Όταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες έλειπε μια ήπειρος

132

Στις 12 του Μάη του 1970, στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας σε συνεδρία της Ολυμπιακής Επιτροπής, έλαβε μέρος η ψηφοφορία για της οικοδέσποινα πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων του 1976. Στις υποψήφιες πόλεις ήταν η Μόσχα, το Λος Άντζελες και το Μόντρεαλ το οποίο θεωρείτο ως το αουτσάιντερ της ψηφοφορίας. Όμως προς έκπληξη όλων το Μόντρεαλ κέρδισε και πήρε το χρίσμα της οικοδέσποινας πόλης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976. Όμως αυτοί οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν θα αποδειχτούν καθόλου επιτυχημένοι – τόσο για τη πόλη του Μόντρεαλ, όσο και για τον Καναδά σε πολλαπλά επίπεδα.

Το πρώτο χτύπημα ήρθε από το μποϊκοτάζ που ηγήθηκε το Κονγκό και έλαβαν μέρος άλλες 28 Αφρικάνικες χώρες. Ναι εννοείται πως το μποϊκοτάζ δεν είχε κάποια σχέση με τον Καναδά, αλλά με κάτι τελείως άσχετο. Το μποϊκοτάζ έγινε λόγω της άρνησης της Ολυμπιακής Επιτροπής να απαγόρευσει την συμμετοχή της Νέας Ζηλανδίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οι χώρες τις Αφρικής είχαν αυτή την απαίτηση γιατί λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες η Εθνική Ομάδα της Νέας Ζηλανδίας στο Ράγκμπι έκανε τουρ με φιλικούς αγώνες στην Νότια Αφρική, η οποία τότε λόγω του Απαρτχάιντ έχει δεχτεί κύρωσεις από την Ολυμπιακή Επιτροπή για όλα τα αθλήματα και υπήρχε απαγόρευση να συναναστραφείς σε αθλητικό επίπεδο μαζί της. Όμως το Ράγκμπι από το 1924 δεν άνηκε στα ολυμπιακά αθλήματα ( έκανε το μεγάλο καμ μπακ στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016 στο Ριο), άρα η Ολυμπιακή επιτροπή δεν μπορούσε να επιβάλει οποιαδήποτε κύρωση στην Νέα Ζηλανδία. Εννοείται πως αυτό ούτε κατανοητό ούτε αποδεχτό δεν έγινε από τις χώρες τις Αφρικής με αποτέλεσμα το μποϊκοτάζ και στην ουσία μη συμμετοχή της Αφρικάνικης Ηπείρου στους Ολυμπιακούς.

Στην συνέχεια, όπως σχεδόν σε κάθε οργάνωση, υπήρχε ο τσακωμός μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και της Δημοκρατίας της Κίνας/Ταιβάν. Που αυτή την φόρα η Δημοκρατίας της Κίνας/Ταιβάν αποφάσισε να μην συμμετάσχει και να μποϊκοτάρει τους Ολυμπιακούς Αγώνες λόγω του ότι ήταν αναγκασμένη να συμμετάσχουν ως Ταιβάν και όχι ως Δημοκρατία της Κίνας. Πέραν του ότι ακόμη μια χώρα δεν θα συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς, ο Πρωθυπουργός προέβη στην ατυχή δήλωση πάνω σε αυτό το λεπτό θέμα με αποτέλεσμα ο Καναδάς να δεχτεί αρνητική δημοσιότητα ανά το παγκόσμιο!

Άναμμα τις Ολυμπιακής Φλόγας την ημέρα της Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων

Δεν έφταναν όλα αυτά, οι αθλητές του Καναδά, που ήταν με διαφορά η πιο πολυπληθέστατη ομάδα από όλες, δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε ένα χρυσό μετάλλιο και συμβιβάστηκε με 5 αργυρά και 6 χάλκινα τοποθετώντας την πολύ χαμηλά στο πίνακα των μεταλλίων. Πολλοί ρίχνουν την ευθύνη στο ότι η Ολυμπιακή Φλόγα έσβησε (Ναι, το κατάφεραν και αυτό), άλλοι λένε ότι οι Καναδοί έπρεπε να πράξουν ότι έκαναν οι Ανατολικογερμανοί που ντόπαραν όλους τους αθλητές τους και κατάφερνα να έρθουν 2 στην κατάταξη μεταλλίων (τελικά τους ανακάλυψαν λόγω του ότι πέταξαν κουτιά φαύλες και σύριγγές στο ποταμό κοντά στο Ολυμπιακό χωριό).

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν ο οικονομικός απολογισμός των Ολυμπιακών, ο οποίος ήταν 720% μεγαλύτερος από τον αναμενόμενο (Θυμίζει κάτι;;;). Με τέτοια νούμερα η πόλη του Μόντρεαλ που είχε την αποκλειστική ευθύνη διοργάνωσης, κατέληξε με ένα τεράστιο χρέος που με χίλια ζόρια κατάφερε να ξεπληρώσει μετα από 30 χρόνια. Σίγουρα οι Ολυμπιακοί του 1976 ήταν πολύπαθοι και πρέπει να αποτελούν μάθημα για να μην επαναληφθούν κάποια σημαντικά λάθη, αλλά από την άλλη είναι σημείο-σταθμός γιατί από αυτούς τους Ολυμπιακούς ξεκινά μια σειρά Αγώνων ως το 1984 όπου θα λάβουν μέρος τα πιο μεγάλα πολιτικά και οργανωμένα μποϊκοταρίσματα στην ιστορία, με την πολιτική να σπρώχνει τον αθλητισμό σε δεύτερη μοίρα.