδες της Mercedes. Ο θρύλος θέλει τον Neubauer να διατάσσει να ξύσουν τη λευκή μπογιά των δυο Mercedes W25 με στόχο να κατέβει το βάρος του στο ανώτερο επιτρεπτό όριο της εποχής (750 κιλά).

Με το ξύσιμο της άσπρης μπογιά οι δυο βολίδες έχασαν από ένα περίπου ένα κιλό και έπεσαν στο επιτρεπτό όριο. Ήταν όμως πλέον ασημένιες (το χρώμα του μαγνησίου μιας και ήταν το υλικό κάτω απ’ τη μπογιά όλων των βολίδων της εποχής) και όχι άσπρες. Με τις δυο W25 να είναι στο όριο, την μέρα του αγώνα ήρθε η νίκη με τον von Brauchitsch να γράφει άλλη μια χρυσή σελίδα στην ιστορία της ομάδας. Από τότε και μέχρι σήμερα το ασημί χρώμα έμεινε και έτσι γεννήθηκε ο όρος «ασημένια βέλη». Αυτή την έκδοση της ιστορίας την βρίσκει κανείς ακόμη και στα γραπτά του Neubauer.

Η άλλη πλευρά της ιστορίας έρχεται απ’ τον Γερμανό δημοσιογράφο και συγγραφέα Eberhard Reuss ο οποίος χαρακτηρίζει την πιο πάνω ιστορία ως μύθο και όχι πραγματικότητα. Ο Eberhard έψαξε πίσω στο χρόνο και ανακάλυψε πως το όριο των 750 κιλών, το οποίο και είχε εισαχθεί στους αγώνες εκείνη την χρονιά, δεν υπήρχε στο Γερμανικό Grand Prix. «Δεν υπήρχε κανένας λόγος να ξύσουν τη μπογιά τη νύχτα πριν τον αγώνα» τόνισε ο Γερμανός.

Μάλιστα προχώρησε και ένα βήμα πιο πέρα ψάχνοντας στα γραπτά του Neubauer και ανακαλύπτοντας πως σε άλλο βιβλίο του το οποίο συζητούσε τον κανονισμό των 750 κιλών δεν υπήρχε καμιά αναφορά για το Γερμανικό Grand Prix, ενώ το 1906 σε ένα Γαλλικό περιοδικό υπήρξε η ιστορία πως κάποιος οδηγός επέλεξε να ξύσει τη μπογιά του αυτοκινήτου μόνο και μόνο για να ρίξει το βάρος και να κερδίσει χρόνο. Ο δε Von Brauchistch δεν αναφέρθηκε στο γεγονός αυτό στην αυτοβιογραφία του το 1953, όμως έξι χρόνια αργότερα όταν επανεκδόθηκε το βιβλίο του προστέθηκε το συγκεκριμένο σημείο. Η δε Mercedes πάντα με μεγάλη προσοχή αναφέρετε στο θρύλο και όχι σε γεγονός που έλαβε χώρα.

Αυτή λοιπόν είναι η διπλή όψη της ιστορίας των «Ασημένιων βελών». Είτε πρόκειται για μύθο, είτε για πραγματικότητα, το ξύσιμο της μπογιάς που έφερε τη γέννηση των «Ασημένιων βελών» θα συνοδεύει πάντοτε την Mercedes.