Όταν ο Μαραντόνα πήγε να «μυήσει» τον κολλητό και γυμναστή του στην κόκα

232
Ο Αργεντίνος φυσικοθεραπευτής, Φερνάντο Σινιορίνι, ήταν επί δεκαετίες ο στενός συνεργάτης του Ντιέγκο Μαραντόνα, γυμναστής του και επιστήθιος φίλος του, από το 1983 όταν γνωρίστηκαν στην Μπαρτσελόνα και μέχρι το τέλος της ζωής του. Μάλιστα, ο ίδιος διήγηθηκε κάποτε πώς ο Ντιεγκίτο είχε προσπαθήσει να τον μυήσει στην κοκαΐνη με τον ίδιο να αρνείται.

«Θυμάμαι που τον άρπαξα από τον αστράγαλο και του είπα ‘τι είναι αυτά που κάνεις;» είπε ο Φερνάντο Σινιορίνι σε συνέντευξή του, λίγες ημέρες πριν από το θάνατο του Μαραντόνα. «Ήθελε να μου ‘σπρώξει’ κοκαΐνη, να σνιφάρω μαζί του» συνεχίζει ο 69χρονος φυσικοθεραπευτής. Προσθέτοντας ότι «ο Ντιέγκο παραξενεύτηκε, μάλιστα, που με είδε να αγριεύω. ‘Τι με ρωτάς τι κάνω; Με την κόκα θα δεις ότι θα θέλεις να μιλήσεις και ότι μπορείς να μιλάς για οποιοδήποτε θέμα’».

Τότε ο Σινιορίνι απάντησε στον Μαραντόνα: «Ξέχνα το, Ντιέγκο. Εγώ όταν είμαι χαρούμενος θέλω να ξέρω γιατί είμαι χαρούμενος. Και όταν δεν είμαι, να ξέρω γιατί δεν είμαι. Εκτός αυτού, για να παίρνω εγώ αυτό το πράμα, χρειάζομαι πολλά λεφτά. Ποιος νομίζεις ότι είμαι; Ο Μαραντόνα; Εγώ είμαι απλώς ο γυμναστής του Μαραντόνα».

Ο Φερνάντο Σινιορίνι, ήταν πάντα δίπλα στον Μαραντόνα από το 1983 όταν ο ίδιος αγωνιζόταν στην Μπαρτσελόνα έως το 1994 όταν και τερματίστηκε μια για πάντα η καριέρα του. Ο Σινιορίνι ήταν ο τύπος που τον φρόντισε κατά τη διάρκεια της μεγάλης καριέρας του σε επίπεδο συλλόγων, αλλά και στην εθνική Αργεντινής. Ήταν ο κολλητός του, ο άνθρωπος που τον ήξερε καλύτερα από τον καθένα και συνεργάτης τους και μετέπειτα όταν ο Ντιεγκίτο προπονούσε την εθνική της χώρας τους. Ο Σινιορίνι ήταν κάτι σαν… γκουρού του Μαραντόνα, καθώς δεν περιοριζόταν μόνο στην άσκηση του σώματός του, αλλά προσπαθούσε να τον προπονήσει ψυχικά και πνευματικά. Του σύστηνε βιβλία λογοτεχνίας και ψυχολογίας και τον παρότρυνε να διευρύνει τους γνωστικούς και αντιληπτικούς του ορίζοντες.

Ένα αξιοσημείωτο περιστατικό από τα αμέτρητα επεισόδια που έζησε δίπλα στον Μαραντόνα, αφορούσε στο Μουντιάλ του 1986, στο Μεξικό. Υπό την καθοδήγηση του Σινιορίνι, ο Ντιέγκο έκανε επί τρεις μήνες ατομική προπόνηση σε πολύ μεγάλο υψόμετρο, προκειμένου να προσαρμόσει τον οργανισμό του στις αντίστοιχες συνθήκες και στον αέρα μειωμένης περιεκτικότητας σε οξυγόνο της πόλης του Μεξικού. Κάπως έτσι καταρρίπτεται και ο μύθος ότι ο Μαραντόνα δεν γυμναζόταν σωστά και βαριόταν την σκληρή προπόνηση.

Ο Σινιορίνι ως πολύ καλός φίλος του Μαραντόνα είχε κάποτε αναφέρει ότι σε κάποια εκ βαθέων συζήτηση που είχαν οι δυο τους, ο Ντιεγκίτο του είχε εξομολογηθεί ότι η επιθυμία του ήταν να πεθάνει πριν από τους γονείς του. «Δεν θα άντεχα να ζήσω χωρίς αυτούς», είχε πεί ο Μαραντόνα. Εν τέλει όμως βίωσε την απώλεια, πρώτα του πατέρα του, Ντον Ντιέγκο, στις 25 Ιουνίου του 2011 και στις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, της μητέρας του, «Ντόνια Τότα» ή Ντάλμα Σαλβαδόρα Φράνκο. Αμφότεροι οι γονείς του Ντιέγκο πέθαναν εξαιτίας καρδιακών προβλημάτων, όπως τελικά και ο ίδιος στις 25 Νοεμβρίου 2020. Ο Φερνάντο Σινιορίνι επέλεξε έναν… άκρως περίεργο, εντούτοις πολύ ρεαλιστικό επικήδειο για να αποχαιρετήσει τον Μαραντόνα, λέγοντας: «Ο Μαραντόνα είχε έναν μεγάλο εχθρό. Τον Ντιέγκο».