Οι εμμονές των γονέων στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα

153

Του Μάριου Προδρόμου
Associate Member of the American Psychological Association

Είναι πολύ κουραστικό να βλέπεις την νοοτροπία του Κύπριου γονιού στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα και Grassroots. Λένε πάντα ότι είναι υπέρ να παίζουν όλα τα παιδιά, αλλά από την άλλη δεν θέλουν με τίποτα να βγαίνει το παιδί τους από την εντεκάδα ή ακόμα να γίνεται και αλλαγή! Πως λοιπόν αγαπητοί γονείς θα παίζουν όλα τα παιδιά, αν σκέφτονται όλοι όπως εσας;

Υπάρχουν και γονείς που θέλουν και τα παιδιά τους να παίζουν και σε ορισμένες συγκεκριμένες θέσεις, αλλά… να παίζουν πάλι και όλα τα παιδιά! Δύο “winger” έχει για παράδειγμα η κάθε ομάδα και αν βρείτε τρόπο να το κάνετε αυτό που θέλετε, αλλά και ταυτόχρονα να παίζουν όλα τα παιδιά, θα πετάξω τα διπλώματα μου. Φυσικά στην Κύπρο που κλέβουν δισεκατομμύρια όλα γίνονται. Γιατί όχι να γίνονται και αυτά που δεν γίνονται λοιπόν;

Αφήστε τα παιδιά μόνα τους, και αν είναι μήλο θα ανθίσει, που λέμε. Αν πραγματικά πιστεύετε ότι αδικεί το παιδί σας ο προπονητής, να βρείτε άλλη ομάδα. Ωστόσο, να γνωρίζετε ότι το ποδόσφαιρο είναι ανταγωνιστικό άθλημα, και έτσι να παίζουν όλα τα παιδιά αποκλείεται. Πείτε στην προκειμένη ότι αυτό που πραγματικά θέλετε είναι να μην βγαίνει το παιδί σας από την εντεκάδα και βάλετε επιπρόσθετα και Manager να σας βοηθήσει στον στόχο σας!

Σαφώς και υπάρχουν και εξαιρέσεις που καλά κάνουν σε ορισμένες περιπτώσεις οι γονείς να επιμένουν γιατί το παιδί πραγματικά αξίζει να προωθηθεί, αλλά την… διπλωματία αφήστε την για τον Συλλούρη και τον κάθε πολιτικό. Και εσείς που πληρώνετε κάτω από το τραπέζι τον προπονητή ή τον Τεχνικό Διευθυντή για να σας κάνει χάρες, να ξέρετε ότι τα παιδιά σας, αλλά και εσείς έχετε ημερομηνία λήξης στο ποδόσφαιρο. Πόσα καλά παιδία χάθηκαν γιατί η υπερβολική σας αγάπη για το παιδί σας δεν σας αφήνει να βλέπετε καθαρά; Αν γινόταν όλοι ποδοσφαιριστές, δεν θα είχαμε ούτε γιατρούς, ούτε δασκάλους, ούτε και υδραυλικούς!