Οι ήρωες της Ανόρθωσης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

351

Η ιστορία της Κύπρου και της Ελλάδας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και ταυτόσημη. Όταν η Ελλάδα λοιπόν αποφάσισε το 1940 να μπει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και να εναντιωθεί στους Ιταλούς πολεμώντας παρά να παραδοθεί, η μικρή Κύπρος που επιθυμούσε την Ένωση με τη μητέρα πατρίδα, βοήθησε με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Χιλιάδες Κύπριοι εθελοντές έσπευσαν στα διάφορα μέτωπα της Ελλάδας για να πολεμήσουν μαζί με τα αδέρφια τους.

Πρώτη απώλεια ανθρώπινης ζωής από κυπριακής πλευράς, ήταν ο Αμμοχωστιανός, Βαρνάβας Σερίφης, ο οποίος μόλις είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή και επέλεξε συνειδητά αντί υπηρετήσει σε κάποιο νοσηλευτήριο στα μετόπισθεν, να βρεθεί στην πρώτη γραμμή, στο Τεπελένι της Βορείου Ηπείρου, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή.

Νεαρότερος σε ηλικία, επίσης καταγόμενος από την Αμμόχωστο, φοιτητής Ιατρικής και μέλος της Ανόρθωσης, ο Λουκάς Λιασίδης. Ο μικρός εξέπνευσε σε νοσοκομείο της Αθήνας, όπου νοσηλευόταν, αφού λαβώθηκε στο πεδίο των μαχών στο Τεπελένι.

Στο πεδίο της τιμής, θυσιάστηκε και ο Άντης Φάνος, από την Αμμόχωστο, μέλος της Ανόρθωσης. Παρόμοια η τύχη του ποδοσφαιριστή και προπονητή Μίμη Πιεράκου. Ο Μίμης Πιερράκος υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που πέτυχε τέρμα με τη φανέλα της Ανόρθωσης, ενώ διετέλεσε, ακόμα, ο πρώτος προπονητής στην ιστορία του ποδοσφαιρικού της τμήματος.

Στην Κύπρο, το οίκημα του Συλλόγου της Ανόρθωσης στην Αμμόχωστο, λειτουργούσε ως χώρος συγκέντρωσης αγαθών, τα οποία αποστέλλονταν στους Έλληνες τόσο κατά την διάρκεια του πολέμου, όσο και αργότερα, κατά τη γερμανική κατοχή. Τα μέλη και φίλοι της Ανόρθωσης, πρωτοστατούσαν στη διεξαγωγή εράνων και στην αποστολή των χρημάτων στους δοκιμαζόμενους Έλληνες που αντιστέκονταν.