Nike: Ένα όνειρο success story και η αρχαία θεά Νίκη

228
Τα πιο μεγάλα success stories ξεκινάνε συνήθως από το μηδέν και απ’ το τίποτα. Είναι ένα πραγματικό γεγονός αυτό και μπορούμε να φέρουμε άπειρα παραδείγματα. Απ’ την google, στο youtube και πολλές ακόμη εταιρείες κολοσσούς. Κάπως έτσι όμως ήρθε και η Nike. Από μια εργασία ενός μέτριου φοιτητή, σ’ ένα όνειρο και ένα λογότυπο των 35 δολαρίων βασισμένο στην Ελλάδα το οποίο δεν άρεσε, στην κορυφή των αθλητικών προϊόντων.

Ο Φιλ Νάιτ, ένας μέτριος φοιτητής και δρομέας μεσαίων αποστάσεων είχε επιλέξει να μια εργασία με τίτλο «Μπορούν τα γιαπωνέζικα αθλητικά παπούτσια να κάνουν στους Γερµανούς ό,τι έκαναν και οι γιαπωνέζικες φωτογραφικές µηχανές;». Την εργασία αυτή την λάτρεψε και έφθασε στο συμπέρασμα πως η απάντηση είναι ένα ηχηρό ναι. Έτσι με το τέλος της εργασίας ήξερε ακριβός τι ήθελε να κάνει στη ζωή του. Ο Νάιτ, ταυτόχρονα την εποχή εκείνη δοκίμαζε τα παπούτσια του Μπάουερμαν (προπονητής στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον) ο οποίος είχε ως στόχο να δημιουργήσει το τέλειο πρόγραμμα προπόνησης για τους δρομείς. Οι δυο τους συζητούσαν συχνά την έλλειψη ενός αξιόλογου παπουτσιού για τρέξιμο.

Και απ’ τα λόγια προχώρησαν στην πράξη

Το 1964 ο 26χρονος Νάιτ, µαζί µε τον προπονητή του, επένδυσαν 500 δολάρια έκαστος ιδρύοντας την Blue Ribon Sports και ξεκίνησαν την εισαγωγή 300 ζευγαριών αθλητικών παπουτσιών από µια άγνωστη ιαπωνική εταιρεία, την Onitsuka Tiger. Τα παπούτσια φυλάγονταν στο υπόγειο του σπιτιού του Νάιτ και στην πορεία τα πουλούσε. Το κατάστημα του ήταν το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του.

Πέντε χρόνια αργότερα οι δυο τους είχαν αρκετά χρήματα ώστε να δημιουργήσουν τη δική τους εταιρεία με Αμερικάνικα προϊόντα και όχι Ιαπωνικά. Όμως ο Νάιτ ήξερε καλά πως η μισή επιτυχία μιας εταιρείας βασίζεται στο όνομα. Έτσι ζήτησε απ’ τους υπαλλήλους του, να γράψουν σε ένα χαρτί την πρόταση τους και να ρίξουν το χαρτάκι σε ένα καπέλο.

Τελικά το όνομα που επέλεξαν είναι φυσικά το το «Nike»

Ο υπάλληλος που το πρότεινε ισχυρίστηκε πως την προηγούμενη νύχτα είδε την αρχαία Ελληνίδα Θεά Νίκη στο όνειρο του. Έπειτα απ’ το όνομα ήρθε η ώρα για το λογότυπο. Η σχεδιάστρια Κάρολιν Ντέιβιντσον δημιούργησε ένα αφαιρετικό φτερό, το οποίο παραπέμπει στο γνωστό άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης. Ο ίδιος ο Νάιτ δεν ήθελε αυτό το λογότυπο. Δεν του άρεσε ιδιαίτερα, όμως δεν είχε άλλη επιλογή. Έπρεπε να το κρατήσει αυτό και στην πορεία θα το άλλαζε. Έτσι ενέκρινε το σχέδιο και πλήρωσε γι’ αυτό 35 δολάρια. Ένδεκα χρόνια αργότερα, η «Νike», με λογότυπο το φτερό της Νίκης, έφθασε στην κορυφή των πωλήσεων παγκοσμίως, εκτοπίζοντας την ADIDAS….

Ο Νάιτ όμως δεν ξέχασε την Ντέιβιντσον και το λογότυπο που σχεδίασε. Ήθελε να επανορθώσει για την πολύ πενιχρή αμοιβή. Το 1988 την προσκάλεσε σε ένα δείπνο. Εκεί της χάρισε ένα πανάκριβο χρυσό δακτυλίδι, με το διάσημο πλέον φτερό και ένα πλουσιοπάροχο πακέτο μετοχών της εταιρείας. Έτσι λοιπόν μια ιδέα από ένα μέτριο φοιτητή, μια εργασία στο πανεπιστήμιο, ένα όνειρο, το πιο απλό αλλά ουσιαστικό λογότυπο στον κόσμο, και φυσικά αρκετή δουλειά οδήγησαν μια εταιρεία απ’ το μηδέν στην κορυφή.

Προηγούμενο άρθροΣάλκε: 4oς προπονητής σε τρεις μήνες
Επόμενο άρθρο01/01: Τα αθλητικά γεγονότα σαν σήμερα
Ο ωραίος και παράλληλα το μυαλό της παρέας. Τουλάχιστον έτσι πιστεύει. Ντρίμπλα μιας παλιάς εποχής. Ο φοβερός τυπάρας ο οποίος ξεθάβει απίστευτες ιστορίες για τον αθλητισμό απ’ τα χρονοντούλαπα της ιστορίας και τις παρουσιάζει λες και τις έχει ζήσει από πρώτο χέρι. Χώνει ακατάπαυστα και χωρίς να κομπλάρει και είναι της φιλοσοφίας μην κάνεις κάτι σήμερα που μπορείς να το κάνεις αύριο.