Η σμίκρυνση των αποστάσεων και η προοπτική του φετινού πρωταθλήματος

95

Μετά και την περασμένη (10η) αγωνιστική, επικρατεί η άποψη ακόμα και στην κοινή γνώμη ότι οι αποστάσεις μεταξύ των παραδοσιακά μεγάλων και των μικρομεσαίων ομάδων έχουν πλέον σμικρυνθεί. Αυτό αποδεικνύεται αληθές, τουλάχιστον σε αυτές τις πρώτες δέκα αγωνιστικές.

Το φετινό πρωτάθλημα είναι αρκετά ιδιαίτερο, όπως και η ποδοσφαιρική σεζόν ευρύτερα. Αυτό βέβαια δεν αφορά μόνο το δικό μας ποδόσφαιρο, αλλά είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Ο κορωνοϊός έχει σαφέστατα επηρεάσει και τον χώρο του αθλητισμού, είτε οικονομικά είτε ψυχολογικά είτε αγωνιστικά λόγω των κρουσμάτων σε ομάδες. Η απουσία του κόσμου στα γήπεδα είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο που σίγουρα λίγο ή πολύ επηρεάζει τις μεγάλες ομάδες ή αν προτιμάτε καλύτερα, τις ομάδες με μεγάλο οπαδικό πυρήνα και ευνοεί αυτές με λιγότερο λαό.

Κανείς βέβαια δεν μπορεί να υποβαθμίσει τα επιτυχή αποτελέσματα των μικρομεσαίων, σε δυναμικότητα, ομάδων. Συγχρόνως, κανένας δεν μπορεί να δώσει ως μοναδικές αιτίες της πτώσης των μεγάλων ομάδων και ως αιτίες της ανόδου των μικρομεσαίων τις επιπτώσεις του κορωνοϊού και τους αγώνες κεκλεισμένων θυρών.

Είναι πάντως πασιφανές ότι ομάδες όπως ο Ολυμπιακός και η Πάφος θέλουν να διεκδικήσουν το κάτι παραπάνω τη φετινή περίοδο και δείχνουν ικανές να τα καταφέρουν ή έστω να φτάσουν πολύ κοντά σε αυτό. Οι μαυροπράσινοι του Γιάννη Πετράκη φαίνεται να έχουν ένα ικανό και ταλαντούχο ρόστερ, ενώ και στην ομάδα της Πάφου φαίνεται πως υπάρχει επίσης ένα ορθό πλάνο. Επιπρόσθετα, κανείς δεν μπορεί να παραλείψει τις εμφανίσεις των άλλων μικρομεσαίων ομάδων, όπως για παράδειγμα της Δόξας Κατωκοπιάς, καθώς και της αξιόμαχης Καρμιώτισσας.

Βρισκόμαστε σ’ένα εν εξελίξει αμφίρροπο πρωτάθλημα. Οι μεγάλες ομάδες έχουν χάσει πάρα πολλούς βαθμούς από τους θεωρητικά μικρομεσαίους και η βαθμολογική τους συγκομιδή είναι σαφώς μικρότερη απ’ό,τι στο παρελθόν την αντίστοιχη χρονική περίοδο. Πολλές ομάδες βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους στη βαθμολογία και ίσως υπάρξει μάχη μέχρι εσχάτων για την κατάκτηση του τίτλου, αλλά και για την παραμονή στην πρώτη κατηγορία.

Η κατακόρυφη πτώση του ΑΠΟΕΛ τη φετινή σεζόν με τα αλλεπάλληλα λάθη και την κακή εικόνα, όπως και τα τελευταία αποτυχημένα αποτελέσματα της Ομόνοιας, καθώς και το διπλό ταμπλό των πρασίνων σε Κύπρο και Ευρώπη, έχει απομακρύνει τους δύο αιώνιους από τον τίτλο του πρωταθλητή. Φυσικά τα πάντα είναι ρευστά, καθώς δε βρισκόμαστε ακόμη ούτε στα μισά… Οι πράσινοι βέβαια βρίσκονται σε καλύτερη μοίρα από τους γαλαζοκίτρινους, τουλάχιστον τη δεδομένη στιγμή.

ΑΕΛ και ΑΕΚ δείχνουν να έχουν ποιότητα, αλλά διακατέχονται από αστάθεια. Ο Απόλλων έχει μια επιθετική προσέγγιση, αφού όπλο του αποτελεί η δυνατή επιθετική του γραμμή, κάτι που όμως δε φάνηκε σε κάποιους αγώνες και ιδιαίτερα στον τελευταίο αγώνα με την ομάδα των Πολεμιδιών. Και οι 3 αυτές ομάδες οφείλουν να αφήσουν πίσω τους τις “υψοφοβικές” τάσεις, αν θέλουν να κατακτήσουν το πολυπόθητο τρόπαιο. Ιδιαίτερα οι κυανόλευκοι της Λεμεσού έχουν ως πρωταρχικό τους στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Τα προηγούμενα χρόνια έφθασαν στην πηγή, μα δεν ήπιαν νερό.

Όσον αφορά την Ανόρθωση, αυτή τη στιγμή προσπαθεί να έχει συνέπεια και σταθερότητα. Η ομάδα του Τιμούρ Κετσπάγια βρίσκεται σήμερα στην κορυφή της βαθμολογίας. Πολλές φορές δεν ενθουσιάζει με τις εμφανίσεις της, αλλά επιδιώκει να παίρνει κυρίως την ουσία. Είχε βέβαια κι αυτή κάποια “στραβοπατήματα” στα προηγούμενα της παιχνίδια.

Πάντως, είτε μειώθηκε η ποιότητα των μεγάλων είτε αυξήθηκε αυτή των μικρομεσαίων, το μόνο σίγουρο είναι ότι γινόμαστε θεατές ενός ανταγωνιστικού πρωταθλήματος, αφού η ψαλίδα μίκρυνε και πλέον δεν υπάρχουν εύκολοι αγώνες για τους παραδοσιακά μεγάλους. Κάποιοι αγώνες μπορεί να είναι ποιοτικοί και διασκεδαστικοί προς το κοινό, άλλοι χωρίς πολλές ευκαιρίες, μα το μόνο σίγουρο είναι ότι οι πλείστοι εξ αυτών είναι ανταγωνιστικοί! Το μέλλον του πρωταθλήματος προμηνύεται συναρπαστικό και μυστηριώδες.