Η ιστορία πίσω από την κλοπή του πρώτου τροπαίου του Μουντιάλ!

201
Το Παγκόσμιο Κύπελλο αποτελεί το δεύτερο τρόπαιο που δημιούργησε η FIFA για τον εκάστοτε Πρωταθλητή κόσμου. Το πρώτο βρίσκεται στην τροπαιοθήκη της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Βραζιλίας, μετά από την τρίτη κατάκτηση, στο Μουντιάλ του 1970, όπως προέβλεπε ο κανονισμός του Ζιλ Ριμέ, του ανθρώπου που βρίσκεται πίσω από τη δημιουργία της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης. Ή μήπως όχι; Στην πραγματικότητα, η προθήκη στη Βραζιλία φιλοξενεί ένα… απλό τρόπαιο και όχι το τρόπαιο «Ζιλ Ριμέ». Το τελευταίο αγνοείται μέχρι και σήμερα, αφού τη νύχτα της 19ης Δεκεμβρίου 1983, εκλάπη το τρόπαιο του Μουντιάλ…
Το τρόπαιο της «Νίκης»

Το τρόπαιο κατασκευάστηκε το 1929 από τον Γάλλο γλύπτη Αμπέλ Λαφλέρ. Το κύπελλο, αποτελούμενο από επιχρυσωμένο μέταλλο, αναπαριστούσε τη θεά Νίκη η οποία κρατούσε ένα οκτάγωνο αγγείο πάνω από το κεφάλι της, πάνω σε μία λευκοκίτρινη μαρμάρινη βάση. Στις τέσσερις πλευρές της βάσης υπήρχαν χρυσές πλάκες στις οποίες θα χαρασσόταν το όνομα κάθε νικητή. Το ύψος του ήταν 35 εκατοστά και το βάρος του περίπου 3,8 κιλά. Η ονομασία του τροπαίου ήταν «Νίκη» ή απλά…Παγκόσμιο Κύπελλο. Τον Ιούνιο του 1930 έκανε το πρώτο ταξίδι του, στη βαλίτσα του Ριμέ, με προορισμό το Μοντεβίδεο για το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Ο Ζιλ Ριμέ απονέμει το τρόπαιο στον πρόεδρο της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Ουρουγουάης, Πολ Χούντε.

Το έκρυψαν σε κουτί παπουτσιών λόγω Ναζί

Η Ουρουγουάη έγινε η πρώτη χώρα που φιλοξένησε το τρόπαιο για τέσσερα χρόνια, μετά από την κατάκτηση του πρώτου Μουντιάλ της ιστορίας. Ακολούθησαν οι δύο τετραετίες της Ιταλίας, με τον τότε αντιπρόεδρο της FIFA και πρόεδρο της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας, Οτορίνο Μπαράσι, να μεταφέρει μυστικά το τρόπαιο από τράπεζα της Ρώμης στο σπίτι του και να το κρύβει σε κουτί από παπούτσια κάτω από το κρεβάτι του, για να μην καταλήξει στα χέρια των Ναζί!

Η πρώτη φορά που…υψώθηκε στους αιθέρες!

Μετά από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, το 1946, το τρόπαιο μετονομάστηκε σε «Ζιλ Ριμέ» προς τιμήν του προέδρου της FIFA και οκτώ χρόνια αργότερα αντικαταστάθηκε η βάση και τοποθετήθηκε μία ψηλότερη, από τον ημιπολύτιμο λίθο λαζουρίτη αυτήν τη φορά. Το 1958, στο Μουντιάλ της Σουηδίας, ο Ιλντεράλντο Μπελίνι έγινε ο πρώτος αρχηγός ομάδας που σηκώνει το τρόπαιο στον αέρα, κατόπιν οδηγίας των φωτογράφων που δυσκολεύονταν να το απαθανατίσουν. Η κίνηση αυτή εξελίχθηκε στη γνωστή…παράδοση που γίνεται σε κάθε διοργάνωση μέχρι και σήμερα.


Διαβάστε επίσης:  ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙΩΝ… ΕΣΩΣΕ ΤΟ ΤΡΟΠΑΙΟ ΤΟΥ ΜΟΥΝΤΙΑΛ

Η κλοπή στην Αγγλία και η εμφάνισή του από ένα…σκύλο!

Το 1966 το τρόπαιο ταξίδεψε στην Αγγλία ενόψει του Μουντιάλ που θα διοργάνωνε η χώρα. Σε μία επίδειξη τον Μάρτιο, παρότι υπήρχαν φρουροί ασφαλείας όλη τη μέρα, επιτήδειοι κατάφεραν να το κλέψουν. Έπειτα, ζήτησαν 15.000 λίρες ως λύτρα, παρότι άξιζε μόλις 3.000 λίρες. Ωστόσο, το τρόπαιο είχε ασφαλιστεί για 30.000 λίρες εκείνη την εποχή.

Συνελήφθη ένα άτομο που καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση, ενώ το τρόπαιο εντόπισε λίγες ημέρες αργότερα, σκάβοντας σε ένα δέντρο, ένα σκυλάκι με το όνομα «Πικλς», με τον ιδιοκτήτη του να λαμβάνει αμοιβή 6.000 λιρών. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, άρχισαν να δημιουργούνται και ρεπλίκες για λόγους ασφαλείας…

Αρνήθηκε να το κλέψει λόγω… πατριωτισμού!

Το 1970, η «μαγική» Βραζιλία του Πελέ, του Τοστάο, του Ζαϊρζίνιο και του Ριβελίνο, στέφθηκε πρωταθλήτρια κόσμου για τρίτη φορά στην ιστορία. Αυτομάτως, κέρδιζε το δικαίωμα να κάνει μόνιμα δικό της το τρόπαιο «Ζιλ Ριμέ». Μάλιστα, μετά από τον τελικό, το καπάκι του τροπαίου φέρεται να είχε χαθεί, αλλά ο αναπληρωματικός επιθετικός Ντάριο το… έσωσε από έναν νεαρό φίλαθλο που έφευγε από το γήπεδο, αφού το είχε αρπάξει ως λάφυρο. Το τρόπαιο τοποθετήθηκε στα γραφεία της βραζιλιάνικης ομοσπονδίας στο Ρίο ντε Ζανέιρο, μέσα σε αλεξίσφαιρο τζάμι, το οποίο ήταν καρφωμένο σε μία ξύλινη πλάτη.

Ήταν ορατό από κάθε παρευρισκόμενο, ένας εξ αυτών και ο Σέρζιο Περέιρα Άιρες, γνωστός και ως Σέρζιο Περάλτα, διευθυντής της τράπεζας «Agrimisa» το 1983 και εκπρόσωπος της Ατλέτικο Μινέιρο (ο σύλλογος, αρνείται οποιαδήποτε σχέση με τον εν λόγω Βραζιλιάνο), κάτι που του έδινε πρόσβαση στα γραφεία της Ομοσπονδίας.

Ο Περάλτα θαυμάζοντας το τρόπαιο, δεν άργησε να…σχεδιάσει την κλοπή του! Απευθύνθηκε για βοήθεια στον Αντόνιο Σέτα, ένας από τους πιο ξακουστούς ληστές χρηματοκιβωτίων στη χώρα. Παραδόξως, ο Σέτα δεν ήθελε ούτε να ακούσει γι’ αυτό το σχέδιο, επικαλούμενος τον πατριωτισμό του και το γεγονός ότι ο αδερφός του είχε πεθάνει από καρδιακή προσβολή, βλέποντας από την τηλεόραση τον Κάρλος Αλμπέρτο να σηκώνει το τρόπαιο στα γήπεδα του Μεξικού.

Ο «μουσάτος» και το «μουστάκι» στο κόλπο!

Επόμενος υποψήφιος ένας άλλος φίλος του Περάλτα, ο Φρανσίσκο Ρότσα, γνωστός και ως Chico Barbudo («μουσάτος»). Ο Ρότσα ήταν πρώην αστυνομικός και νυν κλεπταποδόχος και αποδέχθηκε αμέσως την πρόσκληση για συμμετοχή στη ληστεία. Μάλιστα, πρότεινε κι έναν δικό του φίλο, τον Ζοζέ Λουίζ Βιέιρα ντα Σίλβα, ή αλλιώς Bigode («μουστάκι»), διακοσμητή στο επάγγελμα.

Ο Περάλτα ζωγράφισε σχέδια του κτιρίου και ο Ρότσα επιχείρησε να φτάσει αναγνωριστικά μέχρι τον 9ο όροφο του κτιρίου, όπου βρισκόταν το τρόπαιο, υποδυόμενος τον δημοσιογράφο. Δεν κατάφερε ποτέ να ανέβει αφού η γραμματέας της Ομοσπονδίας, Σόνια Μεκάρε, δεν του έδωσε σχετική άδεια, ούτε όταν της είπε ότι είχε προγραμματίσει συνέντευξη με τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας, Ζιουλίτε Κοουτίνιο.

Έκλεψαν ακόμα τρία τρόπαια

Τη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 1983, στις 21:00, δύο μασκοφόροι άντρες, ο Ρότσα και ο Λουίζ, εισέβαλαν στο κτίριο της Ομοσπονδίας και ακινητοποίησαν τον 55χρονο νυχτοφύλακα δένοντάς τον. Αφού πήραν τα κλειδιά του, ανέβηκαν στον 9ο όροφο και κατάφεραν να αφαιρέσουν το ξύλινο πλαίσιο και στη συνέχεια το αλεξίσφαιρο τζάμι, ώστε να πάρουν το τρόπαιο του Μουντιάλ, μαζί με ακόμα τρία χρυσά τρόπαια που βρίσκονταν στον χώρο («Independência», «Equitativa» και «Jurrito»). Ο Περάλτα κρατούσε τσίλιες περιμένοντας τους άλλους δύο έξω από το κτίριο.

Τους κατέδωσε ο Σέτα

Την επόμενη μέρα, οι εφημερίδες έκαναν λόγο για κλοπή της «εθνικής υπερηφάνειας» και σύντομα πήρε διαστάσεις. Έτσι ανατέθηκε στην Ομοσπονδιακή αστυνομία. Η υπόθεση βρισκόταν σε αδιέξοδο, μέχρι που ο Σέτα, είδε την είδηση της κλοπής στην τηλεόραση και αποφάσισε να παρέμβει, αφού αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για δουλειά του Περάλτα!

Ο τέταρτος συνεργός που έλιωσε το τρόπαιο

Στις 25 Ιανουαρίου, οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον Περάλτα, ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα συνελήφθησαν και οι άλλοι δύο συνεργοί του. Κατά την ανάκρισή τους, έπεσαν σε αντιφάσεις και εν τέλει, ο Ρότσα αποκάλυψε την ύπαρξη τετάρτου εμπλεκομένου, του Αργεντινού Χουάν Κάρλος Ερνάντες, του ανθρώπου στον οποίο φέρεται να κατέληξε το τρόπαιο για να το… λιώσει για τον χρυσό του.

Τον Φεβρουάριο του 1984, δώδεκα αστυνομικοί έκαναν έφοδο στο κατάστημά αγοράς και πώλησης χρυσού, που αρχικά είχε ανοίξει ο Ερνάντες με την επωνυμία «JC Hernandez», αλλά στη συνέχεια πήρε το όνομα «Aurimet», που μπορεί να αναλυθεί και ως «Auri» («χρυσός») και Rimet («Jules Rimet»).

Ο Πελέ κρατάει το παλιό και ο Ούβε Ζέελερ το καινούργιο τρόπαιο του Μουντιάλ, το 1974

Καταδικάστηκαν και δραπέτευσαν και οι τέσσερις

Στις 31 Μαρτίου, οι Περάλτα, Ρότσα και Λουίζ καταδικάστηκαν σε εννέα χρόνια κάθειρξης, ενώ ο Ερνάντες σε τρία χρόνια φυλάκισης, όμως όλοι κατόρθωσαν να αποδράσουν! Στις 3 Δεκεμβρίου του 1985, ο Σέτα σκοτώθηκε σε τροχαίο, καθώς πήγαινε να καταθέσει για την υπόθεση, ενώ στις 28 Σεπτεμβρίου 1989, πέντε άντρες πυροβόλησαν και σκότωσαν τον Ρότσα, με συνέπεια οι δύο θάνατοι να εγείρουν υποψίες σχετικά με την επιθυμία κάποιων να «κλείσει» με αυτόν τον τρόπο η υπόθεση.

Αντίστοιχα, ο Περάλτα δραπέτευσε από το σωφρονιστικό ίδρυμα που κρατείτο και εγκαταστάθηκε στο Ρίο, όπου εργαζόταν ως προπονητής ποδοσφαίρου! Συνελήφθη, εν τέλει, στις 13 Ιουλίου 1994 και βγήκε από τη φυλακή με όρους τον Σεπτέμβριο του 1998, ενώ πέθανε από καρδιακή προσβολή πέντε χρόνια αργότερα, αρνούμενος πάντα τη συμμετοχή του στη ληστεία. Ο Λουίζ συνελήφθη το 1995 και κάθισε τρία χρόνια στη φυλακή. Μέχρι σήμερα αρνείται να μιλήσει για την υπόθεση.

Τέλος, ο Ερνάντες συνελήφθη από μυστικούς αστυνομικούς το 1998, έχοντας στην κατοχή του μία τσάντα με 7,750 κιλά βολιβιανής κοκαΐνης, την οποία θα πουλούσε για 200.000 ρεάλς. Έμεινε στη φυλακή μέχρι τις 21 Μαρτίου 2005, όταν αποφυλακίστηκε με όρους.

Έμεινε μόνο η βάση του τροπαίου

Το τρόπαιο δεν βρέθηκε ποτέ! Αν και ο Ερνάντες υποδείχθηκε από τους υπολοίπους κατηγορούμενους ως εκείνος που ανέλαβε να το λιώσει, οι αναλύσεις έδειξαν ότι τα ίχνη χρυσού από το κατάστημά του δεν ταίριαζαν με εκείνα του τροπαίου. Εξάλλου, το τρόπαιο δεν ήταν από καθαρό χρυσό και θα άξιζε πολύ περισσότερο άθικτο, παρά λιωμένο σε μπάρες χρυσού.

Όταν έγινε αντιληπτό ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί άμεσα, η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Βραζιλίας έδωσε εντολή να κατασκευαστεί μία ρεπλίκα. Το έργο ανέλαβε ένας Γερμανός χρυσοχόος χρησιμοποιώντας 1,8 κιλά χρυσού και έγινε δωρεά στην Ομοσπονδία από την εταιρία «Kodak». Η ρεπλίκα παρουσιάστηκε στον δικτάτορα της Βραζιλίας Ζοάο Φιγκερέντο το 1984. Το μοναδικό κομμάτι του τροπαίου «Ζιλ Ριμέ» που διασώθηκε ήταν η μπλε οκτάγωνη βάση του, η οποία βρέθηκε στα γραφεία της FIFA το 2015 και από τον Μάρτιο του 2016 εκτίθεται στο μουσείο της στη Ζυρίχη.