Η δαγκωματιά που άλλαξε την καριέρα του Λουίς Σουάρες

203

Το παγκόσμιο κύπελλο είναι η απόλυτη διοργάνωση του ποδοσφαίρου. Κάθε τέσσερα χρόνια ο κόσμος περιμένει γι’ αυτό και αναμένει μια διοργάνωση γεμάτη, ένταση, πάθος, θέαμα και ότι άλλο να σκεφτεί κανείς. Οι πιο τρελές ιστορίες γράφτηκαν εκεί και σε κάθε διοργάνωση κάποιος θα κλέψει τα φώτα της δημοσιότητας. Δεν είναι όμως πάντα για καλό. Όπως στην περίπτωση του Λουίς Σουάρες το 2014, όταν άνευ λόγου και αιτίας προχώρησε σε μια κίνηση που σημάδεψε την καριέρα του.

Ο Ουρουγουανός επιθετικός, στο παιχνίδι κόντρα στην Ιταλία για την τελευταία αγωνιστική των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου του, είχε μια στιγμή αδυναμίας (;) στο 79ο λεπτό του αγώνα. Μια στιγμή όπου κάποιος μπορεί να πει πως θόλωσε, άλλως πως άκουγε φωνές στο κεφάλι του, και άλλος πως απλός άφησε τη χαζομάρα να τον νικήσει. Ο Λουίς Σουάρες χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο δάγκωσε τον Κιελίνι. Μάλιστα δεν ήταν απλή δαγκωνιά. Στην κυριολεξία τα δόντια του άφησαν σημάδι στον ώμο του Κιελίνι. Στην πορεία βρέθηκαν και οι δυο στο έδαφος με τον Κιελίνι να σπαράζει απ’ τον πόνο στον ώμο και τον Σουάρες να κρατά τα δόντια του επίσης απ’ τον πόνο (τόσο δυνατά τον δάγκωσε).

Το αποτέλεσμα ήταν ο τετράμηνος αποκλεισμός του από τα γήπεδα. Αυτή ήταν η 3η δαγκωνιά που έριχνε σε τέσσερα χρόνια. Το 2010 όταν φορούσε τη φανέλα του Άγιαξ επιτέθηκε στον Οσμάν Μπακάλ και τιμωρήθηκε με 7 αγωνιστικές, ενώ το 2013 και ενώ αγωνιζόταν στην Λίβερπουλ δάγκωσε τον Ιβάνοβιτς και δέχθηκε τιμωρία 10 αγωνιστικών. Τέσσερις μήνες όμως ήταν πολλοί αλλά και δίκαιοι.

Ο Σουάρες έπρεπε να περάσει ένα μεγάλο Γολγοθά. Ο ίδιος όμως έβαλε τον εαυτό σε αυτή την κατάσταση.

Ο κόσμος δεν τον συμπαθούσε και τον κατέκρινε. Ο καθένας έγινε ξαφνικά «ειδικός», «ψυχολόγος», «ειδήμονας» και έβγαζε συμπεράσματα για τον Σουάρες. Γράφτηκαν πολλά για την ψυχοσύνθεση του και το ποιόν του ως άνθρωπος.

Ο ίδιος δεν μπορούσε παρά να κλείσει τα αυτιά του και να κάνει την αυτοκριτική του. Έκανε μεγάλη μάχη με τον εαυτό του και φυσικά δεν ήταν μόνος. Είχε τη στήριξη των δικών του ανθρώπων, και φυσικά ειδικών (στα αλήθεια αυτή τη φορά). Χρειαζόταν μια σημαντική αλλαγή. Μια αλλαγή στον εαυτό του, στην καριέρα του και γενικότερα στα πάντα.

Την αλλαγή την βρήκε και αυτή άκουγε στο όνομα Μπαρτσελόνα

Οι υπογραφές τότε έπεσαν στα κρυφά, καθώς δεν επιτρεπόταν να συμμετέχει σε οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα (ούτε καν να παρουσιαστεί απ’ τη νέα του ομάδα). Όμως ο Σουάρες δούλεψε ρίσκαρε και κέρδισε. Για τέσσερις μήνες άκουγε μόνο τους επικριτές του, δεχόταν επιθέσεις και δούλευε για να επιστρέψει πιο δυνατός. Και τελικά ο Ουρουγουανός τα κατάφερε.

Οι δύσκολες του μέρες ήταν πολλές, όμως η χρονιά που ακολούθησε η… καλύτερη. Με την Μπαρτσελόνα έφθασε στην κατάκτηση του Κυπέλλου, του Πρωταθλήματος και το πιο καλό… το Champions League. Έπαιξε συνολικά 43 παιχνίδια και σε αυτά σκόραρε 25 τέρματα και έδωσε και 24 ασίστ. Μια χρονιά βάλσαμο για τον ίδιο που ήρθε ως εξιλέωση. Ο Σουάρες είναι το παράδειγμα για το πως μπορεί κανείς να μάθει απ’ τα λάθη του. Αυτό έκανε. Πέρασε δύσκολα, πολύ δύσκολα, όμως δούλεψε ακόμη πιο σκληρά και στο τέλος ανταμείφθηκε. Όλα τα εμπόδια, οδηγούν σε κάτι καλό, λένε κάποια. Άλλοι τους χαρακτηρίζουν γραφικούς, όχι όμως ο Λουίς Σουάρες.

Προηγούμενο άρθρο12/12: Στον αθλητισμό σαν σήμερα
Επόμενο άρθροΗ Ρεάλ, η Ατλέτικο και η κοινωνική αντιπαλότητα
Ο ωραίος και παράλληλα το μυαλό της παρέας. Τουλάχιστον έτσι πιστεύει. Ντρίμπλα μιας παλιάς εποχής. Ο φοβερός τυπάρας ο οποίος ξεθάβει απίστευτες ιστορίες για τον αθλητισμό απ’ τα χρονοντούλαπα της ιστορίας και τις παρουσιάζει λες και τις έχει ζήσει από πρώτο χέρι. Χώνει ακατάπαυστα και χωρίς να κομπλάρει και είναι της φιλοσοφίας μην κάνεις κάτι σήμερα που μπορείς να το κάνεις αύριο.